حضور قاقزانی در جاکارتا می‌توانست کمک بزرگی به تیم ملی باشد


محمد بهرامی ـ تیم ملی ژیمناستیک هنری بزرگسالان ایران که با هدایت محمد‌رضا خیرخواه سرمربی قزوینی خود در بازی‌های آسیایی جاکارتای اندونزی حاضر شده بود با وجود داشتن یه یار کمتر نسبت به سایر تیم‌ها توانست با عملکرد خوب خود تحسین همگان را برانگیزد؛ به نحوی که اگر مصدومیت سامان مدنی ملی‌پوش کشورمان در شب قبل از برگزاری مسابقه فینال رخ نمی‌داد می‌توانستیم با کسب یک نتیجه تاریخی و برای نخستین بار رتبه پنجم آسیا را کسب کنیم این نکته‌ای است که سرمربی تیم ملی آن را با قاطعیت اعلام می‌کند؛ اما کامل نبودن تیم و بد شانسی و مصدومیت مانع از رقم خوردن این مهم شد.
سرمربی تیم ملی در بازگشت از بازی‌های آسیایی پاسخگوی سوالات ما در‌باره این رقابت‌ها شد.  قبل از اعزام به بازی‌های آسیایی‌، چند مرحله اردو را پشت سر گذاشتید؟ ما اردوهای تیم ملی را با 12 بازیکن آغاز کردیم و 11 مرحله اردو را نیز در شهرهای مختلف برگزار کردیم که دو مرحله آن نیز در قزوین بود و در نهایت با چهار بازیکن به بازی‌های آسیایی اعزام شدیم.  شرایط ملی پوشان در اردوها چگونه بود‌؟ شرایط خوب بود؛ اما یک مشکل بزرگ داشتیم که آن هم مصدومیت‌های کهنه برخی از ملی‌پوشان بود که ما با آنها مدارا می‌کردیم. شاید قریب به چهار یا پنج ماه با مصدومان تیم ملی مدارا کردیم با آنها بدنسازی و فیزیوتراپی کار کردیم تا بتوانند شرایط انجام حرکات را داشته باشند در کل مشکلات زیادی داشتیم؛ اما تلاش کردیم و تیم به بازی‌ها اعزام شد.  در حالی که زمان کمی تا اعزام به جاکارتا مانده بود؛ هنوز تعداد نفرات اعزامی مشخص نبود و تیم در حالت بلا‌تکلیفی قرار داشت این موضوع چقدر در کار شما تاثیر‌گذار بود؟ بله ما تا چند هفته مانده به اعزام خبر نداشتیم که تیم به صورت انفرادی اعزام می‌شود یا با ترکیب کامل‌. این کار مربی را بسیار سخت می‌کند. اگر قرار به اعزام دو نفر بود که ما می‌بایست با ملی‌پوشان در تک وسیله کار می‌کردیم و اگر قرار به اعزام تیم بود که می‌بایست در شش اسباب کار می‌کردیم و حداقل می‌بایست از سه ماه جلوتر از این قضیه مطلع می‌شدیم‌. سرانجام با پیگیری‌هایی که رییس فدراسیون داشت؛ مقرر شد که ملی‌پوشان به صورت تیمی به این رقابت‌ها اعزام شوند؛ اما باز هم تیم به صورت ناقص اعزام شد؛ در حالی که باید پنج ملی‌پوش عازم این رقابت‌ها می‌شدند؛ اما چهار نفر اعزام شدند. آن هم در شرایطی که سعید رضا کیخاه تک وسیله کار بود و نمی‌توانست در شش وسیله به ما کمک کند. به هر حال با تمام سختی‌ها و فشارهایی که بود؛ ما اعزام شدیم. با این حال توانستیم با همین نفرات جزو هشت تیم برتر آسیا باشیم و به فینال شش وسیله برسیم؛ در حالی که تنها با سه ورزشکار به این مهم دست یافته بودیم و یقینا اگر پنج نفر بودیم؛ شرایط بسیار بهتری داشتیم.  با وجود سه ورزشکار و ناقص بودن تیم چگونه توانستید به فینال برسید؟ کار بسیار سختی بود و انصافا ملی‌پوشان ما از جان مایه گذاشتند. ما باید با دست خالی با تیم هایی که با امکانات صد در صدی وارد این مسابقات شده بودند؛ رقابت می‌کردیم. خوشبختانه ملی‌پوشان ما بسیار زیبا و بدون ایراد کار کردند به نحوی که کار آنها تحسین بسیاری از کارشناسان حاضر در سالن مسابقات را بر انگیخت. ما توانستیم تیم‌های کره شمالی و هندوستان را بگیریم‌. در تک وسیله هم خسرو‌نژاد رتبه دوازدهم قهرمان قهرمانان را کسب کرد. کهنی در جمع 12 نفر اول دارحلقه بود در کل کار ملی‌پوشان ایران بسیار زیبا بود و افراد بسیاری به همین خاطر به ما تبریک می‌گفتند. وقتی با سه ورزشکار امتیاز 230 را کسب کرده‌ایم این خود نشان‌ از زیبایی کار ملی‌پوشان ما دارد.  داستان مصدومیت سامان مدنی در تمرینات شب قبل از فینال چه بود و چه اتفاقی افتاد؟ متاسفانه در شب ماقبل فینال و به هنگام تمرین‌، پای سامان مدنی آسیب دید. آسیب‌دیدگی او تمام برنامه‌های ما را بهم ریخت ‌در مجموع که با یک یار کمتر در مسابقات حاضر شده بودیم‌، مصدومیت سامان مدنی هم کار ما سخت‌تر کرد با این حال ما با همان تعداد نفرات کم در مسابقات تیمی حاضر شدیم و خوشبختانه نتایج خوبی هم گرفتیم. فقط تاسفم از این است که می‌توانستیم بهتر از آنچه که اتفاق افتاد؛ باشیم؛ اما اعزام ناقص تیم تنها به خاطر یک ورزشکار تمام زحمات ما را به باد داد. آن ورزشکار می‌توانست حمید قاقزانی باشد که می‌توانست کمک بسیاری به تیم ‌کند. به جرات اعلام می‌کنم که اگر این ورزشکار با تیم بود و ما پنج نفره به مسابقات اعزام می‌شدیم؛ می‌توانستیم با یک رکورد‌شکنی بزرگ در جایگاه پنجم آسیا قرار بگیریم. ما قبل از بازی‌های سال 2006 در جایگاه هجدهم آسیا قرار داشتیم؛ اما در بازهای سال 2006 توانستیم در دارحلقه یک فینالیست داشته و رتبه هشتم آسیا را کسب کنیم. این بار هم می‌خواستیم که یک مدال بگیریم و رتبه‌مان را بالاتر بیاوریم؛ اما نواقص و مصدومیت‌ها مانع شد.  ‌سعید رضا کیخاه یکی از امیدهای ایران برای کسب مدال در این رقابت‌ها بود؛ اما این اتفاق نیفتاد؟ ما در فینال خرک حلقه که سعید رضا کیخاه در آن حضور داشت با اختلاف دو دهم امتیاز به مدال نرسیدیم؛ در حالی که توانستیم ورزشکاران کره و ژاپن را پشت سر بگذاریم و توانستیم کشورهای صاحب نام دنیا در این وسیله را بگیریم و فقط به چین باختیم؛ آن هم با اختلافی بسیار اندک.  شما قبل از اعزام تیم به بازی‌ها از عدم وجود امکانات خوب و استاندارد گلایه داشتید. وجود این امکانات در آمادگی بهتر تیم ملی چقدر تاثیر داشت؟ خیلی تفاوت هست بین وجود وسایل استاندارد و مدرن با وسایلی که ما داریم‌، تمام وسایلی که ما داریم متعلق به 15 سال پیش است مثلا بارفیکس ما دیگر حالت ارتجاعی خود را از دست داده است. نوع پیست زمینی عوض شده است. پیست ما اسفنجی است؛ در حالی که پیست‌های جدید فنری هستند. کار کردن روی این پیست‌ها تفاوت زیادی دارد و روی کار ملی‌پوشان تاثیر می‌گذارد. ما این امکانات را نداشتیم و با کمترین بضاعت عازم مسابقات شدیم.  آیا تیم ما توان نمایش بهتر را در مسابقات آتی دارد؟ یقینا این توان در وجود ملی‌پوشان ما هست. ما این ملی‌پوشان را از بین 12 نفر انتخاب کرده‌ایم؛ در حالی که اگر روی پایه کار کنیم و بتوانیم مثلا ملی‌پوشانمان را از بین 200 نفر انتخاب کنیم. شرایط به مراتب بهتری خواهیم داشت اگر نفرات خوب به اردو دعوت شوند و امکانات مناسب در اختیار داشته باشیم؛ می‌توانیم بسیار بهتر از آنچه هستیم؛ باشیم. چون ملی‌پوشان ما از سایر کشورها چیزی کم ندارند من از عملکرد ملی‌پوشانمان با همین امکانات در جاکارتا راضی‌ام؛ چرا که از جان و دل مایه گذاشتند. ‌ صحبت پایانی؟ در پایان جا دارد از زحمات مدیر کل ورزش و جوانان استان کمال تشکر را داشته باشم. ما دو مرحله اردوی تیم ملی را در قزوین برگزار کردیم که اداره کل نهایت همکاری را با ما داشت از رییس و دبیر هیات ژیمناستیک استان نیز بابت حمایت‌هایشان از تیم ملی ممنون و سپاسگزارم.

شنبه 17 شهريور 1397
03:35:40
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT