ادامه بررسی توقیع امام زمان(عج) به شیخ مفید
دکتر شهرامیار ـ استاد دانشگاه بخش ششم در بخش قبل اشاره شد که امام زمان روحی و ارواحنا فداه در بخشی از توقیع خود در سال ۴۱۲ ه ق به شیخ مفید فرمودند: «… وَلَوْ اَنَّ اشْیاعَنا وَفَّقَهُمُ اللّهُ لِطاعَتِهِ عَلَی اجْتِماع مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیْهِمْ لَما تَاَخَّرَ عَنْهُمُ الْیُمْنَ بِلِقائِنا، وَلَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعادَهُ بِمُشاهَدَتِنا عَلی حَقِّ الْمَعْرِفَهِ وَصِدْقِها مِنْهُمْ بِنا، فَما یَحْبِسُنا عَنْهُمْ اِلاّ ما یَتَّصِلُ بِنا مِمّا نَکْرَهُهُ وَلا نُؤْثِرُهُ مِنْهُمْ …» اگر شیعیان ما ـ که خداوند توفیق طاعتشان دهد ـ در وفای به عهدی که بر عُهدهشان است همدل میشدند، میمنت مشاهده ما (ظهور)...
