جوانان و انگیزهایی که بر باد می‌رود!


میثم مالمیر
بسیاری از جوانان صاحب ایده برای فعالیت در امور مختلف و ارایه کمک و مشاوره به مسئولان در تصمیم‌گیری‌ها و پیشبرد اهداف دولت اعلام آمادگی می‌کنند که صدای آنها باید توسط مسئولان شنیده شده و به آنها پاسخ مناسب داده شود. نادیده گرفتن جوانان صاحب ایده و روشنفکر و فعال در سمن‌ها (سازمان‌های مردم نهاد) توسط مدیران و دستگاه‌ها، انگیزه و رغبت آنان را برای کمک به جامعه در حوزه‌ای که در آن توانمند هستند را به شدت کاهش می‌دهد. این را هم باید در نظر داشت که فعالیت جوانان در حوزه‌های مدنی و در قالب سازمان‌های مردم نهاد، زمانی می‌تواند اثرگذار باشد که افراد فارغ از نیازهای اولیه مانند اشتغال بتواند با فراق بال فعالیت داشته باشند؛ بنابراین حل معضل بیکاری و مشکلات اقتصادی نیز می‌تواند این قشر را به انجام فعالیت‌های اجتماعی و مدنی راغب‌تر کند. در همین ارتباط چند تن از جوانان قزوینی فعال در سمن‌‌ها در گفت‌و‌گو با ایرنا از مشکلات و دغدغه‌ها و انتظارات خود سخن گفتند.  مشکلات اقتصادی و سخت‌گیری ادارات مدیرعامل موسسه مهرآفرین سبز زندگی در این باره می‌گوید: 11 سال است که با جوانان کار می‌کنم. درست زمانی که 19 سال سن داشتم و هنوز به تاسیس انجمن و یا سازمانی اقدام نکرده بودم، یک گروه 9 نفره داشتیم و برای نشاط روحی و فیزیکی سالمندان برای آنان به اجرای موسیقی می‌پرداختیم. لادن پورحیدری می‌افزاید: بعد از این که رسمی شدیم و به تاسیس انجمن اقدام کردیم؛ به جای اینکه از جایگاه بهتری برخوردار باشیم؛ رفته رفته از هم پاشیده شدیم. وی ادامه می‌دهد: با اینکه توقع مالی نداشتیم؛ اما سخت‌گیری‌های زیادی روی ما اعمال می‌شد و مسیر گرفتن مجوز به حدی دشوار شد که از این جمع 9 نفره همه رفتند و فقط من ماندم، از سوی دیگر فشارهای اقتصادی به قدری افزایش یافته که هیچکدام از نفرات قبلی حاضر نیستند برای لحظه‌ای کوتاه داوطلبانه کار کنند و تمایلی به همکاری ندارند. این فعال اجتماعی اضافه می‌کند: اگر امروز از قدرت تصمیم‌گیری و اختیارات کافی برخوردار بودم؛ شرایطی فراهم می‌کردم تا جوانی که به صورت داوطلبانه فعالیت می‌کند؛ انگیزه و امیدش چندبرابر شود، تنها کافی است که نتیجه اقدامات این جوانان دیده شود و به نوعی به آنها میدان داده شود. پورحیدری یادآور می‌شود: مسایل و مشکلات اقتصادی باعث شده تا هیچ فرد جوانی تمایل به کار مجانی نداشته باشد؛ بنابراین یکی از موضوعاتی که باید به صورت کلان مورد اصلاح قرار گیرد؛ ایجاد اشتغال و توانمند کردن جوانان است تا با امید و انگیزه بهتری در صحنه‌های اجتماعی حاضر شوند.  وقتی جوانان مورد توجه قرار نمی گیرند یک فعال مدنی که در حوزه روانشناسی فعالیت می‌کند؛ نیز معتقد است: گروه سنی که من با آنها کار می‌کنم؛ زیر 14 سال هستند و اتفاقا در این گروه سنی اشتیاق فراوانی برای فعالیت مدنی وجود دارد؛ اما قبلا که در سازمان مردم نهاد باشگاه مثبت فعالیت داشتم، هیچ مسئولی حتی برای یک بار از این انجمن بازدید نکرد و تصمیم گرفتم به سمت کار کردن با کودکان برگردم. رقیه‌بیگم موسی کاظم می‌گوید: دیده نشدن جوانان فعال، باعث دلسردی آنها می‌شود اما به نظر من این خود جوان است که باید رزومه خوبی از خودش به جای بگذارد؛ بنابراین اعتقاد دارم اگر مسئولان توانایی بالایی در افراد فعال مدنی ببیند؛ همکاری لازم را با آنان خواهد داشت. وی با بیان اینکه جوانان انگیزه فعالیت را در امور مدنی دارند؛ اما مورد استقبال قرار نمی‌گیرند؛ می‌افزاید: در فعالیت‌های مدنی هیچ درآمدی در کار نیست و شاید در یکسری از جاها باید از جیب هم هزینه کرد بنابراین خیلی از دوستان من به دلیل همین داوطلبانه بودن و نبود بسترهای درآمدزایی در فعالیت‌های مدنی، تمایلی به فعالیت داوطلبانه ندارند که شاید این موضوع به دلیل نیاز اقتصادی آنها باشد.  معضل اشتغال و کاهش انگیزه برای فعالیت مدنی در همین حال، دبیر سازمان مردم نهاد نسیم مهر جوان هم بر این باور است: هنگامی که جوانان برای بار نخست به سازمان مردم نهاد وارد می‌شوند؛ اولین سوالی که می‌پرسند؛ این است: «آیا امکان رشد و پیشرفت برای ما وجود دارد یا خیر؟»، این نشان می‌دهد که جوانان ما تا چه حد تحت تاثیر وضعیت نابسامان اقتصادی قرار دارند و مدام به دنبال راهی هستند تا بتوانند خلاء های اشتغال خود را پرکنند و بارها مشاهده شده آقایانی که در سازمان ما فعالیت می‌کنند به آینده امید چندانی ندارند و بعد از مدتی انگیزه خودشان را از دست می‌دهند. امیر اولادی اظهار می‌کند: اعتقاد دارم مشکلات کشور ما هرگز حل نخواهد شد؛ مگر جوانان پای کار باشند؛ چرا که ایده و اقدامات جوانانه در پیشبرد توسعه کشور یک راهکار بی‌بدیل است. وی ادامه می‌دهد: تعداد جوانانی که برای همکاری در راستای حل مشکلات جامعه اعلام آمادگی می‌کنند؛ کم نیست و ما این موضوع را به خوبی درک می‌کنیم به گونه ای که در حال حاضر تنها سازمان مردم نهاد ما یک هزار و 50 عضو دارد که البته بخش اعظم آن را بانوان تشکیل داده‌اند. چون از دلایلی که پسران را کمتر به فعالیت‌های مدنی می‌کشاند؛ بحث اشتغال و توان اقتصادی است. این فعال مدنی تصریح می‌کند: چندی پیش یک جوان نزد من آمد و گفت «ما دچار روزمرگی هستیم و با این افزایش قیمت دلار و گرانی و بیکاری، بعید به نظر می‌رسد که بتوانیم ازدواج کنیم و تشکیل خانواده دهیم» من در جواب به او گفتم من هم موافقم؛ اما این ما هستیم که باید تلاش و کوشش داشته باشیم تا شرایط را تغییر دهیم، بدنه اجتماعی باید با آموزش و کار تشکیلاتی به اهداف خود برسد و با شعار دادن و تهمت زدن و بدبینی، راه به جایی نمی‌بریم. اولادی تصریح کرد: جوانان قزوین اکثرا با استعداد و خوش‌فکر هستند؛ اما هیچ کدام از استعدادهای آنها دیده نمی‌شود و ای کاش شرایطی فراهم بود که مسئولان ما به صورت مستمر با جوانان دیدار می‌کردند تا از طرح و ایده‌های آن در تصمیم‌ها استفاده کنند. وی بیان کرد: تاکنون نَه در مجموعه مدیریت شهری و نه در بین اعضای شورای شهر، هیچ جلسه‌ای با حضور جوانان تشکیل نشده است، در استانداری نیز جلساتی با حضور معاون سیاسی یا اجتماعی برگزار می‌شود که عمدتا تشریفاتی است و با چند امضاء در صورت جلسه، نهایتا جوانان بدون داشتن کوچک‌ترین تریبونی جلسه را ترک می‌کنند.  صدای دولت در تهران مانده است این فعال حوزه جوانان یادآور می‌شود: وزیر کشور در سال 92 بخشنامه‌ای به سازمان‌ها و ادارت ابلاغ کرد؛ مبنی بر این که مدیران می‌توانند از سمن‌های تخصصی در موضوعات خاص مشاوره بگیرند؛ اما وقتی از فرمانداری قزوین این موضوع را پیگیر شدیم، به کلی انکار کردند. اولادی ابراز می‌کند: رییس جمهور تاکید دارد تا از دستیاران جوان در راس تصمیم‌گیری‌ها استفاده شود؛ اما در نهایت هیچ اقدامی را در این خصوص در قزوین شاهد نبوده‌ایم. وی خاطرنشان می‌کند: رییس جمهوری بارها گفته که تشکلات مردم نهاد بازوان توانمند دولت هستند؛ اما مدیران استانی او هیچ تمایلی به حضور تشکلات ندارند و باید اذعان کرد به نوعی سیاست‌های دولت در استان در خصوص این موضوع اجرایی نمی‌شود. دبیر سازمان مردم نهاد نسیم مهر جوان در تشریح اوضاع استان تاکید می‌کند: بارها شده که شخصا نامه‌ای به بخشدار و یا فرمانداری ارسال کردم تا در راستای حل مشکلات، طرح و مشاوره رایگان ارائه دهیم؛ اما بخشدار یا مدیرکل می‌گوید نیازی نداریم! پس سوال اینجاست، تکلیف ما جوانان چیست؟ اگر یک جوانی به فلان مسئول مراجعه می‌کند و می‌خواهد طرح و ایده ارائه کند؛ اما هیچ استقبالی نمی‌بیند، آیا بازهم انتظار داریم که امید و انگیزه‌اش حفظ شود؟ اولادی همچنین اضافه می‌کند: متاسفانه برخی از نخبه‌های تحصیلی ما که عمدتا رتبه‌های خوبی در کنکور کسب کرده‌اند؛ آماده خروج از کشور هستند و اگر دلیلش را بپرسید به طور حتم ریشه در نادیده گرفتن آنها است.  زنجیره امید، جوان و توسعه با این همه، معاون پیشگیری اداره کل بهزیستی استان در باره ضرورت وجود امید در جوانان و اثرات آن در توسعه جامعه معتقد است: امیدواری بر کیفیت روابط با دیگران تاثیر می گذارد و فرد ناامید، به ندرت می تواند ارتباط رضایت بخشی با اطرافیان خود برقرار کند. زهرا غلامرضایی می گوید: دانیل کیتینگ، پروفسور روانشناسی دانشگاه میشیگان معتقد است که یکی از ویژگی‌های اساسی در دوره جوانی، تفکرات آینده‌نگری است و معمولا جوان بر اساس همین تفکرات اقدامات خود را انجام می‌دهند و اگر امیدواری وجود نداشته باشد؛ نا امیدی جایگزین آن می شود و سلامت جامعه مورد تهدید بیماری‌هایی چون افسردگی قرار می‌گیرد. وی می‌افزاید: امید به آینده‌ای مطلوب و آرمانی در میان جوانان منبع اصلی تحرک و شادی و تلاش برای اهداف است و از سوی دیگر رویکرد منفی و ناامیدکننده به آینده در جوانان باعث بی‌تفاوتی، دلسردی، کناره‌گیری آنان از اجتماع، انزوای اجتماعی و فقدان انگیزه برای تلاش و از بین رفتن نیرو و اراده لازم برای نیل به اهداف می‌شود. این مسئول تاکید می‌کند: تحقیقات نشان داده که داشتن حمایت اجتماعی برای جوانان می‌تواند در رضایت امید به زندگی افراد تاثیرگذار باشد و به طور حتم نقش امید در پیشبرد توسعه جامعه به اهداف بلند مدت و آینده نگر بسیار تاثیر‌گذار است. غلامرضایی همچنین یادآور می‌شود: بهترین راهکار استفاده از ظرفیت‌های خلاقانه جوانان و مشارکت و همفکری با جوانان در راستای برنامه‌ریزی‌ها است.  درب‌های اتاق مدیران باید باز باشد مدیرکل امور اجتماعی و فرهنگی استاندار قزوین اما از زاویه‌ای دیگر به این موضوع نگاه می‌کند. مریم بیدخام می‌گوید: درب اتاق مدیران اجرایی باید به روی جوانان صاحب ایده باز باشد و آنان باید از این ظرفیت و نیروی عظیم به شکل بهینه و مطلوب استفاده کنند که البته در این خصوص هنوز تا شرایط مناسب فاصله داریم. وی می‌افزاید: تسهیل برای تاسیس سازمان‌های مردم نهاد و توانمندسازی آنها از جمله اقداماتی است که طی سال‌های اخیر در اداره کل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری قزوین به طور جدی پیگیری می‌شود و در این راستا تاکنون چندین بار فراخوان با موضوع محیط زیست و زنان ارسال شده و از حضور سمن‌ها استفاده کرده‌ایم. این مسئول اضافه می‌کند: بنده به نوبه خود در تمام محافل و در جمع رسانه‌ها بارها اعلام کردم که از طرح و ایده سمن‌ها با توجه به حوزه فعالیت آنها استقبال می‌کنیم و درب اتاق من به روی جوانان خوش فکر همیشه باز است. بیدخام یادآور می‌شود: اعتقاد دولت تدبیر و امید این است که باید از هر اقدامی در راستای بهبود وضعیت جامعه کمک گرفت و در این رابطه اعتبارات خوبی نیز برای حمایت از سمن‌ها وجود دارد. ضمن اینکه سقف اعتبارات ما در سال جاری باز است و می‌توانیم از تمام ظرفیت‌ها برای فعالیت سمن‌ها استفاده کنیم.  طرح جوان اندیشه ورز، اتاق فکری برای جوانان وی ادامه می‌دهد: قزوین ثروت‌های متعددی دارد که مهم‌ترین آن، جوانان با استعداد است. بر همین اساس بنده طرح هیات «جوانان اندیشه‌ورز» را در دستور کارهای خود قرار داده‌ام و پیگیر گسترش آن هستم. مدیرکل امور اجتماعی و جوانان در خصوص این هیات توضیح می‌دهد: این هیات به عنوان اتاق فکر استان با حضور جوانان تشکیل می‌شود و مسایل و مشکلات استان را پیگیری می‌کند، در این هیات به طور حتم از نخبگان دانشگاهی و حوزوی کمک خواهیم گرفت و این موضوع در فرمانداری‌ها نیز پیگیری خواهد شد. بیدخام همچنین با بیان اینکه، از آنجا که مجوز سمن‌ها برای سن زیر 30 سال توسط اداره کل ورزش و جوانان اعطا می‌شود؛ خاطرنشان می‌کند: بر همین اساس من درخواست دادم که این افراد بعد از رسیدن به سن 29 سال به اداره کل امور اجتماعی و فرهنگی استانداری مراجعه کنند و فعالیت سمن را پیگیری کنند؛ چرا که این افراد صاحب تجربه هستند و می‌توانند پیشبرد طرح‌ها و پروژه‌های استان در حوزه‌های مختلف بسیار مفید واقع شوند.

يكشنبه 13 آبان 1397
05:07:57
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT