عددها نان‌ نمی‌شوند آقای مدیر کل!

امید مافی

مدیرکل سرمایه‌گذاری و اشتغال استانداری قزوین در برابر ریزپرسی‌های خبرنگاران از روزهای روشن اشتغال در استان سخن گفته و از شاخصی که قابل قبول بوده و قزوین را در سال گذشته در میان پنج استان برتر کشور نشانده، رونمایی کرده است.

آمارها یکی پس از دیگری از راه رسیده‌اند و قاب چشم‌ها را با خبرهای فرح‌بخش آذین بسته‌اند. ما نیز به سهم خود از این خبرهای کمی تا قسمتی دلشاد کننده با کمال امتنان استقبال می‌کنیم و کلاه از سر برمی‌داریم. اما در پس این اعداد و نمودارها، همچنان شهروندانی ایستاده‌اند که با جیب‌های خالی به فرداهای آکنده از ابهام و ایهام می‌نگرند. جوانانی مدرک به دست که ماه‌ها و سال‌هاست پشت درهای بسته بازار کار، چشم به گشایش‌ دارند. مردانی که برای یافتن یک لقمه نان باید از هفت‌خوان استخدام و وعده و آزمون عبور کنند.

آمار اگرچه زبان رسمی موفقیت است اما خیابان زبان دیگری دارد. زبانی بی‌پرده و بی‌تعارف. خیابان اشتغال را در سفره‌های خالی مردم، در امنیت ناپایدار شغلی و در لبخند گمشده خانواده‌های نحیف جستجو می‌کند. اگر فرصت‌های شغلی پایدارند، مرحبا. اما کاش می‌شد رد پای این پایداری را بیشتر در کوچه‌ها و بازارهای شهری ببینیم که حجله‌های تابستان گواه ناکامی‌اند. کاش جوان قزوینی برای یافتن کار ناچار نباشد کوله‌بارش را ببندد و راهی شهرهای دیگر شود. کاش آمارهای مُلوّن آنقدر به زندگی نزدیک شوند که دیگر صدای نفس‌های خانواده‌های بُق کرده را نشنویم. جناب مدیرکل حتما باور دارند که کار نباید نفله شود، نان نباید بیات شود و چراغ کارخانه‌ها و کارگاه‌ها نباید آمیخته به دلواپسی گردد. جوانانی که امروز شاغل می‌شوند حق دارند فردا نیز همان صندلی را زیر پای خود ببینند. شهروندان این کهن دیار به شغل‌های موقتی و آمارهای یک‌بارمصرف نیاز ندارند و آتیه‌ای می‌خواهند که بتوانند روی آن حساب ویژه باز کنند. قبول کنید قزوین را نباید فقط در رتبه‌بندی‌ها جست‌وجو کرد. قزوین را باید در چهره مردم و حال سفره‌ها سنجید. کمی دقت کنید. هنوز در گوشه و کنار شهر، چرخ‌های دستی و وانت‌های فرسوده روایت دیگری از اقتصاد را فریاد می‌زنند. مردانی که زیر تیغ آفتاب کنار همان چرخ‌ها ایستاده‌اند تا لقمه‌ای نان به خانه ببرند.آن چرخ‌های فرسوده شاید ساده‌ترین نمود فاصله میان آمارهای رسمی و واقعیت‌های خیابان باشند.ما امیدواریم فاصله میان این دو جهان روزبه‌روز کوتاه‌تر شود و عددها به زندگی مردم سلام کنند. این اصلا انتظار زیادی نیست.