اجنبی، دلسوز این مردم نیست… اجنبی برای غارت می‌آید…

مرضیه قنبری

پاییز ۱۴۰۱ در بحبوحه رخدادهای که با شعار «زن ـ زندگی و آزادی» در کشور به راه افتاد، تهمت‌های ناروایی به نیروهای بسیجی، سپاهی و انتظامی کشور وارد شد.

تهمت‌هایی که از شبکه‌های اینترنشنال و من و تو و … سرچشمه می‌گرفت و برخی مزدوران و البته عده‌ای از مردم ناآگاه آن را در داخل تکرار می‌کردند. آن روزها یادمان نمی‌رود که  همین شبکه‌های خارج نشین چطور دختران و پسران کف خیابان را در مقابل نیروهایی که رسالت آنها ایجاد امنیت در کشور است؛  قرار دادند.

همان نگاه بدبینانه و کینه‌توزانه‌ای که در اغتشاشات دی ماه امسال نیز شاهد بودیم و با به راه انداختن اغتشاش و درگیری‌ها در کف خیابان‌ها، دیدیم که چطور با وضعیت وحشتناکی نیروهای مدافع وطن را به شهادت رساندند.

در آن دوران (سال ۱۴۰۱) با یکی از آشنایان که صحبت می‌کردم، با انتقاد از نیروهای مدافع وطن، همان تهمت‌های ناروا را به این نیروها وارد می‌کرد. هر چه که با او صحبت می‌کردم که حقایق را نه از زبان شبکه‌های آن‌ور آبی، بلکه در کف خیابان جستجو کن. اما او همان حرف‌هایی که شبکه‌های فارسی زبان خارج‌نشین گفته بودند را به من تحویل می‌داد.

فردی که طی چند سال اخیر در هر اتفاقی یا بهتر بگویم فتنه‌ای که در کشور ایجاد می‌شد لب به اعتراض می‌گشود و انتقاداتی را به انقلاب و نظام داشت. اما چند روز پیش و در پی تهاجم دشمن به کشور و به شهادت رساندن رهبر انقلاب و تعدادی از مردم بی‌گناه کشورمان؛ طبق عادت همیشگی، تماسی با این آشنای قدیمی داشتم، در میان گفت‌وگوهایمان، صحبتی از شرایط امروز کشور به میان آمد.

او در لابه‌لای حرف‌هایش، حقیقتی را به زبان آورد که شنیدن این حرف از زبان کسی که همیشه لب به انتقاد می‌گشود، برایم جالب و تعجب‌آور بود.

این آشنای قدیمی با اشاره به حملات دشمن جنایتکار به کشور، از خوش‌خیالی عده‌ای در داخل کشور که نگاه خوش‌بینانه به دشمن دارند، ابراز تاسف کرد و گفت: «مگه اجنبی دلش به حال مردم ما می‌سوزد. آنها برای غارت کشور ما می‌خواهند بیایند.. آمریکا چرا به ونزوئلا حمله کرد؟ تنها به خاطر اینکه نفتش را غارت کند!!»

این حرف از زبان کسی که همواره نگاه انتقادی به مواضع انقلاب و نظام داشت، خیلی برایم جالب و البته قابل تامل بود.

این حرف را امروز باید به عده‌ای که هنوز نگاه خوش‌بینانه به دشمن دارند و فکر می‌کنند که آمریکا و اسرائیل برای کمک به مردم ایران آمده است!!! گفت.

دشمنی که در جنگ ۱۲ روزه فرماندهان ارشد نظامی این کشور را به شهادت رساند تا سد دفاعی کشور را از بین ببرد. دشمنی که در مقاطع مختلف دانشمندان هسته‌ای ما را هدف قرار داد تا جلوی پیشرفت دانش هسته‌ای ایران را بگیرد. دشمنی که بیش از هزار ایرانی را در ۱۲ روزه جنگ به شهادت رساند.

در بین این هزار نفر، کودکان بی‌گناه و معصوم هم بودند، دختران و پسران و دانش‌آموزانی بودند که رویاهای بزرگی در سر می‌پروراندند؛ مادران و پدرانی بودند که ستون خانواده‌هایشان بودند ولی در عرض چند روز پرپر شدند و امروز تنها یک قاب عکس از آنها بر جا مانده است.

جنایت‌های بی‌شماری در این کشور رقم خورده و در جنگ اخیر به وضوح شاهد این جنایت‌ها بوده‌ایم.

مگر واقعه بمباران دبستان «شجره طیبه» میناب از ذهن ملت ایران پاک می‌شود. دانش‌آموزان دبستانی که در خون خود غلتیدند. به کدامین گناه. آیا این کودکان نظامی بودند یا مدرسه، یک مکان نظامی است!؟

باور کنید که دشمن ـ دشمن است. هرگز دلسوز این ملت نیست… هرگز برای کمک نیامده است. آیا طی این سال‌ها که آمریکای جنایتکار به افغانستان، عراق، لیبی و … حمله کرد؛ ثروت و پیشرفت و عزت را برایشان به ارمغان آورد!؟

خوب ببینید و فکر کنید

روی سخنم با آنهاست که هنوز دل به وعده‌های دروغین کسانی که دشمنی‌شان با ایران ثابت شده است دارم. اجنبی هرگز دلسوز ملت ما نیست. اجنبی برای غارت دارایی‌ها و سرمایه‌های این ملت آمده است.

اجنبی قصد سلطه بر ایران و تجریه این کشور را دارد. اجنبی هرگز به دنبال پیشرفت ایران نبوده و نیست.

البته به مدد و یاری الهی، شهامت نیروهای مسلح و حضور با بصیرت مردم در میدان، در جنگ امروز هم همانند جنگ هشت ساله و جنگ ۱۲ روزه، دشمنان خبیث این ملت در رسیدن به نقشه‌های شومشان ناکام خواهند ماند.

به امید پیروزی ایران سربلند.