نقش خانواده در پیشگیری از گرایش جوانان به مواد دخانی

مریم کنعانی‌نژاد در گفت‌وگو با ولایت اظهار داشت: دستیابی به یک محیط اجتماعی عاری از دخانیات، نیازمند یک رویکرد جامع و یکپارچه با مشارکت نهادهای اصلی است.

وی با بیان اینکه تعامل هماهنگ میان خانواده، مدرسه، رسانه و نهادهای سیاستگذار، زیربنای چنین محیطی را فراهم می‌سازد؛ از اهمیت محیط خانواده در پیشگیری از گرایش نوجوانان و جوانان به سمت مصرف مواد دخانی گفته و افزود: خانه بدون دخانیات با اثرگذاری همزمان در چهار بُعد رفتاری، محیطی، فرهنگی و سیاستی یکی از مهمترین ارکان پیشگیری از مصرف دخانیات به شمار می‌آید. چنین محیطی می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری نسلی باشد که پرهیز از دخانیات را نه صرفاً به عنوان یک اجبار بیرونی، بلکه به مثابه انتخابی آگاهانه و مبتنی بر باور درونی می‌پذیرد.

وی ادامه داد: در واقع نسل عاری از دخانیات نسلی است که خودمراقبتی را به بخشی از سبک زندگی خود تبدیل کرده و سلامت روان را نه یک امتیاز محدود، بلکه حقی بنیادین می‌داند.

کارشناس برنامه پیشگیری، کنترل و مبارزه با دخانیات معاونت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی قزوین با بیان اینکه نسل عاری از دخانیات نسلی است که با تکیه بر آموزه‌های دینی و اخلاقی، پرهیز از دخانیات را صرفاً یک توصیه بهداشتی انتخاب نکردن، نمی‌داند، افزود: بلکه آن را بخشی از احترام به خود، مسئولیت‌پذیری فردی و تعهد اجتماعی تلقی می‌کند.

وی با اشاره به جایگاه اجتماعی در گرایش یا عدم گرایش نسل‌های جوان و نوجوان به سمت مواددخانی یادآور شد: هر چه محیط‌های اجتماعی، آموزشی و کاری کمتر با عوامل مرتبط با دخانیات اعم از تبلیغات، دسترسی آسان یا نمایش مصرف در محیط در ارتباط باشند، مواجهه آسیب‌زا کاهش پیدا می‌کند و احتمال آغاز مصرف در سنین پایین‌تر افت می‌کند.

کنعانی‌نژاد تاکید کرد: در واقع نسل عاری از دخانیات با ورزش و تفریحات سالم به معنای نسلی است که نشاط روانی، توانمندی جسمی، اجتماعی را از مسیرهای سلامت محور تجربه می‌کند.

کنعانی‌نژاد خاطرنشان کرد: آموزش موثر همراه با محیط‌های آموزشی عاری از دخانیات و سیاست‌گذاری‌های حمایتی می‌تواند به کاهش عادی‌سازی مصرف دخانیات و تقویت انتخاب‌های سلامت محور در نوجوانان و جوانان منجر شود.