حکم، حکم جلودار است

سیدعبدالعظیم موسوی

ترامپ به تکلیف اداریاش عمل کرد. در قعر ذلت اسرائیل، با زدن سایت­های هسته­ای ایران، اولا روحیه شکسته نتانیاهو را ترمیم کرد. ثانیا می­دانست که ایران آنقدر عاقل و مدبر است که جبهه دومی در این شرایط باز نمی­کند. و به همین اطمینان، ترامپ تکلیفش را عملی کرد و سپس با این دستاورد نیابتی، خواستار صلح شد.

ایران عاقبت­اندیشانه پاسخ آمریکا را داد. موشک­هایی را هم راهی تلاویو کرد. در موقعیتی که تقریبا وضعیت در حالت تساوی بود؛ ترامپ درخواست آتش­بس کرد و قبل از اینکه ایران رسما آن را بپذیرد؛ اسرائیل شتابزده آن را پذیرفت.

از اوضاع معلوم است که ایران آت­شبس را با نارضایتی پذیرفت. زیرا آن را با توقعات کمال­طلبانه و حداکثری مردم در تضاد می­دید. که حق هم داشت. از طرفی با حنجره­های قوی­ای که استکبار در جهان کنونی دارد؛ ممکن بود به جنگ­طلبی متهم شود. و سپس با آمادگی افکار عمومی، دنیا با حداکثر عده و عُده علیه ایران بسیج شود.

بعضی انقلابی­نمایانی که انقلابی­گری را در حداکثرطلبی و تندروی و مطلق­گرایی می­بینند؛ ممکن است در تاریکی فریاد بزنند که ما راضی به آتش­بس نیستیم. سپس آتش­بس را، سازش معنا کنند و آن را به این جناح و آن جناح نسبت بدهند. و حتی اگر شخص رهبری هم آن را اعلام کند؛ بگویند که حضرتشان را در شرایطی قرار دادند تا آتش­بس را بپذیرند. همانگونه که بعدا کسانی را متهم کردند به اینکه جام زهر پذیرش قطعنامه 598 را به امام خوراندند.

چه کسی هست که نمی­داند اسرائیل به هیچ تعهد اخلاقی و حقوقی پایبند نیست و به احتمال قوی همین آتش­بس را هم مثل تمام آتش­بس­های گذشته می­شکند.

اما اگر ما آتش­بس را نپذیریم گلوهای رسانه­ای ما را به جنگ­طلبی متهم می­کنند و البته درباره صاحبان قدرت و ثروت لال می­شوند.

کوتاه­قدان تنها دور و بر خودشان را می­بینند و تنها به خودشان اطمینان دارند. و آن را که در بالا نشسته و هم آن طرف دیوار را می­بیند و هم از انبار خودش اطلاع دارد؛ متهم می­کنند به انفعال و خوردن جام زهر. یا پذیرش آتش­بس یا هر مواضعی که در کوتاه­مدت به خواسته­های حداکثری آنان منتج نشود.

انقلابیگری قطعا این نیست. انقلابیگری اسلامی، اطاعت از اولی­الامر است. هنگامی که فرمان دفاع می­دهد و به گاهی که تشخیص می­دهد برای اثبات مظلومیت به دنیا ، وقت آتش­بس است. که اصل پیروزی این است.

امام بزرگوار پس از پذیرش قطعنامه، با علم به اینکه ممکن است کسانی که از جان گذشته­اند؛ شکیبایی را ندانند؛ در اطلاعیه­های متواتر فرمودند که پذیرش قطعنامه حقیقی و جدی است. و احدی حق ندارد حتی یک گلوله شلیک کند. و از غرور مقدس از جان گذشتگان هم در عین حال تجلیل کردند.

در شرایط کنونی، هم غرور مقدس نظامیانمان را پاس بداریم و هم مراقب سیاسیونی باشیم که با تظاهر به انقلابیگری، زمینه را برای تحریک نظامیان مهیا می­کنند. که هرچه خوردیم از نفوذیان خوردیم و هر چه نفوذی داشتیم از میان سوپرانقلابیون بوده است.

