خانواده و نقش محوری در پیشگیری از جرم


علیرضا جوادی


در جامعه‌شناسی، خانواده به عنوان کوچکترین، اما موثرترین واحد اجتماعی شمرده می‌شود. واحدی که می‌تواند در عین تاثیرگذاری عمیق بر تربیت و هدایت فرزندان، فردایی درخشان برای آنان ترسیم سازد و کارکرد اصلی خود را در ساخت جامعه‌ای سالم و مبتنی بر مبانی و زیرساخت‌های فرهنگی ایفا کند. این اتفاق البته هنگامی روی خواهد داد که والدین، به عنوان راهبران خانواده، اولا به نقش خود در این جهت واقف بوده و ثانیا، با آگاهی نسبت به نیازهای کودک خویش، نحوه مدیریت و راهکارهای تربیتی لازم برای ایفای این مهم را آموخته باشند. در دامان چنین خانواده‌ای است که فرزندانی نمونه با توانایی‌های خاص ظهور و به بالندگی می‌رساند. کودکان، نوجوانان و جوانانی که با اعتماد به نفس لازم، با آگاهی بایسته و توانایی‌های ضروری در برابر توفان آسیب‌های اجتماعی که در مقاطع مختلف زندگی خود با آن‌ها روبرو خواهند شد، ایستادگی نموده و گزندی متوجه آنان نگردد. از آنجا که سنگ اول بنای حیات جامعه، از نظر اسلام خانواده است، بدیهی است هرگونه اقدام و رشد اجتماعی در سایه سار همین خانواده حاصل‌ می‌شود. خانواده‌ای که عامل ثبات و سازش اجتماعی بوده و سعادت جامعه تا حدود زیادی مرهون آن است و بیراه نیست اگر گفته شود؛ انسان‌های سالم در خانواده‌های سالم پرورش می‌یابند و آسیب‌های اجتماعی گوناگون از خانواده‌های ناسالم منشاء می‌گیرند.

براساس آنچه از پژوهش‌های علمی جامعه سنجی خانواده استنباط می‌شود؛ کانون‌های خانوادگی که افراد بزهکار تحویل جامعه می‌دهند؛ اغلب در یکی از پنج گروه زیر قرار دارند؛

ـ1ـ یک یا چند نفر از اعضای خانواده، در زمره تبهکاران بوده‌اند.

ـ2ـ از هم پاشیدگی خانواده (اعم از آن که ناقص یا کامل، اتفاقی یا ارادی، بر اثر مرگ و میر پدر یا مادر یا هر دوی آنها و یا براثر جدایی یا ترک خانواده باشد)

ـ3ـ عدم مراقبت والدین از فرزندان در اثر جهالت، کوری یا ناتوانی و معلولیت.

ـ4ـ فضای نامطلوب خانوادگی در اثر تبعیض، افراط در نازپروری یا خشونت، حسادت، کثرت عائله، مداخله ناروای سایر اعضای خانواده، سلطه بی‌جا و خشونت آمیز یکی از اعضای خانواده.

ـ5ـ مشکلات مالی، عدم کفایت در آمد، بیکاری و بی‌سرپرستی کودک.

از آنجا که در نظام اعتقادی و بر مبنای اصول جامعه‌شناسی، پیشگیری از وقوع جرم مقدم بر اصلاح است؛ امکان پیشگیری از جرم نه تنها وجود داشته که با اتخاذ تدابیر لازم و بهره‌گیری از راهکارها و شیوه‌های مختلف، می‌توان انسانی را که دارای فطرت و طبیعت خداجو است به سویی هدایت کرد که زمینه تمایل و کشش او به بزهکاری و تبهکاری اجتماعی با تربیت فرهنگی استوار کاهش و تحت کنترل و مدیریت فرد قرار گرفته و امکان ظهور نیابد. در این راستا، ضمن آنکه می‌باید کودک در خانواده، مدرسه و جامعه تحت تربیت قرار گیرد، به لحاظ اخلاقی، اعتقادی و روحانی نیز  باید از تربیتی صحیح و استوار برخوردار باشد. تربیتی که قطعا می‌تواند به قدرتی بازدارنده در برابر میل به انحراف و ارتکاب جرم تبدیل گردد.

 

 


دوشنبه 13 شهريور 1396
04:09:22
 
 
Copyright © 2017 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT