سرمقاله

حسن لطفی

این ویژه‌نامه می‌توانست خیلی پیش از اینها منتشر شود. جایگاه غلامحسین لطفی در سینما و هنر ایران مال امروز و سال‌های اخیر نیست. فعالیت‌های ارزشمند او در دنیای هنر از اواسط دهه پنجاه شکل حرفه‌ای‌تری پیدا کرده است و او علاوه بر بازیگری در فیلم‌های مختلف، فیلم کم‌نظیر سرخپوست‌ها و سریال به یاد ماندنی و پیشرو آینه را ساخته است. اما عدم تمایل خودش باعث شد تا این مثنوی به تاخیر بیفتد. وقتی میثم ملازینل کارگردان جوان و کاربلد تئاتر قزوین خبر از عزم هیات مدیره انجمن نمایش قزوین برای تقدیر از این هنرمند در اختتامیه جشنواره تاتر استانی داد (به بهانه سال‌ها فعالیت تئاتری) دیدیم بهترین فرصت برای چاپ ویژه‌نامه است.

هر چند این اتفاق در جشنواره نیفتاد و مساله تقدیر به دلیلی که برایم چندان مشخص نیست حذف شد اما چون مطالب آماده شده بود گفتیم بهترین فرصت برای تقدیر از چهره ماندگار هنر قزوین است. هنرمندی که ویژگی‌های شخصیتی و طنز و صراحت لهجه‌ای که دارد باعث شده تا عده‌ای او را مغرور بدانند. اما وقتی به او نزدیک می‌شوی و بیشتر می‌شناسیش در می‌یابی پشت چهره جدی و طنزی که دارد، قلبی مهربان پنهان شده است.