حضوری شکوهمند باید ...


این نظریه که حضور در راهپیمایی 22 بهمن به معنای تایید و استمرار سیاست‌هایی است که جناح مسلط بر قوه اجرائی کشور به آن مبادرت می‌ورزد هم از سوی قشری از موافقان و هم از طرف بعضی از مخالفان طرفدارانی دارد. در حالی که این نظریه غلط است.
موافقان تمایل دارند از انگیزه‌ای که مردم از صیانت از انقلابشان و تمامیت ارضی‌ و قانون اساسی‌شان دارند استفاده کنند برای تبلیغ مواضع اجرائی‌شان و مخالفان نیز به دنبال این نظریه هستند تا از حضور کسانی که از اصل انقلاب دفاع می‌کنند اما نسبت به بعضی تعاملات و مراودات انتقاد دارند جلوگیری نمایند. در حالی که به سه دلیل اساسی زیر تمام اقشار باید به عنوان یک فریضه دینی و ملی در راهپیمائی 22 بهمن شرکت‌کنند تا شکوه آن هر چه چشمگیرتر شود.
ـ1ـ عقب‌نشینی ـ پذیرش مذاکره و نشان ندادن قدرت مردمی و در واقع ارائه ضعف در تجربه‌های سیاست جهانی‌ نشان داده است که هرگز به قوت و قدرت نمی‌انجامد کاری که آمریکا با کوبا و لیبی کرد را بگذارید در کنار کاری که چین با آمریکا کرد!!
درست است که سیاست منفعل کره شمالی مورد تایید نیست اما برای عدم اتخاذ سیاست‌های کره شمالی لزوما نباید مثل لیبی عقب‌نشینی کنیم. اظهار ضعف لیبی ـ نیکاراگوئه و کوبا نشان داد که آمریکا در میز مذاکره و پذیرش روند دیپلماسی به چیزی غیر از مصادره تمامی هویت یک نظام اکتفا نمی‌کند. در حالی که چین با اقتدار بدون عقب‌نشینی امروز با حفظ ساختار نظام داخلی؛ از جهت علمی و اقتصادی آمریکا را تحت تاثیر بلکه تحت نفوذ قرار داده است.
بنا بر همین دلیل حضور ضعیف در راهپیمایی 22 بهمن آمریکا و اروپا را تحریک و تطمیع می‌کند به وارد آوردن فشار بیشتر زیرا فشار وارده را در عقب‌نشینی مردم موثر دیده است.
مشکلاتی که مردم این روزها با آن سر و کار دارند؛ تنها از داخل نظام و با حمایت نظام حل می‌شود. تضعیف نظام قطعا به استقرار حکومتی نمی‌انجامد که در مقابل کسانی بایستند که این مشکلات را به وجود آوردند. این یعنی بصیرت و به معنای نادیده گرفتن یا توجیه مشکلات مردم نیست.
ـ2ـ همه‌ی کارشناسان اقتصادی ـ سیاسی جهان معتقدند که تحریم هر کشوری برخلاف نظریه‌های صرفا انتقام‌جویانه سیاسی و براساس تجربه‌های گذشته تنها به ضرر توده‌های مردم و از قضا به نفع حاکمان است. تحریم‌ها در کره شمالی ـ کوبا ـ‌ نیکاراگوآ ـ‌ شوروی سابق و ... فشارهای زیادی به مردم این کشورها وارد کرد اما هم از نظر سیاسی و هم از نظر اقتصادی به نفع طبقه حاکم شد. اثبات این نظریه علل طولانی دارد و خارج از حوصله این مقاله است. این نظریه طرفداران نظام نیست. این تئوری اثبات شده متفکران برجسته دانشگاهی آمریکائی و اروپائی است. اصلا تاریخ مناسبات سیاسی ـ اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم این را اثبات می‌کند. اما آمریکا و اروپا همچنان به تحریم‌های خود وسعت و عمق می‌بخشند. در حالی که به قول خودشان با حاکمان نظام مخالفند نه با مردم! اما مردم را وجه‌المصالحه این جنگ سیاسی ـ‌ اقتصادی قرار می‌دهند. بنابراین اگر در حمایت مردم از نظام ضعف مشاهده کنند؛ قطعا فشار تحریم را می‌افزایند چون دیدند نتیجه‌بخش است. بنابراین حضور در راهپیمایی برای مقابله با تحریم‌ها از نظر علمی هم مثبت ارزیابی می‌شود.
ـ3ـ کسانی که در بیست و دو بهمن 1357 کودک و نوجوان و جوان و پیر به فرمان امام خمینی به خیابان‌ها آمدند و پیروز شدند؛ آنهایی که تاریخ امام را درک کردند یا شنیدند یا بعدا مطالعه کردند؛ در خلوت و‌جدان خودشان بپرسند با تمام مشکلات ـ مصائب، نابخردی‌ها ـ اختلافات ـ سوءاستفاده‌های اقتصادی ـ سیاسی و غیره؛ اگر امام خمینی امروز زنده بود؛ در راهپیمائی شرکت می‌کرد یا آن را تحریم می‌کرد؟
اگر امام زمان (عج) و ائمه اطهار امروز ظهور داشتند در صف حاضرین این راهپیمائی استکبارشکن بودند یا در صف قاعدین و به خانه‌نشستگان؟ به هر نتیجه‌ای رسیدیم همان را عمل کنیم.



شنبه 21 بهمن 1391
10:19:51
 
 
Copyright © 2019 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT