آسیب‌دیدگی‌های دوران خردسالی

ترجمه: ا. امیردیوانی

اشاره:

هر کودکی با پیشینه‌ی خویش چشم به جهان می‌گشاید؛ تاریخچه‌ای که از ابتدای وجود تا به دنیا گام نهادن طی 9 ماه پشت سر نهاده است. وانگهی، هر کودکی ویژگی‌های ساختزادی (توارثی) خود را دارد که از پدر و مادرش به ارث برده است و گاه‌گاه شناخت صحیح از این صفات مشخص می‌کند که وی از چه سرشت و نهادی بهره‌مند بوده و چه استعدادهایی از والدینش در او به ودیعه نهاده شده است.

برای کودکان حرمت قائل شوید!

نکته‌ی پر اهمیت این است که چنانچه از بدو تولد به شخصیت کودکان احترام بگذارید در تمام دوره‌ی زندگی از توجه به وی بسنده نکنید، کودکی تندرست چه از لحاظ روانی و چه از حیث جسمانی خواهید داشت. تجربه‌های مراقبت‌های مهرآمیز حاکی از آنند که می‌توان به این طریق اثرات بس مثبتی بر منش کودک نهاد؛ ولی اگر کودک با عدم اعتماد، حرمت و محبت کافی شما روبه‌رو شد، نه تنها از نظر روحی بلکه از بعد جسمی هم لطمه‌پذیر می‌شود تجربه‌ی سالیان اولیه‌ی زندگی همان‌گونه که قادرست در شکل‌دهی شخصیت یک کودک بسیار سودمند باشد، همچنان هم ممکن است آینده‌اش را تخریب گرداند و نباید پیامدهای بعدی آن را در کودکان نادیده گرفت.

آسیب‌دیدگی‌ها را سرسری نگیرید!

پژوهش‌های جدید روان‌شناسان بیانگر آن است که لطمه خوردن‌های عهد خردسالی تا 30 درصد مغز آدم‌ها را که مرکز مهار احساسات و عواطف است، تحت تاثیر قرار می‌دهند و امروزه می‌دانیم مغزی که ما با آن قدم به عرصه‌ی هستی نهاده‌ایم، به رغم آن چه قبلا می‌اندیشیده‌اند، به مثابه فرآورده‌ای کامل شده و تغییرپذیر نیست و دستخوش دگرگونی و آسیب‌ها می‌گردد. صدمات دوران روانی دوران خردسالی، موجب افزایش ترشح هورمون‌زا می‌شود که شادی و هیجان را از میان می‌برد، اعصاب را تحت تاثیر خود قرار داده و بیمار را افسرده می‌سازد. بر پایه‌ی بررسی‌هایی که طی چند سال اخیر دانشمندانی همانند «دکتر بروس دی پپری»: متخصص و روان‌شناس کودکان به انجام رسانده‌اند، کودکانی که مورد غفلت و بی‌اعتنایی پدر و مادر واقع شده و کمبود محبت دارند، به نحو دلپسندی پرورش نیافته، در قیاس با سایر کودکان تنش و تاثیرپذیری‌های شدید دارند و زودتر پریشان حال و مریض می‌شوند.

آثار منفی تنبیه بدنی:

حدودا چندین نسل طول کشید تا پدران و مادران دریافتند که تنبیه بدنی نه فقط پیامد مثبتی به دنبال ندارد، بلکه به واکنش‌های منفی آنان می‌انجامد. تنبیه بدنی کودک باعث پیدایش گونه‌ای ترس درونی و اضطراب از والدینش می‌شود و او را روز به روز از آن‌ها دورتر می‌کند و در این زمان است که کودک احساس بی‌پناهی و تنهایی کرده و فکر می‌کند دیگر سزاوار محبت و احترام نیست.

تداوم این گونه تنبیهات در کودکان به آن جا منتهی می‌شود که دیدگاه و نگرش آنان نسبت به جهان و افراد طور دیگری باشد. در این صورت بر رفتار آتی ایشان با کودکانشان اثر چشمگیری خواهد داشت و معمولا افرادی بدبین و منفی بار می‌آیند. چنین خردسالانی نمی‌توانند از حقوق حقه‌ی خویش در اجتماع بهره برند و حتی امکان دارد در مقابل خطرات مقاومت‌شان را از دست داده و زود منحرف گردند!!

منبع: Kids Health