امکانات ایران نسبت به کشورهای دیگر ضعیف است!

از نتایجی که در روسیه گرفتم، راضی‌ام

گفت‌وگو ـ محمد بهرامی: برخی رشته‌های ورزشی با وجود اینکه استعدادهای زیادی نیز در کشور داشتند، بواسطه نبود امکانات و یا نبود مربی و حتی برخوردهای جنسیتی، نمی‌توانستند خودنمایی کنند. با فراهم شدن زمینه مناسب و امکانات، ورزشکاران این رشته‌ها نیز مجال تمرین پیدا کردند تا ثابت کنند که اگر کمی به آنها توجه شوند، می‌توانند برای کشورمان افتخارآفرین نیز باشند. یکی از رشته‌هایی که سال‌ها فراموش شده بود در حالی که حتی مسابقات المپیکی نیز دارد «ترامپولین» است. ترامپولین یکی از زیر شاخه‌های رشته ژیمناستیک محسوب می‌شود که اگر بخواهیم واقع‌بینانه به آن نگاه کنیم می‌بایست برای خودش یک فدراسیون مجزا داشته باشد؛ اما این رشته همچنان زیر مجموعه فدراسیون ژیمناستیک است و برنامه‌های تمرینی آن توسط این فدراسیون طراحی و برنامه‌ریزی می‌شود. البته که الحق و الانصاف، فدراسیون فعلی چیزی برای این رشته کم نگذاشته است و اگر کمبودی احساس می‌شود بواسطه نبود امکانات استاندارد است که هزینه تامین آن سرسام‌آور است.

اما در استان قزوین شرایط فرق می‌کند. در شهر الوند و در سالن ژیمناستیک این شهر، امکانات خوبی برای رشته ژیمناستیک فراهم شده به نحوی که در سال‌های گذشته شاهد بوده‌ایم که اردوهای طولانی مدت تیم‌های ملی در زیر شاخه‌های ژیمناستیک در این شهر برگزار شده است. وجود چند ترامپولین نسبتا خوب نیز باعث شده تا ورزشکاران این رشته بتوانند خودی نشان دهند و حتی به اردوی تیم ملی نیز دعوت شوند. یکی از ورزشکارانی که در چندین مرحله اردوی تیم ملی ترامپولین نیز حضور یافت و در نهایت به مسابقات بین‌المللی روسیه نیز اعزام شد، «یلدا حسن شوکتی» بود که به همراه «شقایق چراغی» دیگر ورزشکار قزوینی به روسیه اعزام شد. تا اولین اعزام تاریخ این رشته را رقم بزنند. پس از بازگشت تیم ملی، با ورزشکاران اعزامی از قزوین گپ و گفتی داشته‌ایم که مصاحبه با یلدا حسن شوکتی از نظرتان می‌گذرد:

ـ لطفا خودتان را بطور کامل معرفی کنید؟

یلدا حسن شوکتی هستم متولد سال 1387 و دانش‌آموز پایه دهم تربیت‌بدنی دبیرستان معمارپور و ساکن قزوین خیابان تهران قدیم.

ـ چطور وارد این رشته شدید و چند سال است که در آن فعالیت می‌کنید؟

از پنج سالگی ژیمناستیک را شروع کردم و در ادامه به این رشته علاقمند شدم و در سال 1397 در اولین دوره مسابقات ترامپولین شرکت کردم.

ـ امکانات این رشته در شهر الوند چگونه است و آیا ابزار لازم برای تمریناتتان وجود دارد؟

خوشبختانه ما در شهر الوند از امکانات خوبی در رشته ژیمناستیک برخوردار هستیم که دارای یکی از بهترین سالن‌های خاورمیانه است، این سالن دارای سه کفی ترامپولین استاندارد می‌باشد که ما تمریناتمان را روی آنها انجام می‌دهیم البته تمرینات تیم‌های ملی که در این شهر برگزار می‌شود هم، روی همین ترامپولین‌ها صورت می‌گیرد.

ـ برای اینکه به یک شرایط ایده‌آل برسید، روزانه به چند ساعت تمرین نیاز دارید؟

در هر رشته ورزشی برای رسیدن به قهرمانی و پیشرفت، تمرینات مداوم و طولانی نیاز است. این رشته نیز از این قضیه مستثنی نیست به همین خاطر به چندین ساعت تمرین در روز احتیاج داریم البته به دلیل سخت بودن این رشته نیاز به انجام بدن‌سازی‌های مخصوص و انعطاف بالا داریم که حتما باید انجام شود.

ـ آیا انجام حرکات ترامپولین، تکنیک و اصول خاصی را می‌خواهد؟

بله. تکنیک در ترامپولین از اهمیت خاصی برخوردار است و در این رشته بیشترین خطا مربوط به عدم رعایت تکنیک‌ها است. در تمام رشته‌ها اجرای دقیق و درست تکنیک‌ها بدون داشتن خطا می‌تواند امتیازآور باشد اما در این رشته و در اجرای تکنیک‌ها دقت بیشتری نیاز است.

ـ چقدر طول می‌کشد تا یک ورزشکار بتواند این تکنیک‌ها و اصول را بیاموزد؟

آموزش این تکنیک‌ها به عوامل مختلفی بستگی دارد که از آن جمله می‌توان به شرایط سالن تمرین و استعداد ورزشکار اشاره کرد. اگر این موارد فراهم باشد ورزشکار می‌تواند به مرور این تکنیک‌ها و اصول را بیاموزد.

ـ حوادث جزو جدا نشدنی این رشته است، برای پیشگیری از حوادث احتمالی چه کار باید کرد؟

در ترامپولین رعایت نکات ایمنی بسیار مهم است تا از بروز آسیب‌های بسیار جلوگیری کنیم و در تمامی مدت تمرین دور تا دور ترامپولین، تشک‌های ایمنی وجود دارد و مربی با تشک ایمنی کنار ترامپولین می‌ایستد تا در صورت افتادن ورزشکار تشک را بیندازد خود ورزشکار هم می‌بایست مراقب باشد تا تعادل خود را از دست ندهد ولی معمولا برای پیشگیری از بروز اتفاقات احتمالی، مربیان با تشک ایمنی مراقب ورزشکاران خود هستند.

ـ نقش مربی در این رشته چقدر است؟

مربی نقش بسیار مهمی در تمام رشته‌های ورزشی دارد. در ترامپولین بدون مربی امکان پیشرفت و یادگیری درست تکنیک‌ها ممکن نیست زیرا این رشته فرار است و تمام نکات از ریز و درشت بسیار مهم بوده و کافیست  برای  کسب امتیاز منفی، خطای کوچیکی داشته باشیم. این مربی است که همیشه شاگرد خود را راهنمایی می‌کند و نکات مهم را یادآور می‌شود.

ـ از مسابقات بین‌المللی که به روسیه اعزام شدید بگویید، چه حسی داشتید؟

بعد از مدت‌ها برای اولین بار بود که دخترانی از ایران برای مسابقات برون‌مرزی اعزام ‌شدند و این اتفاق باور نکردنی بود. همه‌ی اعضای تیم بسیار خوشحال بودیم. باعث افتخار ما بود که به عنوان نمایندگان ایران در مسابقات حضور داشتیم. همه چیز جذاب به نظر می‌رسید .

ـ شرایط مسابقات برایتان چطور بود و آیا توانستید با جو سالن کنار بیایید؟

مسابقات دارای دو سالن، یکی برای تمرین و دیگری برای مسابقه فراهم شده بود که ما با کمک مربی تیم ملی خانم چراغی که با تمام وجود برای ما تلاش کردند توانستیم عملکرد خوبی را به نمایش بگذاریم. این مسابقه اولین اعزام ما بود و با توجه به اینکه پیش از این هیچ مسابقه برون‌مرزی را تجربه نکرده بودیم، شرایط برایمان سخت بود اما به لطف خدا توانستیم نمایش خوبی داشته باشیم.

ـ تیم ایران در این مسابقات چه نتایجی کسب کرد؟

در این مسابقات چهار نفر به عنوان نماینده از ایران اعزام شدند. خانم بهاره مصلایی در رده سنی 15ـ16 سال که توانست به فینال مسابقات راه پیدا کند، خانم ثنا علی نجیمی در رده سنی 13 ـ 14 سال و خانم شقایق چراغی در رده سنی بزرگسال و من. تمام اعضای تیم تلاش کردیم و خوشحالیم که استرس در عملکرد ما تاثیر نگذاشت یقینا تجربه این مسابقات می‌تواند به ما کمک کند تا در مسابقات آتی با شرایط بهتری وارد رقابت با حریفان شویم .

ـ آیا آنچه که از خودتان انتظار داشتید بر آورده شد؟

برای اولین بار بود که مسابقات برون‌مرزی را تجربه می‌کردم و خوشحالم که توانستم بهترین عملکردم را داشته باشم و از خودم راضی هستم.

ـ حریفانتان چقدر از شما بهتر بودند؟

مسابقات در سطح بالایی بود. حریف‌های بسیار قدری داشتیم و قهرمانان جهان و المپیک در این مسابقات حضور داشتند ولی تیم ایران نگرانی بابت این موضوع نداشت.

ـ تفاوت امکانات آنها با امکانات ما در ایران و در قزوین چه بود؟

متاسفانه امکانات ما نسبت به امکانات کشورهای دیگر ضعیف‌تر است ولی ما در قزوین امکانات بهتری نسبت به شهرهای دیگر داریم و این موضوع این شانس را به ما می‌دهد که بتوانیم در شرایط بهتری تمرین کنیم.

ـ بهترین و بزرگترین تجربه شما از این مسابقات چه بود؟

یکی از تجربه‌های من در این سفر این بود که اگر برای هدف مشخص تلاش‌های کافی داشته باشیم به آن خواهیم رسید.

ـ مهمترین برنامه پیش‌رویتان چیست؟

به امید خدا می‌خواهم بیشتر تمرین کنم و قوی‌تر از قبل  برای اتفاقاتی بزرگ‌تر آماده شوم.

ـ برنامه ورزشی‌تان به برنامه درسی‌تان لطمه نمی‌زند؟

تمام کارها را می‌توانیم با برنامه‌ریزی خوب انجام دهیم، هم تحصیل و هم ورزش پس از این بابت هم مشکلی نیست.

ـ بزرگترین آرزوی ورزشی‌تان در این رشته چیست؟

بزرگترین خواسته و آرزوی من بالا رفتن از سکوی قهرمانی در مسابقات برون مرزی است.

ـ سخن پایانی؟

من تشکر می‌کنم از تمام کسانی که در این راه تلاش کردند از جمله سرکار خانم دکتر اینچه درگاهی رئیس فدراسیون ژیمناستیک و همچنین رئیس شاخه ترامپولین آقای پاژرنگ که برای ما فرصتی برای دیده شدن دادند و اتفاق بزرگی را برای تمام دخترهای ایران رقم زدند.

و تشکر ویژه از سر مربی تیم ملی خانم چراغی و تشکر از مربیانم خانم تاری و شاقلانی که در این راه همراه من بودند.