نظارت ضدطغیان است


ساختار سازی بیرونی برای جلوگیری از طغیان انسان به معنای ایجاد سازوکار نظارت است.
در هر سیستم سالمی هر عضو سیستم به نحوی تحت نظارت فرد یا تشکیلات بالاتر قرار دارد بلکه نظارت به معنای سلامت سیستم تلقی می‌شود.
در یک سازمان حسابدار تحت نظارت مدیر مالی و مدیر مالی تحت نظارت معاون و معاون تحت نظارت مدیر و سپس مدیرعامل و هیات مدیره و مجمع قرار دارند هر عضو توسط مقام نظارت‌کننده کنترل می‌شود تا طغیان نکند.
در کشور ما دولت تحت نظارت مجلس و مجلس تحت نظارت شورای نگهبان و هر دو به انضمام قوای دیگر تحت نظارت رهبری و خود رهبری تحت نظارت مجلس خبرگان قرار دارند و مجلس خبرگان تحت نظارت مردم.
البته به نظر نگارنده در این مورد اخیر دو دسته راه خطا می‌روند اول آنان که برای خبرگان شانیت نظارت قایل نیستند و خیال می‌کنند این تقویت ولایت‌فقیه است و عده‌ای که شبهه می‌کنند که خبرگانی که با سیستم نظارتی شورای نگهبان و دستگاه اجرایی تحت امر ولایت به مجلس خبرگان می‌روند چگونه می‌توانند بر مقام ولایت نظارت کنند در حالی که این اشکال به همه اشکال دموکراسی می‌تواند وارد باشد به صورتی که کم نداریم کشورهایی را که دارای ریاست جمهوری مادام‌العمر هستند می‌توان گفت که مشخصات تعریف شده برای خبرگان این اشکال را نقض می‌کند و در واقع خبرگان فرزندان حوزه علمیه هستند و هرگز خبره مجتهدی نمی‌تواند به ظلم حکم کند و در حوزه باقی بماند مواردی مثل حق و حق‌تر یا حق بزرگتر یا گذشت از جزییات برای حفظ کلیات و غیره به معنای تن دادن به ستم نیست. این موضوع صدالبته پیچیده‌تر از بحث فرعی یک سرمقاله است. به ذکر آن بسنده می‌شود تا فرصتی مغتنم.

پذیرش تملق یعنی خود بی‌نیازبینی
در این میان اما یک بیماری بسیار قوی که مورد شناخت همگان است اما فرار از آسیب‌های آن ساده نیست تملق و چاپلوسی است که هم در بعد درونی راه دارد و ضدنیایش عمل کرده انسان را به طغیان می‌کشاند و هم در بعد بیرونی ساختار نظارت را به هم می‌ریزد.
شبی را تا صبح نیایش می‌کنی که باورت بشود که نیازمندی و صبح؛ مریدی، شاگردی، کارمندی نجوا می‌کند: آقا شما را به خدا کمی هم فکر سلامتی‌تان باشید چقدر کار چقدر نماز شب؟!
اگر نزنی توی دهن چنین مریدی زحمت شب تا صبحت هدر رفته است.
در بعد بیرونی وزیر به مجلس معرفی می‌کنی رای نمی‌آورد. دور و بری‌ها می‌گویند اینها وزیر ترسوی بله قربان‌گوی مجلس می‌خواهند اینها لیاقت ندارند وزیری را تایید کنند که روزی هجده ساعت کار می‌کند و شب و روز ندارد و فقط مرید امام زمان است و فقط به عدالت فکر می‌کند و وکیل و غیروکیل برایش فرقی نمی‌کند لذا سست می‌شوی و احساس بی‌نیازی می‌کنی و می‌گویی حالا که این‌طور است من هم وزیر بعدی را معرفی نمی‌کنم. فرصت سه ماهه هم گذشت که گذشت این مجلس در شان این دولت نیست لذا ما نیازی به چنین مجلسی نداریم وزیر رای نیاورد؛ نیاورده باشد با حکم داخلی به عنوان مشاور می‌گذاریم در همان وزارتخانه کار کند. اصلا دو وزارتخانه را ادغام می‌کنیم تا وزیر را مجبور نباشیم به مجلس معرفی کنیم.
فاش بگوییم دولتی که زیربار مجلس نرود طغیان کرده است. وزیری که زیر بار رئیس‌جمهور نرود طغیان کرده است مجلسی که شورای نگهبان و تشخیص مصلحت را قبول نداشته باشد طغیان کرده است و اکثر این‌ها به خاطر تعریف و تمجیدهای چاپلوسان دور و بر است که تصور بی‌نیازی ایجاد می‌کند.

بدون تعارف با این کارهایی که چاپلوسان می‌کنند شخص آقای احمدی‌نژاد بسیار آدم قوی و محکمی است که 6 سال خودش را حفظ کرده است.
یک آدم معمولی زحمتکش باورمند به اسلام و نظام ظرف یکی دو سال می‌شود رئیس‌جمهور و یک دفعه‌ می‌بیند یک نفر در موردش می‌گوید در فلان کشور عربی شنیدم یک نفر می‌گفت اگر قرار بود یک بار دیگر پیامبری ظهور کند آن پیامبر احمدی‌نژاد است و این حرف احمقانه را بیایی در رسانه‌ها تکرار کنی برای رضای خدا؟ خنده‌ات نمی‌گیرد که بگویی برای رضای خدا این حرف را زدی؟ برای گرفتن مال و مقام و نمی‌گویی که آن مرد عرب عوام احساساتی بی‌سوادی بوده چنان می‌گویی که گویی رئیس الازهر چنین ادعایی کرده است و تو که رئیس‌جمهوری چقدر باید محکم و اهل نیایش باشی که خیال برت ندارد؟ آن یکی می‌گوید در یک کشوری یک آقا یا خانمی بچه‌اش که دنیا آمد اسمش را گذاشت احمدی‌نژاد! خوب گذاشت که گذاشت این اقدام عاشقانه یا عوامانه آن فرد چرا باید برای تو سرمایه موقعیت و مقام باشد؟ چند نفر عرب اسم فرزندشان را گذاشتند صدام به خاطر صدام حسین و اسامه به خاطر بن لادن این برای آنها مایه فضل است؟
ده سال پیش اگر کسی می‌خواست چاپلوسی کند خجالت می‌کشید امروز به نام دفاع از رئیس‌جمهور مظلوم! (یا وزیر و وکیل و استاندار و امام جمعه فرقی نمی‌کند هر مقامی که می‌تواند مقام و موقعیت توزیع کند) رسما تملق می‌گویند و از هم سبقت می‌گیرند و بابت آن صله و پول و موقعیت دریافت می‌کنند ریشه طغیان اینجاست. ریشه خود بی‌نیاز بینی اینجاست.
ریشه به هدر رفتن نیایش‌های شبانه و بر نتافتن نهادهای نظارتی اینجاست.
تا انسان خود را نیازمند نداند قطعا طغیان می‌کند امروز نکند فردا که موقعیت بهتری یافت طغیان می‌کند و تا نیایش نباشد و نهادهای نظارتی درست عمل نکنند زمینه خود بی‌نیازبینی از بین نمی‌رود و تا ریشه تملق و چاپلوسی نخشکد نیایش و نظارت هر دو بی‌اثر می‌مانند.



يكشنبه 25 ارديبهشت 1390
09:03:18
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT