روزی که رهبر انقلاب رفت

پس از تشخیص سرطان معده امام خمینی(ره) در 1368/2/29 تصمیم تیم پزشکی بر جراحی فوری قرار گرفت و عمل جراحی نیز با موفقیت طی شد. اما ابعاد پیش‌بینی نشده بیماری، چند روز پس از عمل نمایان شد.

سیزدهم خرداد، قلب امام خمینی(ره) از کار ایستاد و با آمادگی تیم پزشکی موقتا ضربان قلب و تنفس آغاز به کار کرد؛ اما ایشان بی‌هوش بود، و بعد از ظهر تنها برای لحظاتی به هوش آمد؛ اما سرانجام در ساعت 22:23 دقیقه شب، قلب ایشان از حرکت بازایستاد.

غسل و کفن امام خمینی(ره) حوالی ساعت دو بامداد چهاردهم خرداد، در حیاط کوچک محل کار ایشان انجام و پیکر امام خمینی(ره) به سردخانه نزدیک بیمارستان منتقل شد.

ساعت هفت صبح، گوینده خبر صداوسیما با صدایی بغض‌آلود، خبر درگذشت امام خمینی(ره) را با خواندن اطلاعیه که سیداحمد خمینی صادر کرده بود، به اطلاع ملت رساند.

جلسه رسمی مجلس خبرگان رهبری، صبح چهاردهم خرداد تشکیل شد. پس از قرائت قرآن، وصیت‌نامه امام خمینی(ره) گشوده و توسط سیدعلی خامنه‌ای (رئیس‌جمهور وقت)، قرائت شد. و سرانجام پیشنهاد رهبری سیدعلی خامنه‌ای، در خبرگان رهبری با اکثریت قاطع پذیرفته شد.

وداع با پیکر امام خمینی(ره) تا صبح سه‌شنبه شانزدهم خرداد در مصلای تهران ادامه داشت. ساعت 7:35 صبح، جمعیت بسیار انبوه مردم به امامت مرجع تقلید وقت، سیدمحمدرضا گلپایگانی، بر پیکر امام خمینی(ره) نماز گزاردند.

خبر رحلت امام خمینی(ره) بی‌درنگ در صدر خبرهای جهان قرار گرفت و بازتاب گسترده‌ای در منطقه و جهان داشت و مسلمانان زیادی در جهان، اعم از شیعه و سنی، اقدام به برپایی مجالس سوگواری کردند. رهبران، مقامات، شخصیت‌ها، سازمان‌ها و گروه‌های جهانی نیز با حضور خود یا فرستادن پیام، درگذشت امام خمینی(ره) را تسلیت گفتند.

***

امام خمینی(ره) مرجع تقلید بزرگ شیعه که با رهبری انقلاب اسلامی توانست نظام جمهوری اسلامی ایران را در بهمن ۱۳۵۷ بر پا کند، ده سال پس از آن درگذشت. ایشان که همواره آماده این سفر بود، مرگ را نیستی و نابودی نمی‌دید. مرگ در نظر ایشان هجرت و زوال تعلقات و منصب‌های دنیایی شمرده شده است و مردن نه هلاک، بلکه حیات است. ایشان با تشبیه مرگ به خواب همواره مهیای رفتن بود و خاطر نشان می‌کرد جوانان رو به پیری و پیران رو به مرگ پیش می‌روند؛ بنابراین پیش از آنکه فرصت از دست برود، باید چاره‌ای اندیشید.

موج شهادت سران و مسئولان کشور در آغاز انقلاب اسلامی، موجب شد امام خمینی(ره) بر قائم به شخص نبودنِ نهضت اسلامی ایران و هراس نداشتن ملت از مرگ، تاکید ویژه کند. ایشان با پیش‌بینی وضع پس از خود، با پذیرش استعفای قائم مقام رهبری و دستور بازنگری در قانون اساسی و ترمیم آن، زمینه را برای حل مشکلات رهبری پس از خود هموار کرد و هنگام اقدام برای عمل جراحی، با آمادگی برای هر اتفاقی، از جمع خانواده حلالیت طلبید و آنان را به آرامش سفارش کرد. یک روز پیش از درگذشت در جمعه دوازدهم خرداد نیز از اکبر هاشمی رفسنجانی (رئیس مجلس شورای اسلامی وقت) خواست تا در خطبه‌های نماز جمعه، از مردم درخواست دعا کند. نگارش هشت وصیت‌نامه در دوره‌های مختلف زندگی، به ویژه آخرین وصیت‌نامه که در آن بر سفر خود به جایگاه ابدی «با دلی آرام و قلبی مطمئن و روحی شاد و ضمیری امیدوار» تاکید کرد، نشان از آمادگی کامل ایشان برای این سفر داشت.

منبع: پرتال امام خمینی(ره)