کارت قرمز فستیوال فجر به شهرستان ها!


گزارش: عاطفه حسینی
جشنواره فیلم فجر اگرچه در بین فستیوال‌های معتبر سینمایی دنیا بسیار جوان است؛ اما از حیث سن و سال تقریبا با انقلاب سر به سر است. 31 فجر با صدا، نور و حرکت‌های هنر هفتم در هم آمیخته شده و تهران در این فجرها، همواره یک دهه سینمایی را پشت سر گذاشته است؛ دهه‌هایی که در آنها به ویژه بعد از سال 1374 که بخش بین‌الملل در جشنواره جان گرفته است، سینماگران بسیاری در کنار مخاطبان هنر هفتم، فیلم هایشان را به تماشا نشسته و فرش نقد و بررسی آثار، همواره پهن بوده است.
طیف مخاطب خاص در جشنواره فجر تعریف نشده و مثلا همانند آکادمی اسکار نیست که فیلم‌ها برای گروهی از پیش تعیین شده به نمایش در آید. در فجر هر عشق فیلمی که بتواند از ترافیک صف اکران فیلم‌ها در سینماهای تعریف شده عبور کند و دستش به باجه بلیت فروشی برسد، قادر خواهد بود آینه اکران یک سال آینده‌ی سینمای ایران را از نظر بگذراند. جذابیت‌های این فستیوال سینمایی در کنار آزادی تماشای فیلم‌ها برای مخاطبان، هر ساله هنردوستان بسیاری را از جای جای ایران به تهران می‌کشاند و راهی سینماها می‌کند. دامنه جذابیت‌ها به حدی گسترده بوده که چند سالی است استان‌های زیادی همزمان با تهران، تعداد معدودی از فیلم‌های جشنواره را روی پرده می‌برند تا سر عشق فیلم‌هایی که توان دیدن فیلم‌ها در پایتخت را ندارند، بی‌کلاه نماند. قزوین هم به رغم مجاورت جغرافیایی با پایتخت در راستای رونق بخشیدن به سینماهای کژدار و مریز شهر، یکی از داوطلبان اکران فیلم‌های دو دوره‌ی گذشته بود؛ اتفاقی که به ویژه در فجر 31 و با حضور بعضی از فیلم های خوب و خوش ساخت جشنواره همانند "هیس، دخترها فریاد نمی‌زنند"،"قاعده تصادف"،"استرداد"و... در روشن نگاه داشتن چراغ سینما موثر بود. اما در شرایطی که حدود یک ماه تا برگزاری سی و دومین دوره جشنواره باقی مانده است بر اساس شنیده‌ها و البته برخی مستندات یکی از پرستاره‌ترین دوره‌های این فستیوال سینمایی خواهد بود، اکران فیلم‌ها در استان‌ها در چاله و شاید چاه عمیقی افتاده است که قیمت کلاهی که سر عشق فیلم‌های شهرستانی رفته، بالا برده است.
***
اکران فیلم‌ها در شهرستان‌ها و همگام با تهران به عنوان مرکز فستیوال سینمایی فجر هر که را راضی کند، خیلی به مذاق تهیه‌کننده‌ها خوش نمی‌آید؛ دلیلش هم روشن است. فضا در شهرستان ها دیگر جشنواره ای و رقابتی نیست و فیلم مثلا در دو یا سه نوبت در موعدی پیش از زمان اکران روی پرده می رود. این امر به دلیل حجم کم مخاطب در شهرستان‌ها و نبود فرش قرمز سینمایی در آنها، می‌تواند بازار فروش فیلم را به مخاطره بیندازد. طبعا جامعه صنفی تهیه کنندگان تمام تلاشش را می‌کند تا فیلم با بهایی گزاف راهی شهرستان‌ها شود؛ اتفاقی که در فجر 31 با مداخله مستقیم معاونت سینمایی وزارت ارشاد رخ نداد و فیلم‌ها در شهرستان‌ها همانند تهران و با اختصاص 50 درصد فروش فیلم‌ها در سینماها به تهیه‌کننده‌ها اکران شد. یقینا منفعت اقتصادی تهیه‌کننده‌های آثار تامین نشد که در فجر 32 حاضر نیستند به همان منوال گذشته عمل کنند و در ازای اکران هر فیلم، بهایی معادل 15میلیون تومان را خواستار شده‌اند. با توجه به بضاعت ناچیز 14 اداره‌ی کل ارشاد متقاضی اکران فیلم‌ها که در مورد قزوین کمی ناچیزتر هم است، بعید به نظر می‌رسد چراغ سینماهای شهر در فجر 32 روشن شود.
***
اما و اگرهای سلام قزوین به فجر 32
مهدی رمضانی با اذعان به این نکته که با وضع شرایط جدید، هیچ استانی قادر نخواهد بود جشنواره سی و دوم فیلم فجر را میزبانی کند، ادامه می‌دهد:"چند راهکار برای گذار از این مشکل وجود دارد. با رییس سازمان سینمایی مکاتبه‌هایی صورت گرفته و از ایشان خواسته شده است تا مستقیما وارد مساله شوند. در پی رایزنی با وزارت کشور هم هستیم تا آنجایی که امکان دارد با کمک به ادارات کل ارشاد از محل اعتبارات طرح تحول اجتماعی به برگزاری جشنواره در استان ها کمک کنند. در حال تلاش برای جذب حمایت‌های استانی از استانداری و شهرداری هم هستیم."
معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان قزوین به ارائه یک پیشنهاد به جامعه صنفی تهیه‌کنندگان هم اشاره می کند و می گوید:" یک بسته تبلیغاتی با برآورد هزینه‌ای معادل 5/13 میلیون تومان در طی یک سال به ازای اکران هر فیلم، به تهیه‌کننده‌ها پیشنهاد داده‌ایم که با حمایت شهرداری و البته رسانه‌های استان قادر به انجام آن خواهیم بود و در ازای این بسته خواستار اکران فیلم ها با شرایط جشنواره سی و یکم شده ایم. طبعا پذیرش این بسته از سوی آنها به یک بازی برد ـ برد می‌انجامد."
البته رمضانی تاکید می‌کند که تنها در پی روشن شدن چراغ یکی از این راهکارها، سینما مهتاب قزوین به فجر 32 سلام خواهد کرد و آنها نه می‌خواهند و نه می‌توانند کوپن اعتبار بیشتری برای بی‌نصیب نماندن فضای هنری شهر از این فستیوال بزرگ سینمایی خرج کنند.
***
فجر بیاید؛ اما نه به هر قیمتی!
"اگر قرار است فجر مثل دو سال گذشته بدون هیچ حاشیه و برنامه جانبی بیاید، همان بهتر که فیلم‌ها گران باشد و پایشان به قزوین نرسد." این حرف را حسن لطفی، سینماگر قدیمی شهر قزوین می زند.
او معتقد است مهم‌ترین خاصیت جشنواره فیلم فجر امکان حضور مخاطب هنری در جلسات نقد و بررسی آثار و دیدار رو در رو با دست‌اندرکاران و هنرمندان است.
لطفی می‌گوید:" اگر قرار باشد این فضا از جشنواره حذف شود و تنها چند تایی فیلم، چند ماه قبل از موعد اکرانشان در یک شهرستان روی پرده بروند، یقینا نمی تواند در بالا بردن سطح کیفی هنر هفتم در آن شهرستان موثر باشد، به رغم اینکه در ارتزاق هنری مخاطب عام و پر رنگ شدن حضور مردم در سینماها تاثیرگذار خواهد بود."
کارگردان فیلم"مردی در قفس" ادامه می‌دهد:" تصور کنید 20 فیلم با صرف این هزینه برای اکران راهی قزوین شود؛ رقمی معادل 300 میلیون تومان برای شهر هزینه خواهد داشت. یقینا اگر این پول وارد بدنه سینمای شهر شود، در بلند مدت تاثیر بسیار زیادی بر ارتقای کیفی صنعت سینما در قزوین خواهد گذاشت. اصلا اگر چنین پولی در فضای هنر هفتم در شهر قزوین وجود داشته باشد، می‌توان یک فیلم سینمایی قوی با عوامل استانی ساخت و از طریق آن بخشی از سینماگران جوان شهر را به سمت سینمای حرفه‌ای سوق داد."
لطفی می گوید:"با توجه به فاصله زمانی کم بین تهران و قزوین، صرف چنین هزینه‌ای برای برگزاری جشنواره منطقی به نظر نمی‌رسد. البته در صورت موثر واقع شدن راهکارهای اداره ارشاد برای تقلیل و یا حذف این هزینه، اکران فیلم های فجر خوب است؛ اما به شرط اینکه بتوانیم از فاصله اندک زمانی و مکانی با پایتخت هم استفاده کنیم و زمینه حضور هنرمندان و عوامل فیلم ها و برگزاری کارگاه های آموزشی در کنار اکران فیلم ها را ایجاد کنیم."
ابوالفضل سروش مهر، دیگر فیلمساز قزوینی معتقد است: نفس برگزاری جشنواره در این شهر به دلیل کمک به حال و روز صنعت سینما و سینماداران خوب است؛ اما این خوب بودن دلیل نمی شود هر بهایی را برایش بپردازیم.
خالق مجموعه"انسان کامل" ادامه می‌دهد:" اکران یک فیلم در جشنواره نمی تواند بازار فروش آن را در تهران در طی سال تحت‌الشعاع قرار گیرد؛ چراکه مخاطب هنری و طالب فیلم به حد کافی در پایتخت وجود دارد اما در شهرستان‌ها اوضاع فرق می کند. بر این تا حدودی می‌توان به تهیه‌کننده‌ها در داشتن چنین خواسته‌ای حق داد؛ در واقع آنها این پول را در ازای کمرنگ شدن بازار فروششان مطالبه می‌کنند."
سروش مهر، پخش فیلم‌های جشنواره فجر در شهرستان‌ها همزمان با تهران را اقدامی احساسی و غیرمنطقی می‌داند و می‌گوید:"فستیوال های سینمایی زیادی در دنیا برگزار می‌شود؛ به طور مثال آیا تنها به این دلیل که مردم شهرهای دیگر فرانسه هم دلشان می‌خواهد فیلم های کن را ببینند، فیلم‌های جشنواره را شهر به شهر می‌چرخانند؟"
این کارگردان سینمای تجربی، با انتقاد از شیوه‌ی گزینش فیلم‌ها برای اکران در شهرستان‌ها و عدم اختیار آنها در انتخاب، صرف این هزینه را اقدامی نامعقول برمی‌شمارد؛ اما معتقد است به موجب رونق بخشیدن به سینماهای شهر، اکران همزمان فیلم ها، ارزش رایزنی دارد.
***
فجر 32 فستیوالی است که نام‌های بزرگی از داریوش مهرجویی و مسعود کیمیایی گرفته تا کیومرث پوراحمد، محمدمهدی عسگرپور، فریدون جیرانی، رضا میرکریمی و انبوهی از فیلم سازان فیلم اولی را در خود جای داده است. تردیدی نیست که هیچ مخاطب فیلم دوست و سینما فهمی در شهر قزوین دوست ندارد عطای جشنواره فجر به لقایش بخشیده شود.

يكشنبه 8 دي 1392
09:39:34
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT