هندبال ایران، رسانه ندارد!

گفت‌وگو ـ محمد بهرامی: ورزش قزوین مملو از استعداد است و این را به وضوح می‌توان از حضور ورزشکاران این استان در رقابت‌های مختلف کشوری و همچنین قهرمانی‌هایشان در آن رقابت‌ها دید. فوتبال، والیبال، کاراته، ژیمناستیک و غیره رشته‌هایی هستند که در کل کشور شرایط خوبی دارند و ما در این رشته‌ها در رقابت‌های مختلف، به واسطه داشتن ورزشکاران مستعد، قهرمانی‌های خوبی به دست آورده‌ایم. یکی از رشته‌هایی که قزوین از گذشته نیز در آن در سطح کشور مطرح بوده، رشته «هندبال» است. زمانی استان قزوین در این رشته در سطح کشور دارای تیم لیگ برتری نیز بود اما بنا به دلایل مختلف، اسپانسر تیم، از تیمداری منصرف شد، این راه اما ادامه یافت و ورزشکاران به رشد و پیشرفت خود ادامه دادند و امروز از استان قزوین چندین بازیکن در تیم‌های مردان و زنان و در رده‌های مختلف سنی داریم .

یکی از بازیکنان ملی‌پوش قزوین «امیر محمدپور قاسمی» است که در سال‌های اخیر توانسته اعتماد کادر فنی تیم ملی را به خود جلب کند و در مسابقات مختلفی نیز حضور داشته باشد؛ همین موضوع بهانه‌ای شد تا به سراغ او برویم و گپ‌وگفتی با وی داشته باشیم.

n لطفا خودتان را به طور کامل معرفی کنید.

امیر محمدپور قاسمی هستم، عضو تیم ملی هندبال ایران و تیم لیگ برتری سنگ آهن بافق یزد.

n چرا از بین تمام رشته‌های ورزشی، هندبال را انتخاب کردید و این استعداد شما چطور کشف شد؟

من در رشته‌های زیادی فعالیت داشتم، کاراته،  شنا، والیبال و فوتبال. اما در نهایت مربیان به این نتیجه رسیدند که تیپ، استایل و ژنتیک من به رشته هندبال نزدیک‌تر است چرا که در هندبال باید قدرت بدنی و فیزیک خوبی داشته باشید. من هم علاقه خوبی داشتم که در این رشته بمانم و در آن هم ماندنی شدم.

n اولین مسابقه‌ای که به صورت رسمی در آن حضور یافتید چه بود. چه نتیجه‌ای کسب کردید؟

مسابقات من از درون مدرسه‌ای و بین مدارس استان شروع شد. کلاس ششم دبستان بودم که اولین مسابقه شرکت کردم و با قهرمانی در ناحیه استان، وارد مسابقات کشوری شدم، این روند ادامه پیدا کرد تا کلاس هشتم که وارد تیم استان شدم و با تیم هیات هندبال استان وارد مسابقات کشوری شدم.  قبل از این در مسابقات آموزشگاهی کشورکه در تبریز برگزار شد به تیم ملی آموزشگاه‌ها دعوت شدم و سپس در مسابقاتی که  فدراسیون برگزار کرد و انتخابی تیم ملی نیز بود در رده نونهالان همراه تیم قزوین مقام سوم کشوری و مقام نخست منطقه را به دست آوردیم و به اردوی تیم ملی دعوت شدم.

n چه چیزی در این رشته وجود دارد که آن را از دیگر رشته‌ها متمایز می‌کند؟

هندبال یکی از پر برخوردترین رشته‌های توپی است و البته مادر ورزش‌های توپی و تیمی هم شمرده می‌شود. جذابیت و قدرت بدنی بالا، حساسیت و پربرخورد بودن این بازی و تغییر نتایج در لحظه در این رشته باعث تمایز آن از دیگر رشته‌ها شده است.

n ماهیانه چقدر هزینه فعالیت شما در این رشته است؟

هر ورزشکار حرفه‌ای دارای رژیم‌های غذایی است که در کنار تمرین‌ها، وجود مکمل‌های ورزشی و مینی رال‌ها و ویتامین‌ها هستند که باید تهیه و مصرف شود یا ورزشکار باید همیشه آن را همراه خود داشته باشد. هزینه رژیم غذایی و مکمل، ماهیانه حدود 20 تا 25 میلیون تومان است  که اگر هزینه کفش ورزشی را هم به آن اضافه کنیم که تولید داخل نیست، بیشتر هم می‌شود؛ البته امیدوارم دغدغه ما ورزشکاران در این حوزه دیده شده و به آن بیشتر توجه شود.

n نخستین بار چه زمانی به اردوی تیم ملی دعوت شدید و چه حس و حالی داشتید؟

حس و حال عجبی داشتم و احساس غرور می‌کردم. هر ورزشکاری، از اول که پا به ورزش حرفه‌ای می‌گذارد یکی از اهدافش اردوی تیم ملی است تا بتواند برای کشور خودش افتخارآفرینی کند من هم اینگونه بودم و خدا را شکر اکنون 4 سال است توانسته‌ام برای کشورم افتخارآفرینی کنم.

n مهارت‌های انفرادی در این رشته چقدر در نتیجه‌گیری تیمی تاثیرگذار است؟

مهارت‌های انفرادی در این رشته تاثیرگذار است اما این ورزش، بیشتر یک ورزش تیمی است و  داشتن مهارت فردی در قالب تیم بودن افراد، خیلی می‌تواند کمک کند تا زحمات به ثمر بنشیند. نمی‌توان گفت فنی بودن یک بازیکن یا مهارت‌های فردی یک فرد به تنهایی باعث نتیجه‌گیری تیم می‌شود بلکه مهارت‌های انفرادی باعث نتیجه‌گیری بهتر تیم می‌شود.

n تاکنون همراه تیم ملی چه عناوینی را به دست آورده‌اید؟

در این چند ساله در تورنمنت‌های زیادی شرکت کرده‌ام. مهم‌ترین عناوینی که کسب کرده‌ام بعد از 16 سال  در رده نوجوانان نایب قهرمان آسیا شدیم و توانستیم جواز حضور در مسابقات کرواسی را کسب کنیم در همان مسابقات من به عنوان بهترین خط‌زن مسابقات انتخاب شدم. سال بعد در مسابقات جهانی در میان 32 تیم توانستیم برای اولین بار به جمع 16 تیم برتر دنیا راه بیابیم و در نهایت عنوان دوازدهمی جهان را کسب کردیم.

n در رده باشگاهی عضو چه تیمی هستید و شرایط تیم چگونه است؟

در حال حاضر در تیم سنگ آهن بافق هستم امسال لیگ برتر از 10 تیم تشکیل شده که نزدیک به هم هستند و قدرت یکسانی دارند چرا که اکثر تیم‌ها دارای بازیکن ملی‌پوش هستند و بازیکن‌های ملی‌پوش در یکجا متمرکز نشده‌اند که این موضوع به سطح لیگ کمک زیادی کرده است. این شرایط، سطح لیگ را نسبت به سال پیش بسیار بالاتر برده است و بازی‌ها نزدیک‌تر شده‌اند، اکنون هم که 4 هفته از لیگ گذشته ما توانسته‌ایم با 2 برد و دو باخت چهارم شویم و انشاءا… که بتوانیم در ادامه نتیجه بهتری کسب کنیم و روی سکو قرار بگیریم.

n برای پیشرفت بیشتر در این رشته چه چیزهایی نیاز است؟

برای پیشرفت در این رشته کمک رسانه‌ها را می‌خواهیم اما متاسفانه در کشور رسانه‌ی آن‌چنان قوی در این رشته در قیاس با رشته‌هایی مانند والیبال کشتی، پرورش اندام، فوتبال نداریم! یعنی ما پوشش خبری قوی نداریم که این خیلی بد است و نمی‌گذارد رشته ما دیده شود از طرف دیگر نبود اسپانسرها معضل بعدی ما است. اکنون در بین تیم‌های لیگ برتری، همه تیم‌های شهرستان‌ها مثل بافق، لار در شیراز، دهدشت و  گچساران در کهگیلویه و بویر احمد و استان‌هایی که همجوار ما هستند مانند تهران، قزوین، تبریز، ارومیه، اردبیل و استان‌های شمالی متاسفانه در تیم لیگ برتری، هندبال نداریم و این بخاطر نبود اسپانسرها و حمایت‌هایی است که نمی‌شوند. تبلیغات مناسبی هم نیست تا این رشته را بشناسند و با بالارفتن حمایت‌های رسانه‌ای و آمدن اسپانسر این رشته جان می‌گیرد.

n کسب مدال بدون داشتن امکانات مناسب ممکن نیست، شرایط امکانات این رشته در استان چگونه است؟

در استان ما در آبیک، تاکستان، الوند، بوئین‌زهرا و قزوین مدارس هندبالی هستند که فعالیت خودشان را آغاز کرده‌اند و در چند سال اخیرنتایج خوبی هم گرفته‌اند برای اینکه  این رشته از ریشه رشد و پیشرفت کند نیاز به زیرساخت داریم. البته نبود زیر ساخت جلوی پیشرفت را نمی‌گیرد بلکه روند آن را خیلی کُند و رسیدن به هدف را طولانی می‌کند؛ از آن مهم‌تر داشتن یک مربی خوب اهمیت زیادی دارد که بتواند زیر و بم هندبال را به بچه‌ها بیاموزد این خیلی می‌تواند کمک کند. همانطور که ما خودمان در پایه بسیار مشکل داشتیم و بیشتر نکات را در اردوهای تیم ملی و زیر نظر مربیان تیم ملی آموختیم اما نباید اینگونه باشد بازیکن‌ها باید از پایه تمام نکات را بیاموزند تا در رده‌های ملی به مشکل نخورند.

n برای کسانی که دوست دارند وارد این رشته شوند چه توصیه‌ای دارید؟

به کسانی که دوست دارند وارد این رشته شوند می‌گویم که دوست داشتن به تنهایی ملاک نیست و می‌تواند تنها 40 درصد از کار باشد باید علاقه‌مندان به خودشان بیایند و خانواده‌هایشان از آنها حمایت کنند. خودشان پشتکارشان را دو برابر و استعدادشان را شناسایی کنند. من رشته‌های زیادی رفتم اما تیپ بدنی من جوابگوی آن رشته‌ها نبود، باید استعداد خودشان را کشف کنند و اگر این اتفاق افتاد و همه چیز برایشان فراهم شد باید زیر نظر مربی کار بلد و کار درست تلاش کنند .

n صحبت پایانی؟

از شما و همه همکارانتان سپاسگزارم؛ امیدوارم با حمایت‌های مسئولین و حضور اسپانسرها از هندبال بیش از پیش بشنویم.