معلولین، مدیریت شهری و یک اتفاق!


بعضی از اعضای کانون معلولین توانا با انتشار تصاویری در صفحه اینستاگرام خود نوشتند: هدیه شهرداری به معلولین در آستانه روز جهانی معلولین!
ماجرا چه بود که اینگونه واکنش برانگیز شد؛ انسداد محل عبور عابر از عرض بلوار شهید بهشتی، درست در مقابل کانون معلولین توانا، اعضا و مراجعین این کانون را با چالش‌هایی در تردد از عرض خیابان مواجه کرده است. این در حالی است که احداث پل عابر پیاده در این مسیر، سال‌هاست که مورد بحث مدیران شهرداری است. واکنش اعضای کانون به این اقدام شهرداری، آن چنان بود که به محوری‌‌ترین بحث جلسه اخیر شورای شهر قزوین تبدیل شد. در این جلسه، نایب رییس شورای شهر درخواست کرد که احداث پل عابر پیاده مقابل کانون توانا پیگیری شود. مهدی عبدالرزاقی گفت با پیگیری‌هایی که انجام داده حتی طراحی این پل هم در سازمان خدمات طراحی شهرداری صورت گرفته است؛ اما مشخص نیست؛ چرا اجرایی نشده و به همین دلیل خواستار توضیح در خصوص انسداد این مسیر توسط معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری شد. رییس شورا هم در تایید سخنان نایب خود با بیان اینکه احداث این پل یک پروسه زمان‌بر است، خواستار باز شدن این معبر تا زمان احداث پل هوایی شد. با این همه، اظهارات سخنگوی کانون توانا بازتاب قابل توجهی در شورا برجا گذاشت. رقیه بابایی در صحن شورا خطاب به نمایندگان مردم در شورای شهر گفت: درست است که به لحاظ ایمنی عبور از این مسیر خطراتی دارد؛ ولی چطور ممکن است که حفظ جان و ایمنی عده‌ای بر حفظ جان و ایمنی عده‌ای دیگر ارجحیت داشته باشد؟ او افزود: گاهی از خودم می‌پرسم که انگار نمایندگان شورای شهر نمایندگان همه طیف‌های جامعه هستند به‌جز نماینده افراد دارای معلولیت؟ چطور ممکن است که اهمیت دادن و دلسوزی برای یک عده منجر به تضییع حق عده‌ای دیگر شود که اتفاقاً آسیب‌پذیرتر و مظلوم‌تر هم هستند؟ سخنگوی کانون معلولین توانا ادامه داد: همین چند روز قبل چند نفر از اعضای نابینای کانون که از مسدود بودن مسیر اطلاعی نداشتند؛ قصد داشتند از عرض خیابان عبور کنند که مشکلاتی را ایجاد کرد. چند نفر از اعضای کانون بیرون آمدند و با سروصدا تلاش کردند که به آن‌ها اطلاع دهند از این خیابان عبور نکنند تا در نهایت کسانی که رفته بودند تا مسیر درست را به آن‌ها نشان دهند از راهی دورتر به آن سمت خیابان برسند و برای آن‌ها ماشین بگیرند تا چهارراه ولیعصر و بعد با یک ماشین دیگر آن‌ها را از چهارراه ولیعصر تا مقابل کانون بیاورند. بابایی اضافه کرد: به‌جز اعضای این کانون که تقریباً اکثر آن‌ها افراد دارای معلولیت هستند؛ مسئله مهم‌تر این است که ما روزانه حدود 100 ـ 150 نفر ارباب‌رجوع داریم که یا ضایعه نخاعی هستند و یا نابینا و ناشنوا، که البته خدا را شکر ناشنوایان در تردد مشکلی ندارند؛ ولی دوستان عصایی یا ویلچری و نابینایان خیلی بیشتر مورد آسیب و خطر قرارگرفته‌اند‌ و این اتفاقاً منجر به این شده که مسیر تردد این‌ها از خیابان طولانی‌تر هم بشود و مشکلات بیشتری را متحمل شوند. او با تاکید بر اینکه، اقدام شهرداری در انسداد این مسیر باعث شده است که هزینه‌های آن‌ها چندین برابر شود؛ تصریح کرد: معمولاً طرح‌های شهرداری دارای پیوست‌های فرهنگی و اجتماعی است و قطعاً در این انسداد هم این موارد لحاظ شده است؛ اما تقاضا دارم تنها به‌اندازه عبور یک ویلچر، موقتا نرده‌ها و سکوی زیر آن باز شود تا با احداث پل عابر پیاده این مشکلات رفع شود. مدیرعامل سازمان حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری که میهمان این جلسه شورا بود؛ با توضیح در باره علت انسداد عبور عابرین پیاده از عرض خیابان شهید بهشتی، گفت: 2 سال در برابر درخواست پلیس راهنمایی و رانندگی برای انسداد این مسیر مقاومت کردیم و در نهایت پس از آسیب‌هایی که برای عابران پیاده در این مسیر رخ داد؛ پلیس اعلام کرد که بعد از این در این حوادث سهم التقصیر برای شهرداری در نظر می‌گیرد. جهانگیری افزود: سرعت اتومبیل‌هایی که از پل قدس سرازیر می‌شوند؛ زیاد است، علاوه بر اینکه قوسی که پل دارد؛ دید را مختل می‌کند. حتی با زدن تابلو و گل‌میخ و سایر وسایل هشداردهنده هم جلوگیری از خطرات صد در صد امکان‌پذیر نیست. چون این معبر دقیقا در نزدیکی خروجی پل است. علاوه بر اینکه در فاصله 200 متری پل هوایی قرار دارد. او اذعان کرد: این کار با نامه پلیس و پس از چندین بار اخطار صورت گرفته و تردد افراد عادی حتی از آن قسمت خطرات زیادی دارد؛ چه برسد به اینکه فردی کمی هم آرام‌تر بخواهد حرکت کند. او با تاکید بر اینکه، هرچند پل هوایی موجود به دلیل اینکه مناسب‌سازی نشده است؛ امکان تردد را برای معلولین ندارد؛ تاکید کرد: بهترین راهکار احداث پل هوایی دارای آسانسور برای تردد راحت‌تر معلولین است. با این همه، رقیه بابایی می‌گوید: می‌دانیم که عبور از عرض این خیابان خطرات زیادی دارد؛ ولی حتی با پیگیری‌های زیادی که کرده‌ایم شورای شهر و شهرداری برای نصب پل هوایی هم اقدامی نمی‌کنند. در این میان، نکات مطرح شده توسط اعضای شورای شهر قابل تامل بود. زهرا یوسفی در این باره گفت: در بودجه سال جاری شهرداری، احداث دو پل عابر پیاده پیش‌بینی ‌شده است. یکی از پل‌ها در بلوار سعادت و مقابل اداره آموزش‌وپرورش است که 30 درصد از ساخت آن صورت گرفته و دیگری پلی است که باید در مقابل کانون معلولین توانا قرار بگیرد. احد چگینی اما تنها کسی بود که موافقت چندانی با احداث پل نداشت. او گفت: زمین کانون توانا از نظر مالکیت متعلق به شهرداری است. در سال 1378 و قبل از شوراها در دوره مدیریت استانی به‌عنوان قائم‌مقامی شورای شهر، این زمین به کانون معلولین توانا برای فعالیت داده شده است. در حال حاضر چون این زمین متعلق به شهرداری است؛ امکان جابجایی آن وجود دارد. اگر مالکیت ملک متعلق به کانون است؛ قطعاً باید به‌عنوان یک جانمایی همیشگی فکری برای آن شود؛ ولی اگر این امکان وجود داشته باشد که این فضا به یک منطقه ایمن‌تری برده شود. بهتر است که هزینه حدود 2 میلیارد تومانی را که برای احداث یک پل دارای آسانسور است؛ صرفه‌جویی کنیم. این اظهارات در حالی بود که این عضو شورای شهر با وجود سابقه طولانی عضویت در شورا و حافظه خوبی که در جلسات در مورد تاریخ، قراردادها، مصوبات و ... شهرداری دارد؛ اما هنوز از مالکیت خصوصی این ملک بی‌خبر است! یوسفی در واکنش به اظهارات چگینی در مورد جابجایی کانون گفت: بحث جابجایی کانون از صحبت‌هایی است که یا نمی‌شود یا سال‌ها طول می‌کشد؛ ولی کاری که ما موظف به انجام آن هستیم؛ این است که همه در برابر قانون برابرند و افراد دارای معلولیت که 15 درصد جمعیت شهرمان را تشکیل می‌دهند هم مثل بقیه شهروندان مالیات می‌پردازند؛ پس حق دارند که از فضاهای عمومی استفاده کنند و تدابیری که برای مناسب‌سازی در سطح شهر اندیشیده می‌شود؛ باید شامل معلولین و جانبازان عزیز جنگ تحمیلی، افراد باردار و سالمندان و کودکان هم بشود که بخش قابل توجهی از جامعه را دربرمی‌گیرند. اما مسئله اینجاست که اقدام شهرداری آن هم در آستانه روز جهانی معلولین در شرایطی صورت پذیرفت که سال‌هاست وعده احداث پل هوایی در این محدوده در پرده‌ای از ابهام باقی مانده و مشخص نیست چرا این موضوع به رغم شعار حمایت از معلولین توسط مدیریت شهری، همچنان پشت گوش انداخته می‌شود. با اینکه شخصاً به‌عنوان یک خبرنگار در برخی جلسات بین کانون توانا و مسئولین شهرداری، شاهد آن بوده‌ام که با وجود اینکه احداث این پل تماماً از وظایف شهرداری است؛ اما کانون معلولین توانا بارها اعلام کرده است در صورت نصب پل هوایی مناسب‌سازی شده برای افراد دارای معلولیت که شامل یک آسانسور است وحتی هزینه‌ای آن نیز کمتر از پله‌برقی خواهد شد؛ حاضر به مشارکت است تا بلکه کاهش هزینه‌های شهرداری برای ساخت پل موردنظر منجر به تسهیل در روند این احداث شود؛ اما همچنان این اقدام در پس دلایل عجیب‌وغریبی مهجور مانده است. هرچند عبدالرزاقی، یوسفی و قافله باشی در تماس‌های تلفنی با اعضای کانون توانا اعلام کرده‌اند که این اقدام در دست پیگیری است؛ اما ساخت این پل با واکنش‌های مخالف از سوی بعضی از اعضا شورا روبرو شد؛ آنگونه که یکی از اعضا این کانون پس این ناملایمات در صفحه اینستاگرامش نوشت: «قرار بود تو خادم ما باشی و ما ولی‌نعمت تو؛ اما حالا از بیان یک مطالبه کوچک آزرده‌خاطر می‌شوی! دوست عزیز مسئول عزیزی! که نمایندگی هزاران شهروند را به عهده‌داری. انگشت‌هایت را از گوش‌هایت بیرون بیاور و بشنو. نقد را تاب بیاور. امروز، روز گفت‌وگوست.» به‌راستی جای شگفتی دارد که نه‌تنها در طول سالیان اقدام مؤثری در خصوص این پل صورت نگرفته؛‌ بلکه حتی برخی از مسئولین تحمل شنیدن این خواسته‌ی به‌حق را هم از این قشر مظلوم ندارند. عجیب تر اینکه، بسیاری از نمایندگان شورای شهر سند مالکیت خصوصی این ملک را دیده‌اند؛ اما در برابر اظهارات نماینده دیگر که مالک زمین کانون را شهرداری می‌داند و یا تاکید می‌کند که «کانون از آنجا منتقل شود بهتر است تا برای احداث پل هزینه کنیم!» سکوت می‌کنند. آنان به‌یقین چهره مظلوم آن برادر نابینا یا آن دخترک ویلچری یا مادر عصا به دست را ندیده‌اند که هر روز صبح برای تحقق رویای اشتغال و استقلال‌شان، با مشقت مسیر پر خطری را طی می‌کنند تا به محل کارشان برسند. سال‌هاست شعار مناسب‌سازی فضاهای شهری برای استفاده معلولین و سالخوردگان و ... داده می‌شود؛ اما دریغ از اقدامی موثر برای تحقق این وعده‌ها که به گفته آن ضرب‌المثل، «اگر دستم را نمی‌گیری، نگیر، دیگر پایم را هم نگیر».

چهارشنبه 14 آذر 1397
05:02:12
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT