
فرسودگی خاموش
آرزو سلخوری گاهی بحرانها تنها با آمار تلفات، تخریب ساختمانها یا تغییرات اقتصادی سنجیده نمیشوند؛ بخشی از اثرات بحران در جایی پنهانتر رخ میدهد؛ در ذهن آدمها! جایی که اضطراب، ترس و بیثباتی آرامآرام انباشته میشود و چیزی را شکل میدهد که میتوان آن را «فرسودگی روانی جمعی» نامید؛ وضعیتی که در آن جامعه خسته است، حتی اگر هنوز ایستاده باشد. در روزهای بحران، نخستین واکنشها معمولاً آشکارند؛ ترس، نگرانی، پیگیری مداوم خبرها و تلاش برای فهمیدن اینکه چه اتفاقی در حال رخ دادن است. مردم مدام صفحههای خبری را مرور میکنند، پیامها را برای یکدیگر میفرستند و تلاش میکنند...



