ناگویا تمام شد، دوحه 2030 را دریابید

محمد بهرامی

بیستمین دوره بازی‌های آسیایی، در ناگویا به پایان رسید و بزودی رقابت‌های پاراآسیایی آغاز می‌شود، کاروان ایران در این بازی‌ها توانست نسبت به بازی‌های دوره گذشته در هانگژو، پیشرفت چشمگیری داشته باشد و این را می‌توان از جدول ارز مدالی این رقابت‌ها فهمید، جایی که ملی‌پوشان کشورمان با کسب 19 مدال طلا نسبت به 13 مدال طلای هانگژو، 6 طلا بیشتر کسب کردند، 21 مدال نقره‌ای که در هانگژو کسب کرده بودیم به 18 نقره کاهش یافت اما از سوی دیگر به مدال‌های طلای ایران افزوده شد. همچنین 20 مدال برنز ایران در هانگژو به 15 مدال برنز کاهش یافت و شاید بتوان با افزایش تعداد طلاها، بر این کاهش هم چشم بست.

در این دوره از رقابت‌ها، بانوان کشورمان توانستند سه مدال ارزشمند طلا کسب کنند که نسبت به 19 دوره گذشته این رقابت‌ها، رشد 60 درصدی را نشان می‌دهد البته بانوان ایران چند مدال تاریخی دیگر کسب کردند که از آن جمله می‌توان به مدال نقره ریحانه کریمی در وزنه‌برداری اشاره کرد تا معلوم شود که بانوان کشورمان در صورت حمایت مناسب می‌توانند سهم بیشتری در جدول مدالی کاروان کشورمان در بازی‌های آسیایی و حتی المپیک داشته باشند.

اما در این دوره از بازی‌ها از استان قزوین، 7 ورزشکار حضور داشتند که از این تعداد، 4 مدال نقره به‌دست آمد، زکیه ململی و فاطمه خدابنده‌لو در تیم ملی کبدی بانوان به مدال نقره این دوره از بازی‌ها رسیدند، علی اصغر آسیابری در رشته کاراته به مقام دوم و نشان نقره رسید و رضا علیپور نیز در سنگنوردی توانست به یک مدال ارزشمند نقره دست یابد، نشان نقره علیپور از این حیث ارزشمند بود که حریفان او تقریبا جزو برترین‌های المپیک هم محسوب می‌شدند. به نوعی می‌توان گفت که ورزش استان در ناگویا عملکرد موفقی داشت، اینکه مدیران ورزش، چند مدال برای ورزشکارانمان در این دوره پیش‌بینی کرده بودند را از آن بی‌خبریم اما با توجه به مدال‌های کسب شده می‌توان گفت که ناگویا میدان موفقی برای ورزش استان بود.

یقینا در دوره آینده بازی‌های آسیایی، رضا علیپور و علی اصغر آسیابری را نخواهیم داشت؛ چرا که به لحاظ سنی دیگر نخواهند توانست در تیم ملی باشند و باید از میدان‌های ملی خداحافظی کنند اما از هم‌اکنون باید برای جایگزینی آنها برنامه‌ریزی کرد. استان قزوین سالهاست که در سطح اول کاراته و سنگنوردی  ایران، آسیا و حتی جهان حضور داشته و از این حیث به نوعی رکورددار محسوب می‌شود پس باید طوری برنامه‌ریزی کرد که از این پس نیز این راه ادامه داشته باشد، شاید رضا علیپور دیگر تکرار نشود اما با استعدادهایی که در سنگنوردی استان وجود دارد باید این مسیر را ادامه دهیم.

تکواندو، کاراته، سنگنوردی، کبدی، ترامپولین و والیبال نشسته و پاراوزنه‌برداری رشته‌هایی هستند که استان قزوین می‌تواند برای کسب مدال میدان‌های مختلف روی آنها سرمایه‌گذاری کند و در آینده نیز از این سرمایه‌گذاری سود ببرد. وزنه‌برداری نیز دیگر رشته‌ای بود که در آن امید به کسب مدال داشتیم اما دلایل زیادی باعث شد تا نتوانیم به آنچه مد نظمان بود در این رشته برسیم که واکاوی آن در این مجال نمی‌گنجد.

آنچه که مشخص است برای دوره‌های آتی باید برنامه‌ریزی بهتر و منسجم‌تری داشته باشیم تا از رقبا عقب نمانیم، در این بین هم فرصتش را داریم و هم استعدادهایش را، فقط باید اداره ورزش از هیات‌ها بخواهد که روی ورزشکاران مستعدشان سرمایه‌گذاری کنند و خود اداره ورزش هم امکانات مناسب را در اختیار آنها قرار دهد استانداری هم هر چه در توان دارد حمایت مادی و معنوی داشته باشد تا دوباره بتوانیم ورزشکاران استان را روی سکوهای ملی و بین‌المللی ببینیم وگرنه باید بنشینیم و نظاره‌گر موفقیت دیگران باشیم.