زنان، نوع دوستی و مشارکت های خیرخواهانه


زهرا (الهه) علیخانی
نتایج حاصل از مطالعات انجام شده گویای آن است که زنان با هر سطح درآمدی، بیش‌تر از مردان به دیگران و سازمان‌های خیریه کمک می‌کنند و یا در فعالیت‌های خیرخواهانه در قالب انجمن‌های خیریه یا تشکل‌های مردم نهاد مشارکت دارند. گرچه این مطالعه در کشور ما انجام شده؛ اما به طور قابل توجهی با نتایج بدست آمده در دانشگاه ایندیانای آمریکا مطابقت دارد. محققان الگوی کمک کردن را در بیش از 8 هزار خانواده در این کشور بررسی کردند. این خانواده‌ها طوری انتخاب می‌شدند که بتوان میزان کمک کردن مردان و زنان را به طور مجزا در نظر گرفت و به همین دلیل مردان و زنان مجرد بیش‌تر مورد نظر محققان بود. یافته‌های مطالعاتی محققان آمریکایی نشان داد؛ زنان با هر سطح درآمدی بسیار بیش‌تر از مردان کمک می‌کنند که این میزان در برخی موارد به دو برابر هم می‌رسد. براساس این نتایج، زنان به طور کلی دلسوزتر و نوعدوست‌تر از مردان هستند و به همین دلیل فشارهای اقتصادی را که ممکن است بر خانواده‌های فقیر وارد شود؛ بهتر درک می‌کنند. این در حالی است که افزایش سطح تحصیلات و درآمد زنان نیز در طول سال‌های گذشته از مهم‌ترین عوامل استقبال آن‌ها از فعالیت‌های خیرخواهانه است. از سوی دیگر برخی تصور می‌کنند زنان پول کم‌تری را برای کمک کردن اختصاص می‌دهند؛ اما توجه به این نکته هم ضروری است که با وجود آن‌که زنان ممکن است مبالغ کم‌تری نسبت به مردان کمک کنند؛ اما تعداد دفعاتی که آن‌ها کمک می‌کنند؛ بسیار بیش‌تر از مردان است. مطالعات قبلی هم نشان داده بود زنان معمولا همسر خود را تشویق می‌کنند تا در فعالیت‌های خیرخواهانه شرکت کنند و مبلغی را برای کمک به فقرا اختصاص دهند. به طور کلی می‌توان گفت در بسیاری از خانه‌ها این زنان هستند که وظیفه کمک کردن را به عهده دارند و پولی را برای دیگران اختصاص می‌دهند. البته الگوهای کمک کردن در میان زنان نیز تفاوت‌هایی با یکدیگر دارد. برای مثال زنان مجرد و یا طلاق گرفته بیش‌تر از همتایان متاهل خود به سازمان‌های خیریه کمک می‌کنند. این تحقیقات می‌تواند تاثیرات زیادی روی شیوه فعالیت سازمان‌های خیریه و هم‌چنین روی افراد خیر داشته باشد. بسیاری از زنان ممکن است ندانند که بیش‌تر از مردان به فقرا کمک می‌کنند و با فهمیدن این موضوع شاید انگیزه‌هایشان برای فعالیت خیرخواهانه افزایش پیدا کند. تبلیغاتی که در مورد فعالیت‌های خیرخواهانه مردان صورت می‌گیرد؛ بسیار بیش‌تر است و به دلیل آن‌که معمولا مردان مبالغ سنگینی را برای کمک کردن اختصاص می‌دهند این تصور به وجود می‌آید که بخش مهمی از بودجه‌های خیرخواهانه توسط آن‌ها تامین می‌شود؛ اما باید توجه داشت تعداد مردانی که بودجه‌های سنگین در این زمینه اختصاص می‌دهند؛ کم است و قابل مقایسه با جمعیت کثیری از مردمی که مبالغ متوسط و حتی پایین را به سازمان‌های خیریه اهدا می‌کنند؛ نیست. از سوی دیگر این تحقیقات نشان می‌دهد سازمان‌های خیریه نیز باید تمرکز بیش‌تری روی زنان داشته باشند؛ چرا که معمولا آن‌ها تصمیم گیرندگان اصلی این موارد در خانه‌ها هستند و نقش مهمی در تشویق دیگران برای شرکت در فعالیت‌های این چنینی دارند. حال با آنچه اشاره شد؛ باید به این نکته توجه داشت که نگاه خیرخواهانه و نیز کمک‌های نوع دوستانه زنان، همواره از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده و عمده فعالیت خیرخواهانه در قالب تشکل‌های مردم نهاد و نیز انجمن‌های خیریه توسط زنان سازمان یافته و اداره می‌گردد. زنان به لحاظ ساختاری، هدفمندتر عمل می‌کنند و نیز عموما اقدامات خود را مبتنی بر برنامه‌ریزی سازمان یافته به انجام رسانده و یا تعقیب و پیگیری می‌کنند. ضمن آنکه برخی مطالعات و بررسی‌ها نیز نشان می‌دهد؛ زنان نوع‌دوست‌تر بوده و همچنین توجه آنان به مسایل اجتماعی و تنگناهای انسانی فراتر از مردان است. همین نوع نگاه است که ما امروز شاهد حضور افزونتر زنان در عرصه فعالیت‌های اجتماعی و فعالیت‌های خیرخواهانه هستیم. قطعا منکر حضور، تاثیرگذاری و نیز نقش مردان در به انجام رساندن اقدامات خیرخواهانه نیستم و تفکیک این دو از یکدیگر را هم جایز نمی‌دانم؛ اما در مقام مطالعه و بررسی باید توجه داشت که یافته‌ها، نقش زنان در این حوزه را متمایزتر و نیز عمیق‌تر‌ می‌داند؛ کما اینکه نتایج بررسی‌ها با نمونه‌های عینی که هر روز به نوعی در مناسبات اجتماعی و نیز جریان فعالیت‌های خیرخواهانه شاهد آن هستیم؛ هم مطابقت دارد. در این فرصت لازم می دانم که یک نمونه تاریخی در مورد تاسیس بانک ملی و مشارکت زنان را در این امر مهم اجتماعی یادآوری کنم. برای تشکیل نخستین بانک ملی در مجلس بحث‌های فراوان شد و بسیاری از رجال با دادن وجوهی برای تاسیس بانک سرمایه‌گذاری کردند و از ملت و دیگر رجال نیز خواستار آن شدند تا به صورت داوطلبانه برای تاسیس این بانک اقدام کنند. زنان نیز از نخستین کسانی بودند که برای این کار داوطلب شدند و مشارکت خود را اعلام کردند و این امر در حالی صورت می‌گرفت که زنان این دوره فاقد شغل و درآمد بودند و به غیر از طبقه اشراف که درآمدهای ملکی داشتند؛ اکثر آنان اندوخته‌ای غیر از طلا و جواهرات اندک خود نداشتند. یکی از داوطلبان، بانوی خانه‌داری از قزوین بود که از فواید بانک ملی به خوبی آگاه است و در حد توان خود سعی دارد که گامی برای استقلال اقتصادی کشورش بردارد و به همین منظور زیورآلات خود را که سرمایه‌ای است در پستوی خانه‌اش و برای روز مبادا نگهداری کرده است به اضافه اندوخته «زنی از همسایگان» به خانه ملت می‌فرستد؛ بلکه بانک ملی راه بیفتد. این مکتوب در نشریات مختلف آن زمان چون مجلس و حبل‌المتین منتشر شد. این بانوی خیر قزوینی در نامه خود به رییس مجلس اول در این خصوص نوشته است: «از حضور مبارک عالی عاجزانه استدعا دارد که هدیه مختصر کمینه را با نظر بلند خودتان دیده، بفرمایید اشیاء مرسوله را اعضای محترم بانک ملی با امانت و شرافت خودشان فروخته و هر چه قیمت آنها شد؛ سند اسهام بانک را برای کمینه روانه فرمایند. چه کنم زیاده از این قادر نبودم مگر اینکه جان خود را در موقع فدای ترقی وطن عزیز نمایم». و کلام آخر اینکه، زنان همواره در امور خیرخواهانه پیشتاز بوده‌اند و امروز نیز در اقداماتی که با هدف بهبود سلامت اجتماعی در قزوین در حال انجام است هم، وضعیت بدین منوال است.

يكشنبه 2 دي 1397
04:55:50
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT