سرقت روزانه ۳۰ هزار لیتر بنزین در آبیک قزوین!

جعفر بخشی بی‌نیاز

نویسنده و روزنامه‌نگار

سارقان طی هفت ماه با تانکرهای ۳۰ هزار لیتری از شریان حیاتی سوخت کشور شاه‌ لوله گرفته و بنزین مردم را در مسیر تهران به قزوین در شهرستان آبیک غارت کرده‌اند!

خبر مهم کشف انشعاب غیر قانونی و سرقت هفت‌ ماهه‌ سوخت از خط لوله تهران ـ قزوین در محدوده شهرستان آبیک بیش از آنکه یک عملیات موفق پلیسی باشد یک سند رسوایی مدیریتی‌ست. وقتی خبر می‌رسد که سارقان طی هفت ماه با تانکرهای ۳۰ هزار لیتری از شریان حیاتی سوخت کشور، شاه‌ لوله گرفته و بنزین مردم را غارت کرده‌اند؛ نمی‌توان به راحتی از کنار کلمه قصور گذشت و آن را با دستگیری دو متهمِ دست‌ چندم مختومه اعلام کرد. چگونه ممکن است در کشوری که ادعای نظارت‌های دقیق بر زیر ساخت‌های استراتژیک دارد خط لوله سراسری که قلب تپنده سوخت‌‌رسانی به استان‌‌هاست؛ به مدت ۲۱۰ روز مورد دست‌‌اندازی و سرقت قرار بگیرد و هیچ سیستم پایش؛ هیچ سنسور افت فشار و هیچ بازرسی دوره‌ای متوجه نشود که حجم عظیمی از بنزین به جای مقصد اصلی؛ به مخازن قاچاقچیان سرازیر می‌شود؟!

بی‌گمان این سرقت حرفه‌ای نبوده که در این سرقت خودی‌ها هم دست داشته‌اند‌. سارقان حرفه‌ای نبوده‌اند که سیستم‌های نظارتی ما بوده‌اند که در خوابی عمیق فرو رفته بودند. در حالی که مردم جنوب کشور زیر گرمای بی‌رحم و طاقت‌ فرسای تابستان؛ ساعت‌ها در صف‌های عریض و طویل می‌ایستند تا شاید جیره‌ی ۱۵ لیتری بنزین‌‌شان را برای گذران زندگی بگیرند و با التماس کارت سوخت جایگاه‌‌دار مواجه می‌شوند؛ در چند کیلومتر آن‌ طرف‌تر، سودجویان با تانکرهای غول‌‌آسا میراث ملی را به یغما می‌برند. آیا مسئولان امر شرم نمی‌کنند که در اوج بحران توزیع سوخت؛ این‌‌گونه حاتم‌ بخشی اجباری توسط سارقان در جریان بوده است؟ سوالاتی در این بین مطرح است که اگر سیستم‌‌های مانیتورینگ خطوط لوله کارآمد بودند؛ چطور افت فشار ناشی از برداشت ۳۰ هزار لیتر سوخت در یک نوبت هیچ آلارمی را در مرکز کنترل به صدا در نیاورده است؟

و دوم همه بنزین غارت‌ شده در کدام شبکه توزیع سیاه تزریق شده و سود حاصل از آن به جیب چه کسانی رفته است؟ آیا واقعاً گمان می‌برند مردم باور می‌کنند که این حجم از قاچاق؛ بدون پشتوانه و شبکه توزیع گسترده ممکن بوده است؟ به راستی مقصرِ این قصور بزرگ کیست؟ چه کسی در سلسله‌ مراتب شرکت خطوط لوله و نهادهای امنیتی ناظر باید پاسخگوی این سهل‌انگاری باشد که امنیت انرژی منطقه را تا این حد به مسلخ برده است؟ این ماجرا البته مشتی نمونه خروار از ناکارآمدی در حفاظت از منابع عمومی‌ست. مردم برای هر لیتر سوخت باید از فیلترهای سخت‌گیرانه عبور کنند اما دزدان با شاه‌ لوله به جان دارایی ملی افتاده‌اند. این قصه؛ فراتر از یک سرقت ساده؛ نمایشی از فروپاشی نظارت در یکی از حساس‌‌ترین نقاط لجستیک کشور است.