یاداشت

وحید حاج سعیدی از عزیزان سازمان بهداشت جهانی، اعضای وزارت فخیمه بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و بزرگواران سازمان غذا و دارو پنهان نیست از شما عزیزان چه پنهان، ما هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شویم قبل از اینکه بررسی کنیم ببینیم اسم ما در لیست تحریم‌های آمریکا قرار گرفته است و حساب ارزی‌مان قطع شده یا نه، در گام اول بررسی می‌کنیم که عجالتا زنده هستیم یا خدای ناکرده ریق رحمت را با همه مخلفاتش سر کشیده‌ایم؟! چون با این حجم آلودگی هوا و ریزگرد و مواد افزودنی و نگهدارنده قزمیت و غیرمجاز در مواد خوراکی که...

مهناز اسماعیلی ـ سردبیر روزنامه ولایت مسعود پزشکیان در ایام انتخابات ریاست جمهوری در بیانیه‌ای اعلام کرد که «باور دارم حضور زن‌ها در سطوح بالای مدیریتی و تصمیم‌گیری، حق آنها و ضرورتی برای پیشرفت کشور است؛ هدف من افزایش سهم زنان در مناصب مدیریتی کشور بر اساس شایسته سالاری و عدالت است؛ من حق انتخاب زنان در مناصب سیاسی را به رسمیت می‌شناسم و جایگاه امور زنان را در ساختار دولت ارتقا خواهم داد. من به رسمیت شناختن حق انتخاب شدن و تسری شمول رجل سیاسی به زنان را دوشادوش خودشان پیگیری می‌کنم.» بر اساس این بیانیه و باور شخص...

امید مافی خیلی کوچک بودیم که قزوین همگام با رودبار و منجیل لرزید. لبخندها فسرد، پیوندها گسست و آوای لای‌لای مادران در گلو شکست. ما داشتیم جام جهانی ۱۹۹۰ را در نیمه‌شب تابستانی تماشا می‌کردیم که زمین قهر کرد و همه جا لرزید و مادر بزرگ در تراس یا ابالفضل گفت و زلزله‌ای به قدرت چند ریشتر خانه‌هایمان را لرزاند. قزوین از آن زلزله جان سالم بدر برد و در اندوه پرپر شدن هزاران همنوع در رودبار و منجیل مویه کرد. از پس آن بلای خانمانسوز، شهر بارها در این سال‌ها لرزید و چون فاخته‌ای دربند برای به خاک رفتن...

مرتضی رویتوند سخنرانی‌اش تمام شد و سالن سخنرانی را ترک کرد. موضوع سخنرانی‌اش «برابری حقوق زن و مرد» بود. تقریبا یک‌ساعت و نیم در مورد حقوق زنان در جامعه صحبت کرده بود و چند باری با تشویق حاضران مواجه شده بود. یکی از معروفترین فعالان حوزه برابری حقوق زن و مرد بود و چند جلد کتاب هم در این زمینه نوشته بود. با این‌که کسی همسر او را ندیده بود اما همه به همسرش غبطه می‌خوردند که چنین شوهر روشنفکری دارد. سوار ماشین گران‌قیمتش شد و وارد خیابان اصلی شد. کمی که گذشت به پشت ماشینی رسید که راننده‌اش یک...

وحید حاج‌سعیدی ما امروز صبح که از خواب بیدار شدیم در صدد بودیم که «دست به کاری زنیم که غصه سرآید»، دیدیم حسش نیست و با شرایط و امکانات موجود، اصلاً انجام چنین کاری امکان‌پذیر نمی‌باشد. بعد تصمیم گرفتیم «فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم» حساب کتاب کردیم متوجه شدیم به کل کل با ماموران شهرداری و پرداخت خسارت و غرامت آن نمی‌ارزد. اما شما اصلاً نگران نباشید چرا که ما در زمره آن چند میلیون بیکار در مملکت نیستیم که پا روی پا شاید هم دست روی دست بگذاریم و منتظر باشیم تا دولت برایمان ایجاد اشتغال...

خیلی دیر آمد اما آمد تا به عهدش وفا کرده باشد. تا دست‌های سرد آدم برفی عطشناک دست‌های گرم ما شود و پاهای خسته زمین، چابکی پاهای برف را به ما گوشزد کند. چقدر جایش خالی بود و چقدر این هوای هولناک آکنده از دود و سرب به آن نیاز داشت. مسافر نجیب در سحرگاه یک روز دی ماه با تبسم آمد، زمین را پوشاند، زخم‌های ناسور را مرهم گذاشت و با انگشت سبابه‌اش آدم‌های خسته شهر را نشان آسمان داد و بلند گفت: این شوریدگان خویشان من‌اند. برادر خوانده‌ها و خواهرخوانده‌های من در سیاره نسیان. قدمت مبارک برف. وقتی...

نسرین منتظری فقر لزوما به معنای نقصان ثروت مادی نیست. کلمه آشنای عصر ما، فقر فرهنگی، گستردگی مفهوم فقر را در عرصه‌های انتزاعی پررنگ‌تر می‌کند. فقر در معنای عام به کمبود هر چیزی اطلاق می‌شود و هرچیز می‌تواند دایره گسترده‌ای از ویژگی‌های مادی و معنوی را شامل شود. برای اکثر ما قضاوت در خصوص رفتارهای بقیه ساده‌تر از عیب‌یابی رفتارهای خودمان است. نگاه ما به افراد فاقد ثروت کافی، رژیم غذایی سالم و مدیریت صحیح زمان، عمدتا سرزنشگرانه و با دیده شماتت است و احتمالا معتقدیم بسیاری از نارسایی‌هایی این چنینی در زندگی افراد از بی‌مسئولیتی و اهمال‌کاری خودشان نشأت...

نوشته: Brian Rogers مترجم: آرش شایسته نیا – پژوهشگر حوزه ارتباطات انسانی سخنرانی در جمع؛ جمع دوستان یا دشمنان؟ وقتی افراد به سخنرانی کردن در یک جمع فکر می‌کنند؛ ممکن است دهان آنان خشک شود و ناخودآگاه احساس ضعف ( یا گرسنگی) کنند. آنان به این مساله فکر می‌کنند که این تجربه، چه‌قدر می‌تواند تجربه بدی برای آنان باشد؟ آنان می‌خواهند بدانند که چگونه می‌توانند از شرکت در این جمع خودداری کنند و یا به سرعت از این وضعیت خارج شده و از آن عبور کنند؟ اما من؛ نه! من همیشه از سخنرانی کردن در جمع لذت برده‌ام. نه اینکه...

وحید حاج‌سعیدی ما یک رفیق کارمندی داشتیم که پایان ساعت اداری روز شنبه که فرا می‌رسید، تقویم رومیزی‌اش را ورق می‌زد و روی سه‌شنبه می‌گذاشت. بعد هم دستانش را پشت گردنش می‌گذاشت و بدنش را کش می‌داد و می‌گفت: آخیش این هفته هم که تموم شد! البته اینکه تصور کنیم هرکس پارتی یا شانس داشت و در یک ارگان دولتی استخدام شد، خَرش بدون معاینه فنی از پل گذشته است تصور باطلی است و مملکت این قدر هم بی‌حساب و کتاب نیست که کارمند جماعت از صبح تا پایان ساعت اداری در شبکه‌های رنگارنگ اجتماعی و غیراجتماعی پرسه بزند، چای...

در این سرمای سوزناک که باد می‌نوازد، خاک می‌رقصد و سمفونی گردباد گوش‌ها را نوازش می‌دهد، خیابان‌ها پر شده از بابانوئل، درخت کاج و توپ‌های رنگی. اینجا در شهری که زمستان یله داده است به خیابان تا از ره نرسیده خستگی‌اش را در کند، کلیسای کانتور در گوشه‌ای از شهر درندشت، میزبان ارامنه است تا در پناه مهتاب سال نو مسیحی را به یکدیگر شادباش بگویند و در انتظار خبرهای خوش روزها را شماره کنند. کریسمس در قزوین شمایل زنده‌ای از تنوع فرهنگی و دینی است. مجالی برای همبستگی زیر چتر فراخ آسمان و لمس دستان مهربان خدا. کریسمس می‌رسد...