از گرد و غبار تخته تا زدودن جهل از جامعه


مریم بهبهانی‌فر
روانی به لطافت گلبرگ‌های ارغوان دارد که از احساس شعور و شعف لبریز است؛ دست‌های روشنش سپیدی خود را از گل‌بوسه‌های گچ گرفته و شمع وجودش از نیروی ایمان و انسانیت شعله‌ور است. سرخی شفق، تابش آفتاب، صفای بستان، نغمه پرندگان، زلالت و پاکی را همه در او می‌توان خلاصه نمود و کلام او امیدبخش و نشاط‌بخش روح خسته همگان است. او «معلم» است؛ دل دریایی‌اش لبریز از آرامش؛ همچون کوه استوار و همچون ابر، باران پرشکوه معرفت بر چمن‌های دشت دانش‌آموختگی فرو می‌ریزد. خورشید نگاهش گرمابخش کلبه‌ی سرد یاس و ناامیدی و ارمغان شور و شعف است. غنچه تبسمی که از گلستان لب‌های او می‌روید؛ طراوت لحظه‌های ابهام و زیبایی‌بخش خانه دانش‌آموز است. وقتی به کلاس قدم می‌گذارد؛ بهار با نسیم نفس‌هایش می‌شکند؛ گل لبخند و زمزمه فضا را پر می‌کند. با او آسمان می‌بارد؛ چشمه می‌جوشد؛ نسیم می‌وزد و آفتاب، سفره مهربان خود را می‌گشاید؛ نگاهش خانه مهربانی، دست‌های گرم و صمیمی‌اش مشق عشق می‌نویسد؛ سرانگشت اشارات او افق‌های روشن فردا را نشان می‌دهد و کلام روح‌بخش و دلنشین او موسیقی‌ دلنوازی است که بر گوش و جان می‌نشیند و آهنگ زندگی را به شور درمی‌آورد. این قشر که حتی به گفته بزرگان، کلید سعادت و شقاوت جامعه در دستان آنهاست و همگان را به عشق، محبت و مراتب کمالی انسانی هدایت می‌کند؛ امروزه اگرچه با تنگناهایی روبرو شده‌اند؛ ولی هیچ‌گاه اجازه ندادند غم آنها در برقراری ارتباط با دانش‌آموزان و انجام وظایف و ارایه دانش اختلالی وارد کند و شاید با قلبی پر از رنج از بی‌توجهی زمانه، در کلاس درس حضور یافتند؛ ولی کلام آنها همچون همیشه موسیقی دلنواز امید را بر جان نشانده است. در آستانه‌ی فرا رسیدن روز معلم پای صحبت‌های دل‌انگیز برخی از معلمان زن استان نشستیم که جز انسان‌سازی و کمال بخشیدن هدفی ندارند و تشنگان معرفت و دانش را به آب حیات می‌رسانند. کمبود نیروی انسانی، بی‌توجهی به افزایش متناسب حقوق معلمان بازنشسته و عدم تناسب آن با نرخ تورم موجود، سهم اندک زنان در تصدی مدیریت‌های سطوح میانی و کلان آموزش و پرروش ابهامات موجود در صندوق ذخیره فرهنگیان و چالش‌های پیش‌روی معلمان حق‌التدریس از مهمترین دغدغه‌هایی بود که قشر راستین به آنها اشاره کرد.  بانوان، پایین‌ترین رده مدیریتی را در آموزش و پرورش دارند مریم زیرک که با 17 سال سابقه و مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد، آموزگار مقطع ابتدایی است؛ در گفت‌وگو با ولایت اظهار می‌کند: تعداد زنان شاغل در آموزش و پرورش از بسیاری از دستگاه‌های اجرایی بیشتر است؛ در حقیقت 60 درصد از پرسنل این دستگاه را بانوان تشکیل می‌دهند. با توجه به این آمار، فعالان زنان و کنشگران زن صنفی در حوزه آموزش و پرورش این پرسش را مطرح می‌کنند که چرا زنان سهم اندکی در تصدی مدیریت‌های آموزش و پرورش در سطوح میانی و فوقانی دارند که انتظار می‌رود به این سوال پاسخ داده شود. این فرهنگی و فعال صنفی می‌افزاید: اگرچه در دولت یازدهم و دوازدهم، سیاست به کارگیری زنان در نقش‌های مدیریتی مطرح شده است، ولی متاسفانه در قزوین، بانوان در پایین‌ترین رده مدیریتی که مدیریت مدرسه است؛ فعالیت دارند و به همان نسبت و حتی به سطوح بالای مدیریتی می‌رسیم؛ آمار بانوان به شدت کاسته می‌شود و این در حالی است که تعداد زنان باسابقه و کم‌درآمد کم نیستند؛ یعنی لزوم به کارگیری بانوان در پست‌های مدیریتی یکی از دغدغه‌های بانوان است که باید مورد توجه دولت‌ها قرار گیرد. زیرک با بیان این مطلب که فرهنگیان با مشکلات عدیده‌ای روبرو هستند؛ می‌گوید: مهمترین مشکلات این قشر، عدم اجرای قانون مدیریت خدمات بازنشستگان و شاغلان فرهنگی است که چندین سال است به طرق مختلف در پی احقاق حقوق قانونی خود و خواهان رفع تبعیض میان فرهنگیان و سایر کارمندان هستند؛ ولی با گذشت 11 سال از تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری از اجرای این قانون، اجرای عدالت و رفع تبعیض، امتناع و روز به روز بر دامنه مشکلات معیشتی فرهنگیان افزوده می‌شود. او با اشاره به عدم تخصیص بودجه مناسب به آموزش و پرورش که سبب به وجود آمدن وضعیت اسفناک سیاست‌ پولی‌سازی مدارس شده، عنوان می‌کند: این روند، ظلم آشکار به والدین و دانش‌آموزان محسوب می‌شود و متاسفانه از آنجایی که سرانه مدارس واریز نمی‌شود و یا بسیار کم واریز می‌شود؛ عملا مدیران و معلمان مدارس برای جبران کاستی‌ها باید دست به دامن خانواده‌ها شوند که همین امر اغلب سبب به وجود آمدن اصطکاک میان اولیای مدارس و خانواده‌ها می‌شود. این حامی جامعه معلمان به تشریح مشکلات نیروهای حق‌التدریس آموزش و پرورش می‌پردازد و ادامه می‌دهد: این سازمان به منظور جبران کمبود نیرو اغلب از نیروهای حق‌التدریس استفاده می‌کند و در این باره گلایه همیشگی معلمان حق‌التدریس از بسته‌های حمایتی اندک در مقابل مدرک تحصیلی و مهارت آنها و عدم امنیت شغلی این نیروها است. زیرک خاطرنشان می‌کند: از دیگر دغدغه‌های معلمان حق‌التدریس، عدم همخوانی ساعات تدریس و ساعت بیمه شدن آنها از سوی کارفرمایان است و شاید گاهی نامی از آنها در لیست بیمه مدارس وجود نداشته باشد و جایگزین آنها نیز فرزندان اقوام و آشنایی است که خود حق بیمه را به موسسان پرداخت می‌کنند. نکته‌ی دیگر مغفول ماندن بحث آموزش و کیفی کردن آموزش در مدارس است که متاسفانه اراده‌ای برای آموزش کیفی دیده نمی‌شودو باید در راس تصمیم ها قرار گیرد؛ چرا که زیربنای پیشرفت و ارتقای کشور است و بی‌توجهی به این مهم می‌تواند آسیب‌های فراوانی بر جای بگذارد. او با انتقاد از برخوردهای غیرصنفی و بعضا امنیتی با فعالان صنفی فرهنگی، تصریح می‌کند: اگرچه این قشر هدفی جز ارتقای‌شان و جایگاه معلم، دانش‌آموز و کیفیت‌بخشی به آموزش ندارند، ولی متاسفانه برخورد با این قشر در تمامی دولت‌ها دیده می‌شود؛ این بی‌مهری‌ها به فعالان صنفی در حالی در دولت آقای روحانی اتفاق افتاد که این دولت همواره بر حمایت از فعالیت‌های صنفی و مدنی تاکید می‌کند؛ ولی شاهد برخورد قهرآمیز با فعالان صنفی هستیم و برخی معلمان در حال گذراندن حبس به دلیل فعالیت‌های صنفی هستند. این آموزگار مقطع ابتدایی ادامه می‌دهد: نمونه‌‌ای از برخورد با معلمان را که در قزوین شاهد آن بودیم؛ برخورد با کانون صنفی فرهنگیان استان بود. این کانون مجوز فعالیت خود را در سال 77 از کمیسیون ده احزاب دریافت کرده است؛ پس از برگزاری مجمع و انتخابات دی‌ماه 95 طی نامه‌ای به استانداری خواستار صدور پروانه فعالیت در دوره جدید شد که با تعلل دفتر سیاسی استانداری مراحل صدور پروانه به تعویق افتاد و در مهرماه سال جاری دفتر کانون صنفی فرهنگیان با بیست سال سابقه فعالیت، پلمب شد. زیرک یادآور می‌شود: به طور حتم این‌گونه برخوردهای قهرآمیز سبب ایجاد شکاف میان مردم و دولت‌ها خواهد شد. جامعه فرهنگیان استان نیز خواهان رفع این محدودیت‌ها و پایان دادن نگاه غیر صنفی به فعالیت‌های صنفی فرهنگیان است که باید این نگاه از روی فعالان برداشته شود و فعالیت‌های صنفی منجر به بازداشت و زندان معلمان نشود؛ چرا که با وجود این ناملایمات و سختی‌ها، فعالان صنفی در اراده خود برای تحقق عدالت مصمم هستند و بر درخواست‌های صنفی خود ایستادگی می‌کند. این فرهنگی فعال صنفی درباره‌ی مشکلات صندوق ذخیره فرهنگیان بیان می‌کند: عملکرد این صندوق به عنوان بزرگترین هلدینگ اقتصادی ابهامات زیادی دارد؛ این صندوق با دادن رانت‌های مختلف، فساد 15 هزار میلیاردی و فراری دادن متهمان بسیار ضعیف عمل کرده است؛ در این باره فرهنگیان خواهان شفاف‌سازی مسایل مربوط به این صندوق، تغییرات اساسنامه آن و برخورد قاطع با سوءاستفاده‌کنندگان این صندوق هستند که متاسفانه با وجود پیگیری‌های کانون صنفی و جامعه فرهنگیان، مسئولان تاکنون پاسخ شفافی در این باره نداده‌اند.  آموزش و پرورش استثنایی کمبود نیروی توانبخشی دارد زهرا فرزی دیگر بانوی معلمی که در مقطع آموزش ابتدایی کودکان استثنایی در شهرستان تاکستان تدریس می‌کند، نیز کمبود نیروهای توانبخشی در مدارس استثنایی مناطق استان می‌داند و اظهار می‌کند: کودکان استثنایی علاوه بر آموزش‌های تعلیمی، کاردرمانی و گفتار درمانی هم نیاز دارند و متاسفانه تعداد معلمان توانبخشی در شهرستان‌ها بسیار اندک است و به ناچار باید کودکان را به مرکز شهرستان ارجاع دهیم که این روند، معلمان مدرسه و حتی اولیای کودک را با چالش روبرو می‌کند. او می‌افزاید: وقتی کودک استثنایی از تعلیم و تربیت و خدمات بیشتری در مدرسه برخوردار شود و به لحاظ جسمی، روحی و ذهنی تقویت می‌شود و این نیز به امنیت روانی خانواده‌ها کمک می‌کند؛ ولی متاسفانه کمبود نیروی انسانی در مناطق سبب می‌شود که دانش‌آموزان استثنایی از نیاز مهم توانبخشی محروم بمانند. این بانوی فرهنگی درباره‌ی مشکل بیمه‌ای برخی از معلمان عنوان می‌کند: در دهه‌ی 80 دولت وقت، قانون تغییر بیمه برخی معلمان را از بیمه خدمات درمانی به تامین اجتماعی ابلاغ کرد که براساس این قانون، معلمان مشمول قانون کار سخت و زیان‌آور می‌شدند و این قانون در بسیاری از استان‌ها اجرایی شده و تنها استان قزوین، سیستان و بلوچستان و گیلان نسبت به اجرای آن توجهی ندارند. فرزی اضافه می‌کند: از آنجایی که دولت حق بیمه دریافتی از معلمان را به حساب تامین اجتماعی پرداخت نکرده است و این سبب شده این قانون اجرایی نشود؛ از این‌رو فردی همچون من که 26 سال سابقه دارد باید 4 سال دیگر کار کند تا به بازنشستگی برسد که با توجه به سختی کار با کودک استثنایی 30 سال کار بسیار سخت است و در حد توان یک معلم نیست. همچنین در پی بی‌توجهی به این قانون و از آنجایی که دولت به اجبار برخی معلمان را از بیمه خدمات درمانی به بیمه تامین اجتماعی تبدیل کرد؛ پاداش خدمت ما نیز کمتر از دیگر معلمان است و این اجحاف در حق معلم می‌باشد.  حقوق معلمان بازنشسته و شاغل همسان‌سازی شود ناهید داودی از معلمان بازنشسته استان به تشریح مشکلات بازنشستگان فرهنگی می‌پردازد و می‌گوید: متاسفانه حقوق این قشر بسیار ناچیز است و افزایش حقوق آنها متناسب با نرخ تورم انجام نمی‌گیرد که در شان یک معلم نیست. از این‌رو ما خواستار همسان‌سازی میان حقوق بازنشستگان و معلمان شاغل هستیم که اندکی عدالت درباره‌ی این قشر رعایت شود. او می‌افزاید: سال گذشته دولت تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان اعتبار به همسان‌سازی معلمان اختصاص داد که با این رقم تنها 150 هزا تومان تا نهایت 230 هزار تومان به حقوق معلمان اضافه می‌شد؛ ما انتظار داشتیم برای سال جاری رقم بیشتری اختصاص یابد که متاسفانه امسال نیز همین اعتبار پیش‌بینی شده از این‌رو ما شاهد افزایش حقوق محسوسی نخواهیم بود و خواستار آن هستیم دولت بودجه بیشتری به قانون همسان‌سازی حقوق بازنشستگان با معلمان در حال تدریس اختصاص دهد و قانون لایحه خدمات کشوری در مجلس دفاع کند؛ چرا که تخصیص قطره‌چکانی بودجه مشکلی از بازنشستگان برطرف نمی‌کند.  به سوابق معلمان حق‌التدریسی توجه نمی‌شود فاطمه جلال‌پور از دیگر بانوان فرهنگی استان که در منطقه تاکستان تدریس می‌کند نیز به ولایت می‌گوید: من متولد سال 1343 هستم و از سال 72 به آموزش و پرورش ورود کردم، ابتدا 2 سال نیروی توافقی بودم که بیمه و مزایایی نداشتم تا اینکه در سال 75 به نیروی حق‌التدریسی تبدیل شدم؛ متاسفانه سال‌های زیادی ما 40 ساعت در هفته تدریس می‌کردیم؛ ولی ابلاغ 12 ساعته به ما تعلق می‌گرفت و از سویی تعطیلات تابستان و تعطیلات نوروزی نیز در سابقه‌ی ما قرار نمی‌گرفت و این سبب شد که من اکنون به جای 27 سال سابقه باید 14 سال سابقه داشته باشم و برای رسیدن به بازنشستگی باید 16 سال دیگر کار کنم که با توجه به بالا رفتن سن برایم امکان‌پذیر نیست. او ادامه می‌دهد: متاسفانه از ما 22 درصد حق بیمه دریافت می‌کنند؛ در حالی که حق بیمه ما باید 9 درصد باشد و همچنین اداره‌ی کل از ما می‌خواهد 8 تا 15 میلیون تومان در اختیار آنها قرار دهیم که 2 سال به سابقه‌ی ما اضافه کند که این‌ها منصفانه نیست و این رفتارها در حالی است که یک معلم برای آنکه بتواند بهتر تدریس کند و با دانش‌آموز رفتار دوستانه‌ای داشته باشد؛ نیازمند حمایت و آرامش خاطر است؛ ولی کسی به رضایت خاطر و کاهش دغدغه‌های معلمان توجهی ندارد. با توجه به اینکه معلمان زحمات زیادی را برای ارتقا و تعلیم جامعه بشری متحمل می‌شوند؛ بنابراین توجه به نیازها و کاهش دغدغه‌های آنها ضروری به نظر می‌رسد تا بتوانیم شاهد شکوفایی و رونق هر چه بیشتر عرصه تعلیم و تربیت کشور باشیم.

دوشنبه 10 ارديبهشت 1397
03:37:44
 
 
Copyright © 2018 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT