روایتی از جادههای عشق
از لحظهای که وارد خانه ابوکرار شدم، حس کردم که در حضور مردی بزرگ هستم؛ نه به خاطر جایگاهش، بلکه به خاطر تواضع عمیقی که در کلام و رفتارش موج میزد. چشمانش درخششی از جنس آرامش و معنویت داشت که مرا به یاد میآورد که اینجا نه فقط یک خانه، بلکه مکانی برای پالایش روح است. هر لحظه این حس به من القا میشد که در کنار کسی هستم که معنای واقعی عشق به اهل بیت(ع) و خدمت به مردم را درک کرده است. وقتی در آخرین لحظات اقامتم از سوی خبرنگاران عراقی متوجه شدم که او موسس اداره فرهنگ...
