ادبیات سیاسی پایداری

رضا عسگری 

حمید رسایی نماینده مجلس در کانال تلگرامی خود نوشت: سران سه قوه، رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، فرماندهان نظامی و سایر مسئولین برای ادای احترام به پیکر رهبر شهید انقلاب آمدند و برای اقامه نماز میت هم حاضر شدند.

پرسش این است که دقیقا چرا باید صحن مجلس، در این شرایط حساس و تاریخی کشور چند ماه تعطیل باشد؟!

اگر امنیت نیست، پس این همه رفت و آمدها و جلسات مسئولین (از جمله جلسه سران قوا و…) برای چیست؛ و اگر امنیت هست، چرا جلسات مجلس، تعطیل شده است؟!/ جماران

*پ.ن:

در گفتمان سیاسی ایران، همواره زبان محترمانه و مودبانه به هنگام مخاطب قرار دادن رهبری انقلاب به‌ صورت یک ارزش در جامعه نهادینه شده است؛ اما حمید رسایی بی‌محابا و آشکار این قاعده را نقض می‌کند.

وی که پس از شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی، و تیتر «چه کسانی شایسته رهبری‌اند؟»، نسبت به انتخاب حضرت آیت‌ا… سیدمجتبی خامنه‌ای به‌ عنوان رهبر جدید واکنش نشان داده بود بازی دیگر در اوج سوگ ملی که حتی دشمنان این مرزوبوم نیز زبان به تکریم رهبر شهید انقلاب اسلامی گشوده‌اند، نماز بر پیکر مطهر ایشان را به عبارت خشک فقهی «نماز میت» تقلیل داد.

هرچند این ادبیات سیاسی، ویژگی بارز جریان پایداری و تندروهای اصولگرا با رقبای سیاسی و مخالفانشان است، اما گزنده گویی این شیخ …، نه تنها موجب گردیده جریان پایداری خطوط قرمز نظام را نیز درنوردد، بلکه تناقض ساختاری این جریان را هم برهمگان برملا نموده و علاوه بر حدناشناسی، قدرنشناسی عمیق این فرقه را نیز آشکار ساخته است.