من، قیصر، مش حسن و خانهای که سیاه بود
حسن لطفی همین ابتدای نوشته بگویم که بخشی از ارادتم به دهه چهل به خاطر به دنیا آمدنم در سالهای آغازین این دهه است. دههای که اگر چه برای دل بستگان به سیاست و پادوهای سیاسی و سیاستمدارانش، زمانه آتش زیر خاکستر بود برای بسیاری از فیلمسازان و نویسندگان ادبیات دراماتیک، فصل شکفتن شد. شکفتنی که سینما و تئاتر ایران را دیدنیتر کرد و دلیل اصلی دلسپاری من و بسیاری از هم نسلانم به آن سالها است. سالهایی که عدم اعتماد فرهیختگان و دگراندیشان جامعه به حکومت باعث شده بود تا برای عدهای رمز و راز برآمده از نگاه سیاسی...
