سالی به بلندای جنگ، اعتراض، شهادت و باز هم جنگ

مهناز اسماعیلی

1405 بار است که نوروز ما ایرانی‌ها به این نقطه رسیده است. نوروز هر سال می‌آید و می‌رود و این آدم‌ها هستند که عوض می‌شوند.

در طی قرن‌ها قطعا جنگ و صلح، خوشی و ناخوشی، غم و شادی با نوروز عجین شده است ولی نوروز همیشه بوده به امید نو بودن، به امید نو شدن، به امید بهتر شدن، به امید نو(روز) شدن. یعنی ما ایرانی‌ها همیشه امیدوار بوده و هستیم؛ امیدواریم به بهتر شدن و بهتر ماندن …

دروغ چرا، سال 1404 را دوست نداشتم. نه آرامش اقتصادی داشتیم نه آرامش روحی. خلاصه از این هزار و اندی سال که از عمر نوروز گذشته، سالی سهم ما شد که دوستش نداشتم ولی امیدوارم سهم مردمان کشورم در سال جدید دیگر غم و جنگ و تحریم نباشد و این واژه‌ها دیگر هیچ‌وقت برایمان ملموس نباشد بلکه تبدیل به خاطره‌ای گردد تلخ، در گوشه‌ی ذهنمان که هر سال کمرنگ‌تر و کم‌رنگ‌تر شود.