«مرگ چنین خواجه نه کاریست خرد»
بیضایی در صدساله اخیر تاریخ ایران از نظر وسعت و عمق آفرینش هنرهایی که بدانها آراسته بود، از شعر و تئاتر و سینما و … کم مانند و بلکه بیمانند است. شاید آنچه ممکن است در دم آخر عمر ۸۷ ساله بیضایی موجب رنج او شده باشد، نه اخراجش از دانشگاه و نه جلوگیری از انتشار آثارش بوده باشد، بلکه دوریاش از سرزمینی بوده که دوستدار مردمان و فرهنگش بود و ریشه در خاک آن داشت. ناتل خانلری در ستایش صادق هدایت نوشت: «مردی که در قلمرو عشق ایران قلم زد». بیراه نیست اگر درباره بیضایی بگوییم که: «بیضایی مردی...
