5 هزار و 555 تولد

سردبیر ـ مهناز اسماعیلی

وقتی اعداد انتشار روزنامه به 5555 رسید، ناگهان یاد روزهایی افتادم که تازه وارد روزنامه شده بودم. روزنامه‌ای که از دوران طفولیتم همیشه هفته‌ای یک بار خریداری می‌شد. پدر و مادرم آدم‌های روزنامه‌خوانی بودند و روزنامه جزو خریدهای ما بود. من که باسواد شده بودم، با لذت صفحات روزنامه را ورق می‌زدم. در سال‌های کودکی و نوجوانی داستان‌های دنباله‌دار روزنامه، گفت‌وگوهای هنری، شعرها و متن‌های ادبی و البته ستون الو سه‌شنبه آن روزها و الو ولایت امروز، همیشه جزو اولویت‌های خواندن برایم بود. شاید هیچ‌وقت فکرش را هم نمی‌کردم که روزی قرار است در دفتر روزنامه مشغول به فعالیت شوم. در رویاهایم خودم را خبرنگار و مجری صدا و سیما می‌دانستم و رشته‌ی تحصیلی‌ام در دانشگاه شاید مرا به این رویا نزدیکتر کرد تا جایی که خودم را از رسیدن به این شغل دور نمی‌دیدم؛ نوشتن برایم دغدغه بوده و هست. همیشه نوشتن آرامم می‌کرد و می‌کند و اینگونه شد که من، پا به دفتر روزنامه گذاشتم. درست زمانی که چند روز بعد هزارمین شماره روزنامه منتشر می‌شد و برایم جذاب بود «هزار شماره انتشار…» .

یعنی هزار بار تولد یک نشریه که آن سال‌ها (سال 80) سه بار در هفته منتشر می‌شد. ذوق و شوقی وصف‌ناشدنی در دفتر تحریریه آن سال‌ها برقرار بود. از همکاران آن سال‌ها تعداد خیلی اندکی در کار رسانه باقی مانده‌اند؛ ولی یاد و خاطره آن روزها در ذهنمان مانده است و این برای من شد مبدا زمانی، که من از هزارمین شماره ولایت با آن رسما همراه شدم.

هر صبح که در فایل صفحه روزنامه شماره پیوسته تایپ می‌شود، گذر زمان و شمارش سریع اعداد را می‌بینم، همراه با آن، شماره‌ها را شمردیم و شمع‌ها را هر سال فوت کردیم تا رسیدیم به سال «41 و شماره پیوسته 5555». انتشار هر روزنامه یعنی تولدی دوباره یعنی 5 هزار و 555 تولد یعنی خوشی و ناخوشی یعنی سختی و آرامش و … . به امید افزایش شماره‌های انتشار روزنامه، به امید افزایش سال‌های انتشار به امید همراهی و همدلی مردم استانمان با تنها روزنامه‌ استان.