شرایط تحمیلی برای صلح یا جنگ؟

(توافق با تفوق)

سیدعبدالعظیم موسوی

همه ما خوب می‌دانیم که نیاز امروز جامعه به وحدت و جلوگیری از چنددستگی و تفرقه حتی از نان شب و لانچرهای موشک هم واجب‌تر است. اگر همه چیز داشته باشیم؛ حتی قدرت نظامی، اختلاف داخلی می‌تواند در کمترین زمان همه را از بین ببرد و در چند قدمی خیمه‌گاه معاویه، همه چیز را از داخل فرو بپاشد.

برای رفع و دفع اختلاف، آنکه نمی‌داند باید به تصمیم امام جامعه اقتدا کند؛ اما آنکه می‌داند و خیال می‌کند رهبر و شورای امنیت کشور و دولت و مذاکره‌کنندگان هیچ کدام عقلشان به آنها نمی‌رسد؛ اقداماتی می‌کنند که نظام را در شرایط انجام شده قرار دهند.

اختلاف عملی و خیابانی ایجاد می‌کنند تا نظام از تصمیمش صرف نظر کند؛ یا منعطف شود.

اینان رهبر را می‌خواهند به جایی برسانند که مالک‌اشتر را از نزدیک‌ترین محل دستیابی به صلح و پیروزی، مجبور به برگشت کنند. راهش را هم خوب بلدند.

در استوری یکی از افرادی که متدین هم هست؛ دیدم نوشته است: رضایت رهبر با نظر رهبر فرق می‌کند. کمااینکه امام علی(ع) نظرش به ادامه جنگ و پیروزی مالک بود اما رضایت داد به بازگشت او؛ تحت شرایطی که برایش درست کردند.

منظور از این سخنانی که درست است؛ اما اراده باطل و تفرقه‌انگیزی که از آن حاصل می‌شود این است که ممکن است حتی رهبری به توافق‌نامه رضایت داده باشد اما نظرش این نباشد. و اینکه چگونه به این تشخیص رسیدند که این نظر رهبری نیست و فقط رضایتش را اخذ کرده‌اند؛ معلوم نیست.

اقدامات اخیر تندروان به این خاطر است که شرایط محیطی را به گونه‌ای فراهم کنند که رهبری به مصلحت، از نظر آنان تبعیت کند. در حالی که تبلیغ می‌کنند که رهبری، به مصلحت به این توافق رضایت داده است. این دو گزاره بسیار متفاوت است.

کدام انسان دلسوز و باغیرت مایل نیست که ما بتوانیم قدرت نظامی آمریکا و اسرائیل را کامل از بین ببریم؟ اما می‌شود؟ امکان آن امروز وجود دارد؟

کدام انسان باغیرت حاضر می‌شود با قاتل رهبرش توافق امضاء کند؟ اما مگر امام حسن مجتبی با معاویه توافق امضاء نکرد؟ مگر می‌شود در قضیه مهمی مثل جنگ و سرنوشت کشور بلکه اسلام و مسلمین با این جملات احساساتی تصمیم‌گیری کرد؟! که چرا با قاتل رهبری و قاتل سرداران و دانشمندان کشور نشستید و مذاکره کردید؟

آیا چشم‌اندازی وجود دارد که بتوانیم اسرائیل و آمریکا بلکه استکبار جهانی را الساعه با خاک یکسان کنیم؟ اگر می‌توانید بسم‌ا… . اگر نتوانستید و مردم در فشار اقتصادی تحلیل رفتند و جانشان به لب آمد و دنیا در مقابل ما قرار گرفت و از موضع مظلومیت فعلی به موضع ماجراجویی و ستیزه‌جویی نقل مکان کردیم؛ تکلیف چه می‌شود؟

چرا یک جوان سی ـ چهل ساله که با رانت به مجلس رفته است؛ خیال می‌کند وظیفه‌اش خوش‌رقصی در زمین دشمن است؟

چرا فکر می‌کنند همانطور که برجام را هوا کردند؛ هرگونه توافقی را می‌توان هوا کرد؛ بدون آنکه برای بعدش برنامه‌ای داشت؟!

£