چرا شورش ناکام دی‌ماه کودتا بود؟

سیدعبدالعظیم موسوی

انقلاب و کودتا تفاوت‌هایی هم در ظاهر و هم در ماهیت دارند که صرف‌نظر از اینکه به حق باشد یا نابحق آنها را از هم متمایز می‌کند.

اولین بار رهبر شهید انقلاب از این حرکت به کودتا نام بردند. کسانی تعجب کردند از این نامگذاری و این لباس را مناسب تن این حرکت سیاسی نیافتند. و عده‌ای هم که از تمام سیاست تنها تقابل اصول‌گرا ـ اصلاح‌طلب را می‌فهمند؛ عمل کودتا را متوجه کسانی از داخل کردند. تا بتوانند در آینده بدون رقیب، قدرت را به دست بگیرند. در این رابطه حتی به عمل خلاف اخلاق جعل بیانیه هم دست یازیدند. بلکه بعضی از هواداران بی‌اطلاع را به کودتاچی بودن سلایق دیگر داخل نظام، مجاب کنند؛ که البته ترفندشان نگرفت.

o

انقلاب حرکتی فرهنگی و از دل توده مردم با رهبری مورد اعتماد قاطبه مردم و در چارچوب یک عقیده است.

متاسفانه چنان تبلیغات بدی در مورد ایدئولوژی شده است که افراد کم‌سواد خیال می‌کنند بهترین حکومت، حکومت بدون ایدئولوژی است. در حالی که اقتصاد و سیاست و حقوق اساسی مردم و قانون اساسی قطعا در چارچوب یک ایدئولوژی که بایدها و نبایدها را تعیین می‌کند؛ قرار می‌گیرد. نه آمریکا بدون ایدئولوژی است و نه فرانسه و نه سوئد و نه روسیه.

باری کودتا به یک حرکت مسلحانه از داخل حکومت بدون پشتوانه مردمی اطلاق می‌شود که نوعا متکی به زد و بندها و حمایت حکومت‌های بیگانه است.

معمولا ارتش یا یک گروه مسلح، گارد ریاست جمهوری یا پادشاهی را خلع سلاح می‌کند و اعلام حکومت نظامی موقت کرده؛ با کشور خارجی که تبانی کرده بود؛ بعد از مدتی جریان اداری کشور را به روال عادی برمی‌گرداند.

o

حرکت دی ماه البته انقلاب نبود. زیرا با فرصت‌طلبی، مردمی را که در اعتراض به گرانی به خیابان‌ها آمده بودند ـ و به همین دلیل هم تا روز هجدهم خون از دماغ کسی نریخت ـ به فراخوان رضا پهلوی در هجدهم و نوزدهم دی ماه چسباندند و عده‌ای برای خلع سلاح کلانتری‌ها، مسلحانه بیرون ریختند.

مریم رجوی در کنگره آمریکا گزارش داد که این هسته‌های شورشی مسلح مجاهدین بود که حماسه(!) 18 و 19 دی را به وجود آورد. رضا پهلوی از گارد جاویدان تشکر کرد که حماسه‌آفرینی(!)کردند و سپس گفت: این جنگ است و جنگ تلفات دارد. این حرکت مسلحانه قطعا کودتا بود. اگرچه در انقلاب هم گاهی لاجرم در روزهای آخر پیروزی ممکن است فعالیت‌ها به حرکت‌های محدود مسلحانه هم تبدیل شود؛ اما کودتا ماهیت اصلی‌اش مسلحانه است.

خبرگزاری هرانا که دفترمرکزی‌اش در واشنگتن و متعلق به فعالان حقوق بشر است؛ اعلام کرد مکان بیش از نود درصد کشته شده‌ها در اطراف کلانتری‌ها بود و این یعنی خلع سلاح نظامی و کودتا.

در حالی که مثلا ساختمان استانداری و پمپ‌بنزین قزوین را که آتش زدند؛ یک گلوله هم شلیک نشد. هرچند به شهادت چند محافظ امنیت انجامید.

نشانه دیگر کودتایی بودن شورش دی‌ماه، نگاه آن به قدرت بیگانه بود. مثل کودتای 28 مرداد که عده‌ای اراذل و اوباش برای ارعاب مردم به خیابان‌ها ریخته شدند تا آمریکا برنامه کودتا را تکمیل کند. در کودتای دی ماه اما گردونه سیاست آنگونه نچرخید که بیگانگان پیش‌بینی می‌کردند. بنابراین ضدکودتا پیروز شد.

حرکت بعدی بهانه‌جویی برای مشروع جلوه دادن تجاوز نظامی آمریکا بود. با اعلام اغراق‌آمیز تعداد کشته‌ها. در حالیکه تاکنون حتی یک نام و کدملی علاوه بر 3117 نفری که دولت اعلام کرد؛ عنوان نشده است.

تعداد کشته‌شدگان از 12 هزار نفر شروع شد تا هشتاد هزار نفر و مخاطبی که بخاطر حماقتش آمارها را باور کرده! فکر نکرده که دو سال ارتش بی‌رحم صهیونیستی در غزه که حتی از کشتن کودکان در صف غذا هم نگذشت؛ آمار اعلام شده حدود 35 هزار نفر بود!! چگونه می‌شود ظرف دو روز هشتاد هزار نفر را کشت! حتی اگر آنان را بمباران هم می‌کردند به این تعداد نمی‌رسید. اما این اعداد نجومی اعلام شد تا تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل مشروعیت پیدا کند و برای نجات کودتای شکست خورده، مجوزی سیاسی و اخلاقی داده شود.

در تجاوز دوازده روزه که توسط اسرائیل شروع شد و توسط آمریکا ادامه پیدا کرد؛ فهمیدند دروغ بزرگی که خودشان هم باورشان شده بود؛ از واقعیت چنان دور است که مردم ایران را مقابل تجاوز قرار داده است.

در آتش‌بس اول، آمریکا که فریب اسرائیل را خورده بود؛ هژمونی‌اش را از دست رفته دید و ترامپ در یک دوراهی بزرگ قرار گرفت. یا باید سقوط ابرقدرتی‌اش را بپذیرد یا به هر قیمتی که شده دست‌آوردی از این کودتا به دست آورد. بنابراین تجاوز مجدد در جنگ رمضان آغاز شد. این بار دو کشور هسته‌ای با هم و در کنار هم قرار گرفتند. تا ایران را به زانو درآورند؛ حتی با بمباران مدرسه میناب و بزرگ‌ترین پل خاورمیانه و صنعت فولاد و پتروشیمی و … .

اما دیدند که حتی با شهادت رهبر و فرماندهان نظامی، این کودتا به نتیجه نرسید. ساختار به کارش ادامه می‌دهد و دیدند ایران قوی‌تر از آنی است که آنها فکر می‌کردند.

کودتا شکست خورده و آمریکا در این صرافت است که چگونه دامنش را جمع کند که بیش از این آبرویش به حراج نرود.

o