(ویژه‌نامه نوروز 1404) ذوق و شوقی برای عید وجود ندارد!

ولی‌ا… حسین‌زاده

عید و جشن نوروز یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین اعیاد ملی ایرانیان است که قدمت آن به چند هزار سال می‌رسد و این آئین و جشن باشکوه با تمام فراز و نشیب‌ها نه تنها در بین ما ایرانیان از ارزش، اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار است بلکه امروز جشن نوروز به عنوان باستانی‌ترین جشن تمدن بشری در مجمع سازمان ملل متحد به ثبت رسیده است.

معمولاً ایرانیان در نقاط مختلف کشور هر یک به فراخور فرهنگ و رسوم ارزشمند بر جای مانده از نیاکان از ابتدای اسفند خود را برای استقبال از عید و جشن نوروز آماده می‌کنند؛ وجه مشترک همه اقوام ایرانی و حتی کشورهایی که نوروز را جشن می‌گیرند در استقبال از عید و جشن نوروز را می‌توان درخرید وسایل مختلف و اجرای یکی از سنت‌ها و رسوم که تبدیل به جزیی جدی از فرهنگ سال نو شده است. مردم با خرید لباس و حتی وسایل نو، به نحوی گرد و غبار از وسایل کهنه می‌زدایند و به استقبال بهار و فصل نو می‌روند.

در سال‌های گذشته چند هفته مانده به عید جنب و جوش مردم در بازار، چیده شدن تنگ‌های ماهی و رقص ماهی‌های قرمز، چیده شدن سبزه‌های گندم و عدس، پهن شدن بساط دستفروشان و هیاهوی بازار نوید رسیدن بهار و نوروز را می‌دادند و با گردش در شهر می‌شد بوی عید را اسشمام و حس کرد.

اما واقعیت این است در این روزها باوجود اینکه چند روز بیشتر به عید و نوروز باقی نمانده است اما از جنب و جوش و شور نشاط سال‌های گذشته مردم برای استقبال از جشن نوروز و بهار خبری نیست و حتی اگر رفت و آمدی هم وجود دارد رمقی و توانی برای خرید وجود ندارد!

افزایش غیر متعارف اجناس از جمله پوشاک، آجیل، لوازم‌خانگی و … تورم کمرشکن و کاهش قدرت خرید مردم باعث شده است که توان و قدرت خرید مردم به‌ویژه برای تهیه مایحتاج عید کاسته شود و در نتیجه اشتیاق و میل مردم برای حضور در بازار کاهش پیدا کند.

این روزها بسیاری از اصناف که می‌بایست در ایام عید فروش و رونق بیشتری داشته باشند از کسادی شدید بازار گلایه دارند و اظهار می‌کنند که شاید یکی از سخت‌ترین و بدترین بازار شب عید را تجربه می‌کنند و با چنین بازار و فروشی، نگران ناتوانی عمل به تعهدات خود به سیستم بانکی و بنکداران هستند.

جامعه‌ای که پس از یکسال سخت می‌بایست در عید نوروز مشکلات را فراموش کند و نفسی به راحتی بکشد اما تامین مایحتاج عید نیز برای مردم به چالش و مشکل تبدیل شده است. ادامه این روند در کوتاه‌مدت و بلند‌مدت آثار مخرب مادی و معنوی بر روی جامعه خواهد گذاشت و چنین وضعیتی می‌تواند بسیار خطرناک باشد .

بسیاری از جامعه‌شناسان اعتقاد دارند که جشن‌های نوروزی فرصتی برای فراموشی و تخلیه ذهنی و روحی جامعه از مشکلات و چالش‌های یکسال است و فرصتی برای جمع شدن اقوام و خانواده‌ها کنار هم و اگر امروز به دلیل کاهش قدرت خرید فرصت تخلیه مشکلات از مردم گرفته شود و شور و نشاطی به جامعه تزریق نشود، حتی استقبال از بهار تبدیل به نگرانی و چالش برای خانوده‌های ایرانی شود؛ قطعا در آینده جامعه می‌تواند آبستن بحران‌های مختلف شود.

امید است که مدیران و در سطح کلان حاکمیت با واقع‌بینی و اتخاذ سیاست‌ها و راهکارهای عملی و دقیق زمینه خروج کشور و جامعه از شرایط سخت و شکننده فعلی را تا بیش از این دیر نشده است را فراهم کنند.