اعتراض و اغتشاش

سیدعبدالعظیم موسوی

قانون اساسی و دین و اعتقادات اسلامی و به ‌تبع آن رهبران جمهوری اسلامی حق اعتراض ملت را محترم شمرده‌اند. اما آیا این کافی است؟

قطعا خیر. شما که می‌فرمائید همه آحاد ملت می‌توانند باسواد باشند؛ اما مدرسه نسازید؛ یعنی حق آموزش را محترم شمردید. اما لوازم آن را فراهم نکرده‌اید.

حاکمیتی که حق اعتراض را محترم می‌شمارد؛ باید لوازم بهره‌مندی از این حق را هم آماده‌سازی کند.

اولاً تاکنون کدام یک از احزاب در دولت‌های مختلف از وزارت کشور مجوز برقراری میتینگ (محل تجمع) درخواست کردند و موفق به اخذ آن شدند؟

از طرفی وزارت کشور و در استان‌ها استانداری‌ها، کدام محل را جهت تشکیل اجتماعات و به گوش رسانیدن اعتراض مردم، آماده و معرفی کرده‌اند؟

اعتراضات معمولا بنا به دلایل قابل فهمی در مناطق شلوغ شهری برگزار می‌گردد. در قزوین مثلا خیابان خیام. بسیار خوب اگر دولت جای دیگری را معرفی کرد و البته نکرد و معترضین نپذیرفتند؛ همان خیابان خیام، بلوار و سبزه‌میدان را توافق کنند و از لحظه اول، معترضین را محاصره صیانتی کنند. یعنی مراقب باشند افراد سرسپرده که منتظر چنین تجمعاتی هستند تا آن را به انحاء مختلف به خشونت و اغتشاش تبدیل کنند؛ وارد این جمعیت نشوند. یا اگر شدند؛ با حفظ احترام به معترضین، آنان را جدا و به بیرون هدایت کنند.

افراد تعلیم‌دیده مرتبط با سیا و موساد و مزدور جمعا در کل کشور به هزار نفر نمی‌رسند. این هزار نفر هرگز مستقیما در مقابل حکومت قرار نمی‌گیرند. زیرا کمتر از ربع ساعت طومارشان بسته می‌شود. آنان قطعا همیشه و همه جا مترصد تجمعی قانونی هستند که بتوانند در آن نفوذ کرده و مردم عادی را سپر بلا قرار دهند. اگر می‌کُشند بگویند حکومت کُشت. و اگر شیشه شکستند و به مراکز انتظامی و بیمارستانی حمله کردند و نیروهای انتظامی موظف به حراست از این مراکز شدند؛ و در این میان خون از دماغ کسی هم آمد، آن را علم می‌کنند.

البته این هوشیاری نیروهای انتظامی و امنیتی را می‌رساند که در میان سیصد چهارصد نفر که کارشان به خشونت کشیده می‌شود؛ چهار نفر را که سلاح سرد و گرم و کوکتل مولوتف و غیره دارند؛ پیدا و بازداشت می‌کنند. اما این افراد که مامور به خشونت هستند؛  قطعا مردم را سپر خود می‌کنند تا نظام را با مردم روبه‌رو کنند.

هنوز هم دیر نیست. روشن است که اگر نیروهای انتظامی بخواهند مثل پلیس آمریکا و اروپا عمل کنند؛ دو سه ساعته بساط اغتشاش را جمع می‌کنند. ولی بنایی بر ایجاد ارعاب و شلیک و جمع‌آوری با خشونت ندارند و مجوز آن را هم ندادند.

بنابراین از این دیدگاه شفقت، کمال سوءاستفاده را اغتشاشگران می‌نمایند. تا اگر عقب نشینی از سوی پلیس انجام شد؛ آنان پیشروی کنند. تا جایی که به کلانتری هجوم ببرند و خودروی پلیس را به آتش بکشانند. در کجای دنیا سراغ دارید که پلیس در دفاع از خودش عاجز باشد؟ این قطعا برای هیچ پلیسی در هیچ جای دنیا فضیلت نیست.

قدم اول برای جلوگیری از اغتشاش، به رسمیت شناختن عملی اعتراض از طرف دولت است. این به رسمیت شناختن، شامل مجوز است و مکان و زمان و صیانت از معترضین. و تلاش در ممانعت از پیوستن اغتشاشگران با نیت و قصد قبلی، به مردم معترض کف خیابان.

o