وقتی یک سرماخوردگی ساده به مرگ ختم میشود!
- شناسه خبر: 87261
- تاریخ و زمان ارسال: 31 تیر 1405 ساعت 07:30
- بازدید :
سرهنگ حسین تقیخانی، رئیس پلیس راه فرماندهی انتظامی استان قزوین
این روزها که درگیر ترافیکهای فصلی و سفرهای پایانی تابستان هستیم بارها و بارها شاهد صحنههایی بودیم که دل هر رانندهای را میلرزاند، صحنههایی که در نگاه اول شاید تقصیر را به گردن جاده یا وضعیت خودرو بیندازیم اما وقتی عمیقتر نگاه میکنیم رد یک غفلت ساده اما مرگبار را میبینیم، غفلتی به اسم عادیانگاری بیماری.
بهعنوان کسی که سالها در صحنههای تصادفات جادهای حضور داشتهام میتوانم با اطمینان بگویم بسیاری از فاجعههای تلخی که در جادههای استان قزوین و سراسر کشور رخ میدهد ریشه در یک لحظه بیتوجهی دارد، لحظهای که شاید مبدأش یک سردرد کوچک یا یک بدندرد خفیف یا چند قطره شربت ضدسرفه باشد که راننده سرخود مصرف کرده تا خودش را به مقصد برساند.
اجازه بدهید صادقانه با شما حرف بزنم؛ رانندگی یک مهارت صرفاً فیزیکی نیست، رانندگی یعنی دیدن و پردازش اطلاعات و پیشبینی حرکت خودروی جلویی و تصمیمگیری در کسری از ثانیه و واکنش سریع، این یک زنجیره ذهنی پیچیده است، حالا تصور کنید نیمی از توان ذهنی شما درگیر تب و لرز و عطسههای پشتسرهم یا گیجی ناشی از داروست، شما به جاده نگاه میکنید اما مغزتان درگیر التیام بدن است، یک عطسه ناگهانی کنترل فرمان را برای یک یا دو ثانیه از شما میگیرد، در سرعت 90 کیلومتر بر ساعت همین دو ثانیه یعنی طی کردن پنجاه متر بدون کنترل، یعنی فاصلهای که میتواند یک ترمز ناگهانی را به یک برخورد مرگبار تبدیل کند.
نکتهای که شاید کمتر به آن توجه شده باشد داروهایی است که بهظاهر بیخطر هستند؛ آنتیهیستامینها و شربتهای ضدسرفه و حتی بعضی مسکنهای قوی عوارضی مثل خوابآلودگی و سنگینی سر و کندی عکسالعمل دارند، خطر بزرگ اینجاست که خود فرد متوجه کاهش تواناییاش نمیشود، او فکر میکند سرحال است در حالی که واکنشهایش حداقل نیمثانیه کندتر از حالت عادی عمل میکند، این نیمثانیه گاهی تفاوت بین ایستادن در کنار جاده و بستری شدن در بیمارستان است.
ما در پلیس راه بارها به رانندگانی برخوردیم که پس از حادثه میگفتند فقط یک کم سردرد داشتم و فکر نمیکردم اینقدر اثر بگذارد یا یک شربت معمولی خوردم که خوابآلود نشوم ولی ظاهراً اثر کرد. شنیدن این جملهها برای من که هر روز با آمار جانباختگان جادهای سر و کار دارم بسیار تلخ است چون میدانم این غفلت کوچک چه بار سنگینی از تأسف برای خانوادهها به جای میگذارد.
از همه رانندگان عزیز خواهش میکنم قبل از اینکه کلید را در استارت بچرخانند یک سوال اساسی از خودشان بپرسند، آیا امروز ذهن و بدن من آماده واکنش صحیح در جاده است؟ اگر جوابتان مبهم است یا احساس سنگینی یا سرگیجه دارید یا تازه دارو مصرف کردهاید لطفاً رانندگی نکنید.
رانندگی با بیماری ساده به همان اندازه رانندگی در حالت
خوابآلودگی خطرناک است، هوشیاری کامل گرانبهاترین داشتهای است که میتوانیم در جاده داشته باشیم، به خودمان و دیگران احترام بگذاریم و این هشدار را جدی بگیریم پیش از آنکه دیر شود و پشیمانی سودی نداشته باشد.
