توصیه‌هایی از سر خیرخواهی

سید علی شهروزی ـ پزشک عمومی، وکیل پایه یک دادگستری، مدرس دانشگاه و دانشجوی دکتری حقوق

همکار ارجمند جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور اسلامی ایران

با اهدای سلام و تقدیم تبریک انتخاب تاریخی شما و با آرزوی موفقیت، وظیفه خود دیدم که در آغاز راه سختی که آغازیده‌اید، بعضی مطالب را از سر خیرخواهی و وطن‌دوستی به عرض جنابعالی برسانم.

1ـ شما منتخب اکثریت مردم و اکنون رئیس جمهور همه هستید. این موضوع به مذاق اقلیتی از مخالفان شما که داعیه حکومت بر کشور را دارند، چندان خوش نمی‌آید.

موضوعی که یقینا مشکل شما نیست و بیشتر مشکل کسانی است که خودخواهانه سودای حکومت بر اکثریت را در سر می‌پرورانند. امری که دیگر برای آنان محال است و برای کشور، جز زیان بیشتر حاصلی نخواهد داشت. دکترین حکمرانی مطلوب که ساخته و پرداخته حقوقدان‌های درجه یک جهان است، هیچ شکلی از استبداد و حکومت اقلیت را برنمی‌تابد.

2ـ شما خودخواسته قهرمان بخشی از مردم شده‌اید. این هنر را حفظ کنید و اگر نگذاشتند کار کنید، از حرف زدن دست برندارید. مثل همیشه فاش‌گویی و راست‌گویی را پیشه کنید و از دروغ که شما را از چشم ملت خواهد انداخت، جدا بپرهیزید.

3ـ اجازه بدهید مردم با هر زبانی که خواستند با شما سخن بگویند. کاری که قبل از این کمی تا قسمتی دشوار بود. اکنون شما باید گوش شنوایی برای ملت باشید. در حقیقت دولت مدرن ناشی از ملت است و در مقابل حقوق شهروندان مسئولیت دارد. لطفا راه‌های شنیدن صدای مردم را تسهیل کنید. مردم معمولا از راه‌های ساده برای ابراز نظرات خود استفاده می‌کنند. تبعیت تعاملی دولت از ملت با اسلامیت و جمهوریت حکومت حاضر انطباق بیشتری دارد.

5ـ مردم با قهرمان‌هایشان شناخته می‌شوند. امروز شما هم یکی از قهرمان‌های ملتید. نام شما در کنار ستارخان و باقرخان فریاد شده است. حالا که به حق، از ملت لقب مسعودخان گرفته‌اید راه مجاهدان مشروطه را ادامه دهید.

6ـ اقلیتی که امروز ناباورانه محتاج به‌کارگیری توسط شماست؛ در گذشته سیاسی خود ظالمانه بخش عمده‌ای از نیروهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور را حذف کرده است. با این حال شما به عکس آنها، این اقلیت را به بازی بگیرید و به جای واگرایی، از همه ظرفیت کشور حسن استفاده را نمایید. شما حق ندارید بازی سیاست و قواعد مردم‌سالاری را به هم بزنید. پیروزی شما نباید حقوق هیچ اقلیتی، به ویژه مخالفان سیاسی شما را تضییع کند.

7ـ من همچون شما از دانشگاه علوم پزشکی ایران فارغ‌التحصیل شده‌ام و به تجربه میدانم که یک جراح درجه یک هستید. شما به عنوان یک استاد طب از اهمیت و ظرفیت جامعه بهداشت و درمان کشور مطلعید. درخشش شما آبروی جامعه پزشکی را احیا خواهد کرد و مهاجرت کادر درمانی را به سوی داخل متوجه خواهد نمود.

8ـ شما فرزند دانشگاه هستید و می‌دانید که دانشگاه به عنوان نماد تولید علم و روشنگری از ابتدای ظهور مورد طمع زورگویان بوده است. به عنوان یک متخصص و دانشگاهی، دانشگاه و دانشجو را پاس بدارید و هرگز از زی‌دانشگاهی خود خارج نشوید. یکی از امتیازات شما، همین کسوت علمی است.

9ـ برای نسلی از ما که عمر بر سر آرمان‌های انسانی خود نهاد و شاهد یک انقلاب مردمی و یک جنگ بزرگ بود، اکنون سفر پایانی و پایان سفر نزدیک شده است. دیگر حتی سودای قدرت مشروع هم وسوسه‌ای در ما برنمی‌انگیزد. شما اما در همه این سال‌ها ناباورانه شانس حضور در قدرت را داشته‌اید. اکنون تاریخ هم به شما اقبال داشته است که بر اریکه مدیریت اجرایی کشور تکیه زده‌اید. از شما انتظار می‌رود بنا به تشخیص خود به مسئولیت ناشی از وظیفه‌ای که مردم به شما سپرده‌اند، عمل نمایید.

10ـ اینکه نسل آرمان‌گرای ما سهمی از قدرت را طلب نمی‌کند، به منزله بی‌عملی نیست. شما می‌توانید همه رقم روی همکاری بدنه علمی و سیاسی و سایر آحاد مردم، به ویژه کسانی که دهه‌ها مغفول واقع شده‌اند، حساب کنید.

11ـ شما خود را بر بخش‌هایی از جامعه ایران که تنها راه باقی مانده را در نافرمانی مدنی می‌دانست، تحمیل کردید. در جامعه‌ای که قهر کرده بود، حتی رای دادن به شما از طرف تحریمی‌ها تحمل نمی‌شد. بنا بر این قدر آرای تاریخی خود را که از نظر کمی کمترین و از نظر کیفی مهم‌ترین در تاریخ جمهوری اسلامی می‌باشد را بدانید و فراموش نکنید بسیاری از کسانی که به شما رای دانند لزوما طرفدار جمهوری اسلامی و یا شخص شما نیستند ولی قطعا آحاد ملت اعم از رای‌دهندگان و باقی رای‌نداده‌ها از حقوق مساوی برخوردارند. پس آن چنان که از سر بزرگی گفته‌اید، خاک پای ملت ایران باشید.

12ـ شما هنر جذب دلها را پیدا کرده‌اید. زبان توده‌ها و راه همکاری با مخالفان را یافته‌اید. اما امروز این مقدار کافی نیست و باید در خارج نیز همین راه را بروید، به زبان جهان متمدن امروز با دنیا صحبت کنید و مطمئن باشید تمدن ایرانی اسلامی ما می‌تواند بسی بهتر از غوغاگری کار کند. احترام به قواعد بین‌المللی و حضور مدنی و تمدنی و فعال ما در صحنه جهانی راهی است که به رفاه و پیشرفت ایران خواهد انجامید.

سخن آخر اینکه، نگران ناتوانی‌های خود و انجام وعده‌هایتان نباشید. به نظر من حتی اگر همین امروز به هر دلیلی مجبور به کناره‌گیری از ریاست جمهوری بشوید، کاری کارستان کرده‌اید و نامی درخشان و راهی مناسب از خود به یادگار نهاده‌اید.