صبر حسن و بت شکنی ابراهیم


یکی از بزرگ‌ترین فرصت‌هایی که دکتر روحانی داشت و دارد؛ این بود و هست که خودش و دولتش تحت نظارت شدید قرار دارند و می‌داند و می‌دانند که اگر کوچک‌ترین تخلفی کنند؛ روزنامه‌ها و رسانه‌ها و حتی رسانه ملی به همراه شبکه‌های مجازی بی‌محابا و گاهی بدون ترس از قانون و خدا، کاهی را کوه می‌کنند و این رسواگری‌ها حتی اگر بیشتر به ضرر نظام هم تمام شود؛ ابائی ندارند و معتقدند نظام باید برای ما باشد؛ ...


در اولین سال ریاست جمهوری روحانی، وقتی تق اختلاس‌های زمان احمدی‌نژاد یکی یکی درآمد؛ رسانه‌های احمدی‌نژادساز به جای اینکه زشتی اختلاس را تقبیح کنند و زیبایی پاکسازی را ببینند؛ برای اینکه از قافله عقب نمانند؛ در برابر اختلاس‌های نجومی؛ حقوق‌های نجومی را ساختند؛ نه اینکه ده بیست میلیون تومان ماهانه حقوق یک مدیر دولتی به بیت‌المال برگردد که قابل قیاس با اختلاس‌های حیرت‌انگیز نبود؛ برای اینکه یک نجومی را در برابر نجومی اختلاس بلند کنند تا سر و صدای آن بخوابد.

دولت روحانی بلافاصله با مساله برخورد کرد؛ اما مگر رها می‌کردند این چیز‌کی را که بدست آورده بودند؟ پس از یکی دو سال سم پاشی مساله درحالی که رو به افول بود؛ حجت الاسلام اژه‌ای سخنگوی قوه قضاییه فرمودند که ریشه حقوق‌های نجومی در دولت احمدی‌نژاد بود.

این را آنها هم می‌دانستند. کسی که در دولت روحانی تصمیم‌گیری نکرد که اشل حقوق‌ها را افزایش دهند. روندی بود که مصوبه شده بود و هر سال طبق ضوابط خودش پیش می‌رفت. در هشت سال ریاست احمدی‌نژاد این خرابی ناچیز هم ادامه داشت و هم تشدید شد؛ اما کسی به آن نمی‌‌پرداخت. نه اینکه آنقدر خرابی جاهای دیگر بود که وقت رسیدگی به این خرده خسارت‌ها نبود؛ بلکه به این دلیل که این حضرات معترض یا خود مشغول همکاری «!» بودند یا منافع جناحی اجازه نمی‌داد در مبارزه با اختلاس و فساد ورود کنند. رسانه‌های اصلاح‌طلب هم که جرات نقد نداشتند که هنوز دچار عارضه سرگیجه ضربات فتنه 88 بودند.

بعد قضیه برادر رئیس‌جمهور را مطرح کردند. بدون هیچ دلیل و سندی که دادگاه بتواند برخورد کند. اما دولت را زیرسوال روابط مالی مشکوک بردند.

این چنین بود که با نظارت خواسته یا ناخواسته توسط رسانه‌ها در زمان روحانی چه تحمل شدند و چه نشدند؛ اختلاس و فساد امکان وجود پیدا نکرد.

البته آدم‌ها هم با هم متفاوتند. انسان‌های متدین واقعی حلال خور‌، چشم به بیت‌المال ندارند؛ اما هر غیرمعصومی در معرض خطر است و مادام که نظارتی بر کارش نباشد به قول شهیدمطهری هم امکان فاسد شدن دارد و هم جامعه را به فساد می‌کشاند.

بنابراین در یک کلام، عامل مهم به وجود آمدن اختلاس‌ها و فسادها در زمان احمدی‌نژاد، غیبت رسانه‌ها و نظارت آنها و خلع سلاح شدن رکن چهارم دموکراسی در کشور بوده است.

همین چند ماه قبل حتی در حاکمیت دولت روحانی یک وبلاگ‌نویس را برای افشای بذل و بخشش‌های قالیباف در شهرداری دستگیر کردند در حالی که عاملین اختلاس و تخفیف‌های نجومی راست راست می‌چرخیدند و می‌چرخند.

عامل اصلی سلامت دولت روحانی در نظارت و حضور بی‌قید و شرط رسانه‌های مخالف روحانی است.

این درست است که این جسارت یکطرفه، بی‌عدالتی محض است؛ اما باعث سلامتی دولت روحانی شده است.

این درست است که روزنامه حکومتی قانونا حق ندارد در انتخابات تبلیغ له و علیه کند؛ اما می‌کند و این عمل خلاف قانون از قضا به نفع کسانی تمام می‌شود که بی‌رحمانه مورد تهاجم رسانه‌ای قرار گرفتند.

در صدا و سیما در ایام تبلیغات نمی‌گویند دولت دستت درد نکند که در تولید گندم خودکفا شدیم و در حال صادرات آن هستیم. با یک راننده نیسان که حامل گندم است؛ مصاحبه می‌کنند و اعتراض که این چه وضعی است. یک روز است در نوبت هستیم کسی به دادمان نمی‌رسد که بارمان را تخلیه کند.

نظارت و بیم از بهانه دادن به دست مخالفین و صبر حسنی باعث سلامتی دولت روحانی شده است؛ در حالی که برخورد با نظارت‌کنندگان در زمان احمدی‌نژاد باعث کنار کشیدن رسانه‌ها شده که به روز مملکت این آمد که امروز شاهد آن هستیم.

¢ و اما بت‌شکنی ابراهیم!

حجت‌الاسلام رئیسی در این انتخابات به نظر نگارنده تاکنون پدیده اخلاق‌مداری و عدم وابستگی جناحی بوده است.

ایشان در بدو ورود اعلام کردند که نه به اصول‌گرا و نه اصلاح‌طلبی چشم امید ندارند و مستقل ورود کرده‌اند.

اگرچه ورود ایشان به نام اصول‌گرایی، خودشان می‌دانستند که چه ریزشی از آرای‌شان خواهد داشت؛ اما خوش‌بینانه که نگاه کنیم؛ یک موضع‌گیری متوازن و غیرقطبی مشاهده می‌نمائیم.

اما شعار طرفداران ایشان کم کم این شد که «ابراهیم بت شکن ـ بت بزرگ را بشکن» این شعار که به غیر از تقارن اسمی بین جناب رئیسی و حضرت ابراهیم هیچ تناسب‌ دیگری نداشت؛ باید از طرف ایشان مورد انتقاد قرار می‌گرفت.

چرا تناسب ندارد؟ زیرا اولا می‌دانیم چه کسانی در طول انقلاب از شعار بت‌شکن سوءاستفاده کردند و با چه مقاصدی. ثانیا امروز ما قدرت بزرگ خارج از حوزه ولایت نداریم.

روسای سه قوه ذیل قدرت مقام معظم رهبری هستند و هیچ کدام کوچک‌ترین تخلفی از منویات ایشان نمی‌توانند بنمایند و آنکه این کار را جسورانه انجام داد؛ دیدیم که چگونه خود بخود شکسته شد.

بنابراین وقتی بتی وجود ندارد؛ بت‌شکن نیازی نیست. این را خود حجت‌الاسلام رئیسی بهتر از هر کسی می‌داند.لذا امتحان اول ایشان این است که بگوید نه بتی در سلسله مراتب قدرت ایران وجود دارد و نه من در اندازه بت‌شکنی حضرت ابراهیم هستم. یا شعارها را به طرف بت‌های حقیقی امروز که سرمایه‌داری و لیبرال دموکراسی و نهایت بت‌ نفس باشد؛ هدایت کند؛ اما ایشان در پاسخ می‌فرمایند:« انشاءا... همینطور بشود که شما می‌فرمائید» و این چنین است که شکاف و رخنه ایجاد می‌شود.

احمدی‌نژاد روزهای اول از امام یاد گرفته بود که تواضع او را بزرگ می‌کند؛ اما آنقدر که معجزه هزاره سومش نامیدند و آنقدر نیمه خورده آب لیوانش را تبرکاً خوردند و آنقدر که پیامبر عصرش خواندند که هاله نور دید و خودش را رئیس‌جمهور مستقیم امام زمان «عج» دانست و سرانجام این افتضاح چند ماه اخیر را به بار آورد.

آن توسعه پاندولی که دکتر جهانگیری در سخنانش گفت؛ مربوط به جامعه‌ای است که توانایی و ظرفیت توسعه را ندارد تا می‌رود صعود کند؛ چنان خرابش می‌کنند که سقوط می‌نماید.

در جایی جمله بسیار قشنگی خواندم که ابتلای جامعه ماست. فرعون‌ها برده نمی‌سازند؛ این برده‌ها هستند که فرعون می‌سازند.

£


شنبه 16 ارديبهشت 1396
04:14:04
 
 
Copyright © 2017 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT