پوست موز زیر پایم گذاشتند!

امید مافی

در سایه‌سار غروب ناگهانی رویای قهرمانی، مردی با چهره‌ای آرام و چشمانی نافذ، پشت میز نشسته و نامه اعمال خود را در ذهن مرور می‌کند. بادهای تند ناکامی در نقش جهان وزیده‌ و ردپای بدبیاری در اتراقگاه زردها به چشم می‌خورد. در این اثنا یک فرانسوی ۵۴ ساله با چمدانی مملو از تجربه به دوردست زل زده و به عبور از جاده‌های موهوم می‌اندیشد تا قصیده لبخند چاک‌چاک را زیرگوش زاینده‌رود بخواند. پاتریس کارترون برای آنکه فرونچکد باید از دو ایستگاه ملتهب پیش‌رو به سلامت بگذرد و لکوموتیو زرد را در وقت مقرر به مقصد برساند. با فرمانده باپرنسیب سپاهان لحظاتی همکلام شدیم و حرف‌های موسیو را به کاغذها سپردیم.

* در حالی که تصور می‌شد در هفته‌های واپسین بر سر قهرمانی با تراکتور بجنگید، ناگهان از کورس خارج شدید. چه اتفاقی افتاد آقای کارترون؟

وقتی فرامین تاکتیکی سرمربی در زمین اجرا نشود و بازیکنان دور از حد انتظار ظاهر شوند، اتفاقی می‌افتد که دارید می‌بینید. من بسیار اندوهگینم که اولین باختم به عنوان سکاندار سپاهان در ورزشگاه نقش جهان رقم خورد و از این موضوع شرمسارم. ما برابر گل‌گهر واقعاً بد بودیم و هیچ عملکرد مثبتی از خود نشان ندادیم.

* حالا باید به حفظ رتبه دوم و قطعی کردن نایب قهرمانی بیندیشید. درسته؟

من باید به بازیکنانم دیکته کنم که چقدر این دو هفته و دوم ماندن در لیگ مهم است. متاسفانه چیزی که این روزها حس نکردم، روحیه و انگیزه لازم است. با همه اینها ما برای کسب سهمیه و رسیدن به آسیا گریزی نداریم جز اینکه لیگ را در جایگاه دوم تمام کنیم.

* شما در برخی هفته‌ها یک سپاهان تسخیرناپذیر را در دیدرس قرار می‌دهید و در هفته‌های دیگر به تیمی ناکام بدل می‌شوید. این همه فراز و نشیب عجیب نیست؟

بله معتقدم برخی هفته‌ها از قالب یک تیم تهاجمی و جاه‌طلب دور می‌شویم. البته شکست به ما درس بزرگی داده و باید از این تجربه استفاده کنیم تا در آینده بهتر عمل کنیم. بازیکنان باید بدانند که هر بازی اهمیت بالایی دارد و نباید فرصت‌ها را به سادگی از دست بدهند.

* در آخرین کنفرانس مطبوعاتی از لشکر مصدومان سپاهان حرف زدید.

این یک حقیقت تلخ است که یک فوج مصدوم روی دستمان مانده است؛ از لیموچی، محبی، کاوه رضایی تا گودرزی و آقایی‌پور. با وجود این مصدومان خم به ابرو نمی‌آوریم و در دو هفته پایانی نقش یک نایب قهرمان را ایفا خواهیم کرد.

* پس از چهارمین برد متوالی شما برابر پرسپولیس، آبی‌ها به شما لقب کارترون سوبله چوبله را دادند. با این پسوند راحتید؟

راستش نه. من برای همه رقیبان احترام قائلم و رابطه خوبی با رجزخوانی‌های از این دست ندارم. اگر موفقیتی به دست آمده متعلق به مجموعه سپاهان از مدیریت تا تدارکات است و من یک سهم بیشتر ندارم. من دوست دارم تیمی بسازم که در غیبت کارترون هم قدرت شکست دادن بزرگترین مدعیان را داشته باشد.

* خونسردی بیش از حد شما در عصرهای بیقرار لیگ کمی عجیب است. این همه آرامش از کجا می‌آید؟

از سال‌ها مربیگری در تیم‌های مختلف از النصر تا زمالک و از الاتفاق تا همین سپاهان. در ۵۴ سالگی آنقدر پخته هستم که مرعوب جو ورزشگاه نشوم و کار را جلو ببرم.

* و آینده. با سپاهان تا کجا ادامه می‌دهید؟

بگذارید این دو هفته تمام شود و نایب قهرمانی سپاهان قطعی شود. وقت برای این حرف‌ها زیاد است و پس از اتمام لیگ مفصل صحبت خواهیم کرد. ما مربیان چمدانمان همیشه در دستمان است و از جایی به جای دیگر کوچ می‌کنیم. امیدوارم آنها که پوست موز زیر پایم می‌گذارند اجازه دهند آنقدر اینجا بمانم که تابستان و پاییز ایران را ببینم.