حذف آبرومندانه بهتر از صعود بُزدلانه است

محمد بهرامی

برای چندمین بار متوالی، یکی از تیم‌های ملی فوتسال ایران برای اینکه با حریفی قدرتمندتر در مراحل بالاتر مسابقات روبرو نشود، در حالی که می‌توانست برنده باشد و به عنوان تیم نخست صعود کند، بازی را آسان گرفتند تا با تساوی، به عنوان تیم دوم به دور بعد صعود کرده و با حریفی ساده‌تر بازی کنند. تیم ملی فوتسال بانوان ایران که در رقابت‌های قهرمانی آسیا حضور دارد در بازی سوم دور مقدماتی، در حالی که به راحتی می‌توانست ویتنام را شکست دهد، برای روبرو نشدن با تایلند در مرحله بالاتر، به تساوی برابر این تیم رضایت داد و بعنوان تیم دوم به دور بعد صعود کرد تا در این مرحله با چین تایپه روبرو شود.

این اتفاق واقعا جای تاسف دارد، برای تیم و کشوری که پیش از این قهرمانی آسیا را کسب کرده، مایه شرمساری است که فقط برای روبرو نشدن و ترس از حذف در مرحله بالاتر، به حریف ضعیف راه بدهد و دوم شود. تیمی که ادعای قهرمانی دارد باید با هر حریفی روبرو شود و هیچ ترسی هم از حریفان نداشته باشد. شاید از نظر کادر فنی و بسیاری دیگر، این یک سیاست عادی در ورزش باشد ولی در اصل روح و منش ورزش پهلوانی را خدشه‌دار می‌کند.

هنوز یادمان نرفته که در مسابقات فوتسال جام جهانی مردان نیز، تیم ایران برای روبرو نشدن با برزیل، بازی ضعیفی انجام دادند تا به مراکش بخورند و مسیر ساده‌تری را برای صعود در پیش داشته باشند اما پیش‌بینی‌شان درست از آب در نیامد و با نتیجه 4 بر3 مغلوب شیرهای اطلس شدند و به راحتی از گردونه رقابت‌ها کنار رفتند.

ملی‌پوشان فوتبال ساحلی ایران نیز پیش از این، چنین سیاستی را اتخاذ و از آن استفاده کرده بودند. این ترس از روبرو شدن با رقبا، به هیچ‌وجه زیبنده فوتسال و ورزش ما نیست؛ این به نوعی فرار از دست حریف است اما تا کی می‌توانیم این‌گونه از رقبا فرار کنیم؟ تاکنون بسیاری از کارشناسان داخلی و خارجی، ما را به خاطر استفاده از این سیاست سرزنش کرده‌اند و به نوعی می‌توان گفت که حق هم دارند.

ما اگر ادعای برتر بودن و پیشرفت داریم نباید از رقبا بترسیم بلکه باید با آنها روبرو شویم تا ترسمان بریزد، اصلا تا کی می‌توانیم از این سیاست استفاده کنیم؟ تا کی می‌توانیم فرار کنیم؟ حتما باید فدراسیون جهانی یا کنفدراسیون فوتبال آسیا برای ما محرومیت‌های سنگین در نظر بگیرند تا دست از این کار بکشیم؟ عوض این کارها باید با تمرین و جدیت، در قواره یک مدعی قدر وارد مسابقات شویم، یقینا حذف آبرومندانه بهتر از صعود بُزدلانه است.