وقتی ایمان، رنکینگ را کنار میزد
- شناسه خبر: 85076
- تاریخ و زمان ارسال: 27 خرداد 1405 ساعت 07:30
- بازدید :
هیوا مافی
۷۴ درصد مالکیت توپ، ۲۷ شوت و ۱۱ کرنر حاصل کار ماتادورها مقابل کیپورد فقط یک عدد بود: صفر.
مدعی تا بندندان مسلح رنکینگ فیفا، تیمی با ارزشی بیش از یک میلیارد یورو، نتوانست از سد کشوری عبور کند که جمعیتش از نصف اهواز هم کمتر است و بسیاری تا همین چند سال پیش حتی نامش را نمیدانستند.
قهرمان شب، ووزینیای ۴۰ ساله بود. سنگربانی ۵۰ هزار یورویی که چند هفته پیش از جام جهانی حتی تیمی نداشت. او مقابل یامال، پدری و دیگر ستارههای میلیون یورویی اسپانیا ایستاد و دروازهاش را بسته نگه داشت.
پشت این شگفتی هم بوبیستا قرار داشت. ارزانترین سرمربی جام جهانی با حقوق سالانه ۱۲۵ هزار دلار. مردی که پیش از بازی فقط یک جمله گفت: «بدون ترس بازی کنید.»
و اینجاست که ماجرا از یک مسابقه فراتر میرود. اگر چنین نتیجهای برای فوتبال ایران رقم خورده بود، یک هفته جشن و بزم راه میافتاد. مستند تلویزیونی ساخته میشد، مدال توزیع میشد و پاداشهای تازه روی پاداشهای قبلی انباشته میشد. اما در فوتبال ایران، قبل از پیکار با تیمهایی مثل بلژیک، از حالا برای شکست توضیح آماده میشود. انگار مأموریت کادر فنی نه رقابت، بلکه مدیریت آبرومندانه شکست است.
نکته جالبتر اینکه همین کیپورد سال گذشته مقابل ایران به تساوی رسید و حتی در بخشهایی از بازی تیم برتر میدان بود. همان مسابقهای که تردیدها درباره توانایی امیر قلعهنویی برای هدایت تیم ملی در مسیر جامجهانی را افزایش داد. امروز اما ارزش واقعی آن هشدارها بیشتر از همیشه روشن شده است. در یک سوی ماجرا، بوبیستا ایستاده. مردی که با کمترین امکانات و در سوی دیگر، قلعهنویی قرار دارد؛ مربیای که با نسلی کمنظیر از فوتبالیستهای ایرانی، هنوز نتوانسته این باور را در تیمش ایجاد کند که برابر قدرتهای بزرگ باید برای پیروزی جنگید، نه برای کمگل نخوردن.
راز کار کیپورد چه بود؟ نه پول، نه امکانات و نه ستاره. فقط یک چیز: جرأت. جرأت رهبری که از نام اسپانیا نترسید. جرأت دروازهبانی که مقابل میلیونرهای فوتبال جهان ایستاد و جرأت فدراسیونی که به جای پناه بردن به رزومهها و شعارها، به باور و جسارت تکیه کرد. حالا سوال این نیست که کیپورد در ادامه چه خواهد کرد. سوال این است که فوتبال ایران تا چه زمانی میخواهد با پاداشهای بزرگ، ادعاهای بزرگ و آرزوهای کوچک زندگی کند؟ فوتبال جای ترس نیست. جای جرأت است. و این درس را نه یک ابرقدرت فوتبال، بلکه یکی از کوچکترین و فقیرترین تیمهای جام جهانی به همه یاد داد.
