حقوق زن در اسلام


مهری سادات تقوی
وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَکُمْ عَلى‌ بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِیبٌ مِمَّا اکْتَسَبْنَ وَ سْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ کانَ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ عَلِیماً «سوره نساء آیه 32 » و آنچه را که خداوند سبب برترى بعضى از شما بر بعضى دیگر قرار داده آرزو نکنید. براى مردان از آنچه به دست آورده‌اند؛ بهره‌اى است و براى زنان نیز از آنچه کسب کرده‌اند؛ بهره‌اى مى‌باشد و از فضل خداوند بخواهید که خداوند به هر چیزى داناست. اسلام به زن‌ها ‌حق اشتغال و حق مالکیت داده است و به مردها حق نداده در ثروت متعلّق به زن تصرف کنند. زن مانند مرد داراى ذوق، فکر، فهم، هوش و استعداد کار است، این استعدادها را خدا به او داده است و آنجا که هر استعداد طبیعى، دلیل یک حق طبیعى است؛ پس اشتغال زن حقى است که خداى متعال به آنان ارزانى داشته است و محروم ساختن او از این حق خلاف عدالت است. بازداشتن زن از کوشش‏هایى که آفرینش به او امکان داده است؛ نه تنها ستم به زن است؛ بلکه خیانت به اجتماع نیز مى‏باشد؛ زیرا هر چیزى که سبب شود قواى طبیعى و خدادادى انسان معطل و بى‏اثر بماند به زیان اجتماع است. اسلام هرگز نمى‏خواهد زن، بى‏کار و بى‏عار بنشیند و وجودى بى‏ثمر بارآید. کار زن از نظر اسلام متعلق به خود اوست. زن اگر مایل باشد؛ کارى که در خانه به وى واگذار شود؛ مجانی انجام مى‏دهد و اگر نخواهد؛ مرد حق ندارد او را مجبور کند. کار زنان فقط مختص درون خانه نیست، مى‏تواند هر نوع کارى که فاسدکننده خانواده و مزاحم حقوق ناشى از ازدواج نباشد؛ براى خود انتخاب کند و درآمدش هم منحصراً به خود او تعلّق دارد. اسلام، ساز و کارهایى را براى مساله اندیشیده است و از جمله آنها مى‏توان به پوشش اسلامى بانوان و کسب اجازه از همسر اشاره کرد. یکى از ایرادهایى که به حجاب اسلامى مى‏گیرند این است که حجاب مانع اشتغال زنان و باعث رکود و تعطیل فعالیت‏هاى زنان مى‏گردد. پاسخ آن است که مبناى حجاب در اسلام این است که لذت‌های جنسى باید به محیط خانوادگى و به همسر اختصاص پیدا کند و محیط اجتماع، خالص براى کار و فعالیت باشد و به همین دلیل به زن اجازه نمى‏دهد که هنگام خروج از منزل، موجبات تحریک مردان را فراهم کند و به مرد هم اجازه چشم‏چرانى نمى‏دهد. چنین حجابى نه تنها نیروى کار زن را فلج نمى‏کند؛ بلکه موجب تقویت نیروى کار اجتماع نیز مى‏گردد. حجاب اسلامى هیچ‏گاه حکم به حبس زن در خانه نمى‏دهد تا جامعه را از وجود و استعدادهاى او محروم سازد؛ بلکه حدودى را تعیین مى‏کند که زن با عمل به آن حدود، از چشم‏چرانى و فساد اخلاق مردان در امان باشد و خود نیز با وقار در عرصه اجتماع ظاهر شود. نکته عجیب آن است که مخالفان حجاب به بهانه اینکه حجاب نیمى از افراد جامعه را فلج مى‏کند با ترویج بى‏حجابى و فساد و بى‏بند و بارى نیروى تمام افراد جامعه را فلج مى‏کنند. نتیجه این مى‏شود که در جوامع مسلمان متجدّدمآب، فقط در روستاها و خانواده‏هاى بسیار متدیّن، زنان با لباس ساده در اجتماع ظاهر مى‏شوند و به فعالیت اقتصادى مفید مى‏پردازند، وگرنه سایر زنان براى خودآرایى و آرایش، جز استهلاک ثروت و وقت و فاسد کردن اخلاق اجتماعى و خانواده، کار دیگرى نمى‏کنند و عده‏اى جاهل، نام این را فعالیت اجتماعى و آزادى زن مى‏گذارند. اسلام با فعالیت واقعى اجتماعى و سیاسى و فرهنگى زن هرگز مخالف نیست و متون و تاریخ اسلام گواه آن است. اسلام مخالف فلج کردن نیروى زن و حبس استعدادهاى او و محروم ساختن او از فعالیت‏هاى فرهنگى و اجتماعى است. اسلام نه مى‏گوید که زن از خانه بیرون نرود و نه منکر حق تحصیل علم و دانش او است و نه فعالیت اقتصادى یا اجتماعى و سیاسى خاصى را براى زن تحریم مى‏کند. در مبارزات سیاسى و تبلیغ فرهنگى، دختر على(ع)، همدوش برادرش حسین(ع) در حماسه بزرگ و تاریخى کربلا حضور فعال و بسیار موثر دارد. فلسفه اینکه اباعبدا...(ع) اهل‏بیتش را در آن سفر خطرناک همراه خود برده است، یک اقدام حساب شده و به جهت ماموریت و رسالتى بود که باید در آن سفر انجام دهند. اسلام با همه توجهى که به پاکى روابط میان زن و مرد و حفظ عفاف دارد، به عنوان یک آیین معتدل و متعادل از جنبه‏هاى دیگر غفلت نمى‏ورزد و زنان را تا حدودى که منجر به فساد نشود، از شرکت در اجتماع نهى نمى‏کند. زنان مسلمان مى‏توانند در حج، جهاد دفاعى، نماز جمعه و نماز عید فطر و قربان، بیعت با ولى امر مسلمین، و... شرکت نمایند. چنان‏که مى‏دانیم جهاد بر زنان واجب نیست؛ مگر وقتى که شهر و حوزه مسلمانان مورد حمله واقع شود و جنبه صددرصد دفاعى به خود بگیرد. در غیر این صورت واجب نیست. با وجود این، رسول خدا(ص) به برخى از زنان اجازه مى‏داد که در جنگ‏ها براى کمک به سربازان و مجروحان شرکت کنند. حق مشارکت سیاسى در غرب در پایان قرن بیستم و شروع قرن بیست‏ویکم مطرح شد در حالى که اسلام بیش از چهارده قرن پیش این حق را براى زنان به رسمیت شناخت. پیامبر اکرم(ص) از زنان بیعت گرفت؛ ولى با آنان مصافحه نکرد، دستور داد ظرف آبى آوردند، دست خود را در آن فرو برد و دستور داد زنان دست خویش در آب فرو برند، و همین را بیعت شمرد.

سه شنبه 22 اسفند 1396
05:11:29
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT