قزوین، شهر فراموش‌شدگان!


حسن شکیب‌زاده


راه‌های بسیاری برای ماندن وجود دارد که با رفتن و نماندن اسوه‌های صبر و مقاومت برایمان نمایان می‌شود؛ اگر چشم‌‌های بیدار و دل‌های دلدادگی به آنها داشته باشیم.

حاج ناصرهمافر، مرد روزهای سخت و طاقت‌فرسای این استان، اولین نبود که هیچ، آخرین هم نخواهد بود. او و مردان بزرگی که زندگی و هستی‌شان را در طبق اخلاص نهادند تا ایران برای ایرانیانش، سرافراز و پایدار بماند، اما ما و ماندگان این سرزمین بزرگ برای ارج نهادن به ایثار و از خودگذشتگی بزرگانش چه کردیم؟

اگر بخواهید بزرگان و فرهیختگان علم و عمل گذشته را فراموش کرده باشیم که هیچ، اما شهیدان رجایی، بابایی، ابوترابی، لشگری و بزرگانی چون باریک‌بین، ابوترابی، همافرها و بزرگان علم و ادب و هنر این استان، همانند محصص، آصف زاده، فرخمنش، میرفخرایی، مقصودی و ... با رفتنشان که بزرگ نشدند؛ آنها بزرگانی بودند که به واسطه بزرگی و تلاش متعهدانه ‌شان، امروز ما ایستاده‌ایم و دلیل این ایستادگی را بایستی در زمان حیات و حضورشان و در جمع‌مان می‌گفتیم و دِینِمان را اَدا می‌کردیم.

متاسفانه قزوین شهر فراموش‌شدگانی شده است که به حیات و ممات آدم‌هایش نیازی ندارد. اینجا چه باشی و چه نباشی، تفاوتی برای احدی ندارد. بودن آدم‌ها وظیفه و رفتنشان هم وظیفه است.

و این چرخه‌ی بود و نبود، فرهنگی شده است برای نسلی که امروز شاهد رفتار و گفتار بزرگان و مدیرانش هستند. نسلی که باید بیاموزد که با بزرگان خود چگونه رفتار داشته باشند تا درس‌های فراگرفته را به آیندگان منتقل کنند.

و اما، اگر چه می‌گویند جلوی ضرر را از هر کجایش که بگیری، منفعت است! اما اگر این منفعت، عده‌ای را متضرر نکند!

 

 

 


چهارشنبه 10 آبان 1396
05:14:49
 
 
Copyright © 2017 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT