ما که بلد نیستیم با تو بجنگیم، خودت نیا
مرتضی رویتوند ما آدمهای عجیبی هستیم. اگر عجیب هم نباشیم منحصر به فرد هستیم. بیایید گذشته را مرور کنیم؛ بعد از گل خداداد عزیزی به استرالیا ما خوشحالی خاصی نداشتهایم به غیر از رفتن به چند جامجهانی فوتبال. در مورد «برجام» هم از دستمان در رفت، و گر نه ما که «خوشحالیکُن» نبودیم. آهان، دست تیم ملی والیبال هم درد نکند که چندباری ما را خوشحال کرد. از حق نگذریم گل «سوباسا اوزارا» هم به «واکی بایاشی» در کارتون فوتبالیستها ما را خوشحال کرد. «هایدی» هم به سروسامان رسید خوشحال شدیم. «چوبین» هم مادرش پیدا شد، اِی یک لبخندکی زدیم....
