دمی با «مجید رحمانی» بیشتر نفس بکشیم

قاسم سلیمی ـ مدیر مسئول موسسه فرهنگی هنری دکتر سین

آشنایی من با مجید رحمانی به حدود یازده سال پیش برمی‌گردد. زمانی که در انجمن حیرت دور هم جمع می‌شدیم و داستان می‌خواندیم و نقد می‌کردیم. از همان زمان داستان‌های مجید رحمانی و منش او یک رنگ و بوی دیگری داشت. تازه مرکب کتاب «نوزاد هفتاد ساله»‌اش خشک شده بود. چند مدت بعد از آشنایی، غیبت چند روزه‌ای داشت که متوجه شدم برای نوشتن کتاب جدیدش نیاز داشته خاطراتش را دوباره مرور کند و به همین دلیل به جنوب سفر کرده است. یقین کردم که مجید آقا خیلی علاقه‌مند است تا از تجربه زیسته خودش در داستان‌ها بیشتر استفاده کند.

قلمش را دوست داشتم چون هر لحظه، جسارت تغییر را در واژه واژه‌های قلمش احساس می‌کردم. افعال را جابجا می‌کرد ارکان جمله را به هم می‌ریخت و در پایان، سازمان داستان را به بازی می‌گرفت. این اواخر هم این تنوع طلبی و آزمون و خطایش را به اوج خود رسانده و با چند راوی و چند زاویه دید، داستانش را متمایز از دیگر نوشته‌ها می‌کند.

از نظر من موفقیت‌های مجید آقا هنوز به اوج خود نرسیده است و فارغ از تاریخ تولد و سن تقویمی‌اش در این حوزه جوان است و امیدهای بسیاری برای آینده او باید متصور باشیم. برنامه‌ریزی دقیق لحظه لحظه‌های عمر و پشتکار عجیب و مثال زدنی‌ و البته صداقت و صمیمیت در رفتارش شاخصه‌هایی است که او را از بسیاری هنرمندان و نویسندگان متمایز می‌کند. تنها عیب مجیدآقا خجالتی بودن و گوشه‌نشینی اوست که شاید همین ویژگی آخر، باعث شده باشد که در مدت بسیار کم، خالق آثار زیادی باشد. در آینده هم قطعا شاهد تراوش‌های قلم جادویی‌اش خواهیم بود. مجید آقا یک لحظه از خواندن و نوشتن و فکر کردن درباره آنها (آثارش) فارغ نمی‌شود؛ این را به ضرس قاطع کسی می‌گوید که سه سال از نزدیک با او در انتشارات دکتر سین نشست و برخاست کرده است.

علاقه به تدریس داستان‌نویسی، نشانه‌هایی است که این مرد میانسال برای ادای دین خود به نسل آینده از خود بروز داده است. در مدت حدود دو سال بیش از بیست و پنج نفر را با داستان و نویسندگی آشنا کرده است و با پشتیبانی انتشارات دکتر سین یک مجموعه با عنوان مجموعه داستان‌های انتشارات دکتر سین به چاپ رسانده است که به نظر متخصصان کارنامه قابل قبولی برای هنرآموزان و مدرس سختکوش آنان بوده است. اکنون نیز در موسسه فرهنگی هنری دکتر سین مشغول تدریس است و نوقلمان و علاقه‌مندان را دور شمع وجود خود گردآورده است. امیدواریم که شهر ادیب‌‌پرور قزوین قدر داشته‌های خود را بداند و از این نوع فعالیت‌ها نهایت استفاده را ببرد.