
انسانیت در قاب رنج و جنگ
امید مافی جنگ پیش از آنکه با پهپاد و موشک و بمب و توپ و تانک پیش برود، با ترکشهای نامریی ترس، دلها را میدرد. پیروزی اما زمانی آغاز میشود که دستها بیآنکه بدانند به کدام جناح تعلق خاطر دارند، برای برافراشتن بیرق وطن و برداشتن یک تکه نان در هم قلاب میشوند. تو بگو همدلی، تنها سلاحی است که میتواند هم سنگر باشد، هم سنگربانان را نجات دهد. تو بگو تا من باور کنم. من دیروز با چشمهای خودم دیدم زنی شبیه شمعدانی در صف نانوایی، بیآنکه حرفی بزند، نانش را با مادری دیگر تقسیم کرد و این همان...




