نفرین بر جنگ!

 مرتضی رویتوند‌‌‌

سربازی که از جنگ برگشته بود را دستگیر کردند. جرمش چه بود؟ بر روی بزرگترین دیوار شهر نوشته بود: «نفرین بر جنگ!» و حالا به جرم آسیب‌زدن به زیبایی شهر دادگاهی می‌شد. دادگاه علنی بود. سرباز با عصایی در دست، در جایگاهش قرار گرفت. گویا یکی از پاهایش را در جنگ از دست داده بود؛ همین‌طور خانه‌اش را، خانواده‌اش را!

بر روی لباس همه حاضران نوشته شده بود: «نفرین بر جنگ!».

سرباز شروع به دفاع از خودش کرد: «من می‌خواستم بگویم که جنگ فاجعه است. در واقع این جنگ است که باعث می‌شود که لبخند کشته شود. جنگ سرچشمه همه تاریکی‌هاست. نفرین بر جنگ. نفرین بر جنگ که ظاهرش جنگ کشورهاست اما باطنش جنگ با انسانیت است، جنگ با مهر است، جنگ با عشق است. نفرین بر جنگ! نفرین بر جنگ! نفرین بر جنگ!» سرباز پس از این نطق آتشین بار دیگر گفت «نفرین بر جنگ!» و این بار در پس این جمله صد و سی و دو بار واژه جنگ را با غم تکرار کرد.

برای بیان صادقانه قصه سرباز باید همه حرف‌هایش نوشته شود. پس، سرباز گفت: «جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ!»

پس از پایان دادگاه، حکم سرباز صادر شد. به دلیل آنکه با تکرار واژه جنگ اعصاب هیئت منصفه خرد شده بود، سرباز به چند ماه زندان محکوم شد.

سرباز که آزاد شد تا سال‌ها تکرار می‌کرد نفرین بر جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ جنگ…

پی‌نوشت: می‌بینید؟ تکرار و خواندن این همه «جنگ» شما را عصبی می‌کند، تصور کنید که چه بلایی سر کسانی می‌آید که جنگ را زندگی می‌کنند!