برجام و ترور شهید سلیمانی و بمباران مراکز هسته‌ای ایران

سیدعبدالعظیم موسوی

امیرالمومنین علی(ع) جمله زیبایی دارد که می‌فرمایند: «اُنظر اِلی ما قال و لاتُنظُر اِلی من قالَ (غررالحکم)» یعنی نگاه کن چه چیزی گفته می‌شود، نگاه نکن چه کسی می‌گوید.

این جمله طلایی، کلید مهمی برای شناخت است. در اکثر مواقع کاربرد دارد، اما گاهی این حکم کلی استثناء هم دارد. امام خمینی(ره) در یک سخنرانی فرموده بودند: که این جمله صحیح است اما گاهی هم باید ببینید جمله را چه کسی گفته است.

در واقع اینکه؛ مطلبی را چه کسی می‌گوید، سرراست‌ترین و نزدیک‌ترین راه برای شناخت حقیقت است. اگرچه کافی نباشد. و تحلیل گفته در فرصتی بیشتر اهل خرد را به حقیقت نزدیک‌تر کند. در آن موضوع خاص، حضرت امام فرموده بود: این جمله را چون کارتر می‌گوید باید در آن شک کرد.

جمله معروفی از شهید همت نقل می‌شود که از قضا عزیزان تندرو بسیار از آن استفاده کرده‌اند که فرمود: هر وقت در مناطق جنگی راه را گم کردید؛ نگاه کنید آتش دشمن کدام سمت را می‌کوبد. همان جبهه خودی است.

این جمله ترجمان میدانی همان استثنایی است که امام خمینی به آن اشاره فرمودند.

o

با این مقدمه، هفته گذشته نتانیاهو در جریان حضور دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا در کنست (پارلمان) اسرائیل، از ترامپ بخاطر خارج شدن از برجام تشکر کرد. (خبرگزاری دانشجو)

در این سخنان، نتانیاهو از ترامپ بخاطر سه مساله تشکر کرد. اول ترور سردار سلیمانی، دوم برجام و سوم بمباران مراکز هسته‌ای ایران.

از اینکه نتانیاهو این سه جنایت را در کنار هم و همردیف قرار داده و بابت هر سه از ترامپ تشکر می‌کند؛ آیا کافی نیست که بفهمیم خروج از برجام همردیف ترور شهیدسلیمانی و بمباران مراکز هسته‌ای ایران است؟

ترامپ به گزارش فرانس پرس در سخنرانی‌اش گفت که نتانیاهو به اوباما می‌گفت برجام بد است. اما انگار با دیوار حرف می‌زد… مشکلات اسرائیل از زمانی شروع شد که اوباما توافق فاجعه‌بار ایران را امضاء کرد.

نه اینکه برجام هیچ اشکالی نداشت و سراسر به نفع ایران بوده است. اینکه عده‌ای چنان موشکافی می‌کنند که گویی برجام نه توافق‌نامه بلکه بیانیه‌ای بود که ایران باید می‌نوشت و نباید امتیازاتی همسنگ به آمریکا و اسرائیل و اروپا می‌داد.

برجامی که هرگز نه در دوران مرحوم رئیسی و نه پس از آن نتوانستند حتی به بخشی از آن دست پیدا کنند. البته در این شرایط صد تا ظریف و روحانی هم قادر به دسترسی به بخشی از برجام نبودند و نیستند.

ما فراموش می‌کنیم که هر توافق و دستاوردی محصول شرایط خودش است. و آن را با آرمان‌ها و آرزوهای خودمان مقایسه می‌کنیم و نه شرایط سیاسی. فلذا ما را که قائل به یک قدم عقب نشینی نبودیم، صدها قدم به عقب می‌رانند.

تندروان عزیز؛ راه را گم کردید. مسیر آتش دشمن را هم نمی‌بینید؟ و بر اشتباهتان پایداری می‌کنید؟

به نقل از روزنامه اعتماد ـ 1404/07/28