حمایت از موتورسواری قزوین در حد صفر است
- شناسه خبر: 74165
- تاریخ و زمان ارسال: 30 آذر 1404 ساعت 07:30
- بازدید :
99 درصد هزینهها به عهده خود ورزشکار است
گفتوگو ـ محمد بهرامی: موتورسواری قزوین از دیرباز، معدن استعدادهای زیادی بوده که در طول دهههای گذشته توانسته قهرمانان مطرحی را به کشور معرفی کند و این راه همچنان نیز ادامه دارد و جالب آنکه در سالهای اخیر بانوان نیز توانستهاند وارد این عرصه شده و برای قزوین افتخارآفرینی کنند. در آخرین مسابقاتی که با عنوان رقابتهای غرب کشور در زنجان برگزار شد، باز هم یک راکب از قزوین توانست با اختلاف به مقام نخست بخش بزرگسالان دست یابد، مسابقاتی که قرار بود در قزوین برگزار شود اما بنا به دلایلی به زنجان منتقل شد .
در این رقابتها، «عبدا… افلاطونی» از قزوین توانست در بخش بزرگسالان به عنوان قهرمانی برسد، این عنوان بهانهای شد تا به سراغ او رفته و گپ و گفتی در این زمینه داشته باشیم.
o موتورسواری را از چه سالی آغاز کردید و در چه شرایطی؟
من موتورسواری را از سال 84-83 شروع کردم شرایط خاصی هم نداشت خیلی معمولی و از باب تفریح به سراغ این رشته رفتم.
o آیا امکانات لازم را داشتید؟
خب امکانات آن موقع اینقدر نبود؛ نه موتورها، موتورهای به روز بودند، نه لوازم ایمنی، نه پیست ایدهآل، هیچ کدام به روز نبودند.
o اوایل چقدر هزینه فعالیتتان در این رشته بود و الان چقدر شده است؟
ورزش حرفهای پر هزینه است؛ اصلا جدا از بحث تورم و این داستانها، واقعا هزینههایش بالاست ولی خب این تورم باعث شده هزینهها چندصد برابر شود مثلا سال ۸۳ ما لاستیک خریدیم ۳۵ هزار تومان (چرخ عقب که مصرفش بالاست ۳۵ هزار تومان) الان لاستیک میشود ۱۰ میلیون تومان، تازه همان لاستیک، نه بهتر.
o اولین مسابقه رسمیتان کجا بود و چه نتیجهای کسب کردید؟
اولین مسابقه رسمی من، مسابقات قهرمان کشوری بود که در شهرکرد برگزار شد، آنجا توانستم در بین ۶ نفر باشم .
o چه چیزی شما را مجاب میکرد که این رشته را ادامه دهید؟
تنها موضوع، عشق و علاقه است، عشق و علاقه به این ورزش گریبانگیر ما شده و نمیتوانیم ترکش کنیم برای فعالیت در هر رشتهای باید عشقش را داشته باشید.
o آیا امکانات لازم برای این رشته در استان فراهم است؟ اگر نیست با چه کمبودهایی مواجه هستیم؟
بحث کمبود بودجه در قزوین و در موتورسواری واقعا بیداد میکند هم از نظر مشکل پیست، فنسکشی، امکانات رفاهی، جایگاه تماشاچی، سرویس بهداشتی و خیلی از امکاناتی که همه پیستها دارند و پیست ما ندارد. در صورتیکه پیست قزوین یکی از بهترین پیستهای ایران، از نظر موقعیت جغرافیایی و در دسترس بودن است. از نظر تکنیکی بودن واقعا یک پیست بنام در ایران است ولی خب از نظر امکاناتی به آن رسیدگی نمیشود؛ اگر رسیدگی شود قول میدهم یکی از پیستهای برتر ایران میشود. از نظر امکانات، واقعا ضعیف است یعنی کلا از نظر امکانات و اسپانسری قزوین در کلیه مسابقاتش ضعیف عمل میکند. من در ورزشهای رزمی هم بودم؛ واقعا نسبت به استانهای دیگر ما از نظر اسپانسری و هزینه کردن برای ورزشکار ضعیف بودیم. ۹۹ درصد هزینهها به گردن خود ورزشکار است یعنی ورزش، شخصی حساب میشود .
o هزینههایتان برای شرکت در مسابقات را چگونه تامین میکنید؟
هزینههایی که برای مسابقه میشود، کلا گردن ورزشکار است و خودش هزینه میکند؛ چه از نظر پرداخت ورودی و چه از نظر هزینههای لاستیک، لباس و هزینههای سرسامآور موتور. اسپانسری هم اگر باشد مبلغ ناچیزی پرداخت میکند، کمکهای هیئت هم که خیلی ناچیز است و در حدی نیست که حتی یک پول بنزین رفت و برگشت تامین شود.
o قرار بود مسابقات غرب کشور که در زنجان برگزار شد در قزوین برگزار شود چرا کنسل شد؟
مسابقاتی که قرار بود در قزوین برگزار شود، بابت ناهماهنگی بعضی از ارگانهای شورای تامین که با هم هماهنگ نبودند کنسل شد و واقعا یک ضربه سنگین به موتورسواری قزوین و به بچههایی که برنامهریزی و تمرینات کرده بودند؛ زد. علتش تامین امنیت آن منطقه بود که نیروی انتظامی بنا به دلایلی قبول نکرد و باعث شد که مسابقه کنسل شود. خیلی از ورزشکاران از شهرهای دیگر آمده بودند و با یک بیاحترامی مواجه شدند و به شهرهای خودشان برگشتند. این واقعا برای قزوین که در سطح موتورسواری ایران حرفی برای گفتن دارد ضربه بد و سنگینی بود.
o آیا واقعا پیست باراجین استانداردهای لازم برای فعالیت موتورسواران را ندارد؟
چند سال قبل شرایط بهتر بود. قدیمتر آقای نعمتی در هیات بود و از جیب خودش برای این رشته هزینه میکرد بیشتر به رایدر میرسید. از نظر استاندارد بودن پیست پرش و موانع، استانداردهای لازم که در استانهای دیگر هست، اینجا هم این شرایط را دارد، ولی استانداردهای دیگر پیست که قبلا هم گفتم، مانند بحث فنسکشی و محصور شدنش، سرویسهای بهداشتی، جایگاه تماشاچی، امکانات رفاهی داخل پیست، بحث آبپاشی و … اینها از دیگر شرایطی هستند که یک پیست را استاندارد یا غیر استاندارد میکند. ما از نظر تکنیکی قهرمان زیاد داریم، ولی مشکل ما نبود امکاناتی است که عرض کردم و همین موارد باعث آسیب آزار و اذیت مردم میشود.
o شرایط و سطح مسابقات غرب کشور در زنجان چطور بود؟
مسابقات زنجان سطحش خیلی خوب بود؛ چون قهرمانان کشوری حضور داشتند ولی استان زنجان هم از نظر رایدر، یک جورهایی کمبود داشت و برخلاف قانون که نباید از شهر دیگر رایدر میآورد از شهرهای دیگر مثل تهران رایدر آوردند که بتوانند از نظر تیمی امتیاز کسب کرده باشند ولی خب سطح مسابقه خوب بود. قهرمانهای کلاسهای ۲۵۰ و۴۵۰ همه در این رقابتها حضور داشتند.
o چند نفر شرکت کننده حضور داشت و در چند کلاس با یکدیگر رقابت کردند؟
مسابقات در 4 کلاس برگزار شد. مسابقات ۲۵۰ جوانان ۴۵۰ جوانان و کلاس بزرگسالان که به صورت آزاد برگزار شد که با ۲۵۰ میتوانستند شرکت کنند و یک کلاس نیمه حرفهای آماتور هم بود. دوستانی که ضعیف بودند و به قولی آماتور محسوب میشوند در این کلاس شرکت میکردند.
o عنوانی که کسب کردید برایتان راضی کننده بود؟
مقامی که من آوردم نفر اول کلاس بزرگسالان بود که با ۲۵۰ سی سی داخل موتورهای ۴۵۰ سی سی نفر اول شدم آن هم با اختلاف، مقامم راضیکننده بود این هم تمرینی برای مسابقات قهرمان کشوری بود که انشاءا.. در اسفند ماه در تهران برگزار میشود.
o تا کی میخواهید این رشته را ادامه دهید؟
من تا هر زمانی که بتوانم روی موتور بشینم و تواناییش را داشته باشم، موتورسواری را انجام میدهم و کوتاه نمیآیم، تا جایی که بتوانم و شرایطش مهیا باشد 100 درصد ادامه میدهم .
o چه صحبت و درخواستی از مسئولین دارید؟
درخواست که ما زیاد داشتهایم و بارها و بارها اعلام کردهایم! ولی مسئولی نبوده که بخواهد جوابگوی این درخواستها باشد. ما تاکنون ندیدیم که مسئولی بیاید و آنچه را که ما میخواهیم انجام بدهد، حتی یک درصدش را، ولی خب درخواستمان این است که پیست تمرینی بچههای موتور سوار ایمنسازی شود، بحث فنسکشی و امکانات رفاهی مثل سرویسهای بهداشتی، ایمن بودن جایگاه تماشاچی و بعد محافظهای پیست و خیلی چیزهای دیگر نیاز است که موتورسوارها ندارند. متاسفانه پیست و امکاناتمان واقعا در حد زیر صفر است، ولی موتورسوار و قهرمان داریم. استانهای جنوبی یا مثلا استان یزد هر شهرستان یک پیست حرفهای دارد یعنی کلی امکانات از نظر فنس و زمین و سرویسهای بهداشتی و جایگاه تماشاچی، یعنی یک پیست استاندارد هرچه بخواهد داشته باشد، پیستهای آنها دارند اما دریغ از یک موتورسوار! یعنی یک شهر یک استان حداقل ۱۰ تا پیست محصور شده خیلی عالی دارد ولی موتورسوار کل استانشان پنج نفر هم نمیشود! در صورتی که قزوین بالای ۲۰۰ موتورسوار دارد ولی از نظر امکانات واقعا ضعیف است. باید به رایدر و موتورسواری بها بدهند چون موتورسواری یک ورزش واقعا سنگین است. بیشتر هزینهها از جیب خود ورزشکار پرداخت میشود کسی حداقل هزینه را هم پرداخت نمیکند، حداقل امکانات معمولی پیست را در اختیارشان بگذارند. در شهرهای دیگر، شهرداری میآید و کارهای پیستشان را انجام میدهد تا از نظر پیست مشکل نباشد اما الان بچههای ما خودشان، کل هزینههای پیست را پرداخت میکنند، یعنی شما از پول لودر گرفته، پول کارگر و پول سیستم آبپاشی و … همه هزینهها به گردن خود رایدر یا پدر رایدر یا بالاخره دوستانی که در این زمینه فعالیت دارند؛ است .
o صحبت پایانی؟
آرزوی سلامتی برای تک تک ورزشکاران و همه موتورسواران عزیز دارم.
