
گوشهگیری و انزواطلبی
ا. امیر دیوانی مردِ صحبت نیستی از دیدهها مستور باش از بلا دوری طعمع داری، ز مردم دور باش «صائب تبریزی» انزواطلبی نشانههای زیادی دارد. از آن جایی که انزواطلب را یارای آن نیست که مشکلاتش را در عالم واقعیت حل و فصل نماید، به اوهام میافتد و به خیالبافی رو میکند، بیآرمان است و قادر به انجام کنشی نیست یا برای آیندهاش طرحی نمیریزد. از مردم رویگردان بوده و خواهش و تمنا را به منزلهی تحمیل میانگارد و در مقابلش شدیداً پایداری میکند. از این روی، از نظر پیوند با این و آن به تضاد و کشش مبتلا میگردد؛...






