باید تجهیزات را بهصورت رایگان در اختیار هیاتها قرار دهیم
- شناسه خبر: 92814
- تاریخ و زمان ارسال: 7 مهر 1405 ساعت 07:30
- بازدید :
به گزارش ولایت، مجید نظامی در مورد ارزیابی خود از مسابقات قهرمانی جهان پاراتیراندازی به آنا اظهار داشت: مسابقات قهرمانی جهان هر چهار سال یکبار برگزار میشود و پس از پاراالمپیک، بالاترین سطح رقابتها در این رشته به شمار میرود. این دوره از مسابقات برای ما اهمیت ویژهای داشت چراکه تقریبا یک ماه پیش از بازیهای پاراآسیایی ناگویا برگزار شد.
رقابتهای ناگویا به اندازه مسابقات جهانی سخت است
نظامی درباره شانس مدالآوری ایران در بازیهای پاراآسیایی ناگویا گفت: ظاهراً سطح بازیهای آسیایی ناگویا باید پایینتر از مسابقات قهرمانی جهان باشد اما در رشته تپانچه، تمام قدرتهای جهان در آسیا قرار دارند. در مسابقات قهرمانی جهان، تنها یک ورزشکار اروپایی در جمع هشت فینالیست رشته تپانچه حضور داشت و سایر فینالیستها آسیایی بودند. این موضوع نشان میدهد قدرت اصلی در رشته تپانچه در آسیا قرار دارد.
شانس مدالآوری ما در بازیهای آسیایی بیشتر است
نظامی ادامه داد: شرایط تپانچه مانند تنیس روی میز است که قدرت اصلی جهان در آسیا قرار دارد و مسابقات قهرمانی آسیا در این رشته تفاوت چندانی با مسابقات قهرمانی جهان ندارد. در تپانچه نیز شرایط به همین شکل است. در رشته تفنگ، با توجه به حضور مهسا حاجمحمدی و اینکه بیشتر رقبای او در مسابقات قهرمانی جهان از قاره اروپا بودند، شانس مدالآوری ما در بازیهای آسیایی بیشتر میشود. با این حال، در مجموع از نظر سختی رقابتها، شرایط آسانی نخواهیم داشت و باید با همان میزان آمادگی مسابقات جهانی وارد میدان شویم.
با خرید دو سلاح، توسعه تیراندازی اتفاق نمیافتد
دبیرکل فدراسیون جانبازان و توانیابان درباره مشکلات تجهیزات در کلاسهای مختلف تیراندازی اظهار داشت: پیش از اینکه یک تیرانداز را راهی مسابقات کنیم و سلاحی در اختیار او قرار دهیم، باید در کشور تعداد زیادی سلاح توزیع شده باشد، چهار یا پنج سال با آنها تمرین صورت گرفته باشد و بازیکنسازی و پشتوانهسازی تیمهای ملی انجام شده باشد. باید در طول یک سال هفت یا هشت قهرمان داشته باشیم و از میان آنها دو یا سه نفر را به مسابقات اعزام کنیم. در چنین شرایطی است که تجهیزات میتوانند اثرگذار باشند.
باید تجهیزات را بهصورت رایگان در اختیار هیاتها قرار دهیم
وی ادامه داد: اگر به دنبال نتیجه دائمی، رشد و توسعه رشته تفنگ هستیم، باید تجهیزات و سلاح را در سراسر کشور با قیمت مناسب، ارزان و در بسیاری از موارد بهصورت رایگان در اختیار هیاتها قرار دهیم، چه هیاتهای تیراندازی و چه هیاتهای جانبازان و توانیابان. بدون این اتفاق، انتظار نتیجه پایدار منطقی نیست.
کل بودجه فدراسیون، نهایتا ۱۰۰ سلاح میشود
وی افزود: اکنون با گذشت چند سال، تعداد جانبازان فعال در سطح قهرمانی کمتر شده و حمایت بنیاد شهید از حوزه ورزش قهرمانی جانبازان نیز تا حدودی کمرنگ شده است. از طرف دیگر، به دلیل گرانی تجهیزات، سلاحهایی که در اختیار هیاتها قرار دارند، فرسوده شدهاند و بیش از ۲۰ سال مورد استفاده قرار گرفتهاند. خرید و توزیع سلاح جدید نیز برای بسیاری از مجموعهها امکانپذیر نیست. بودجه کل فدراسیون ما حدود ۱۵۰ میلیارد تومان است. اگر تمام این بودجه را هم صرف خرید سلاح کنیم، نهایتاً میتوانیم حدود ۱۰۰ سلاح خریداری کنیم. این بودجه باید برای تمام رشتههای المپیکی، پاراالمپیکی و غیرپاراالمپیکی هزینه شود و فقط به رشته تیراندازی اختصاص ندارد. بنابراین توسعه تجهیزات به بودجه بسیار عظیمی نیاز دارد و با چند اقدام محدود امکانپذیر نیست.
وی یکی دیگر از مشکلات اساسی را دانش فنی در سطح استانها دانست و گفت: ما در سالهای اخیر در حوزه دانش فنی تیراندازی و پاراتیراندازی، بهخصوص در رشته تفنگ، مقداری از سطح جهانی عقب افتادهایم. تیراندازی مادر پاراتیراندازی است و این عقبماندگی در رشته تیراندازی، تاثیر خود را در پاراتیراندازی نیز نشان میدهد. دانش فنی موجود در کشور هنوز در سطح استانها به اندازه کافی توسعه پیدا نکرده است. ما در استانها به تعداد کافی مربیان خوب، شاخص و توانمند نداریم.
مساله تجهیزات نیاز به توجه مسئولان دارد
وی ادامه داد: وقتی یک استعداد را شناسایی میکنیم، حتی اگر آن فرد توانایی خرید تجهیزات را داشته باشد، موضوع دانش فنی نیز مطرح است. به همین دلیل، در کنار اردوهای تیمهای ملی، از مربیان مستعد استانی که بازیکن پرورش میدهند دعوت کردهایم. در تمام اردوهای ما مربیان مستعد از استانها حضور داشتهاند. حتی در مسابقات قهرمانی جهان نیز دو نفر از همین مربیان را به همراه تیم اعزام کردیم. موضوع دانش فنی را پیگیری میکنیم اما مساله تجهیزات چیزی نیست که بتوان بهراحتی آن را جبران کرد و به توجه ویژه مسئولان کشور نیاز دارد.
نباید ورزشکاران را بدون در نظر گرفتن توان مالی هدایت کنیم
نظامی با اشاره به ضرورت توجه به شرایط اقتصادی ورزشکاران گفت: باید دقت کنیم افرادی که وارد این ورزش میشوند، از نظر استطاعت مالی نیز شرایط مناسبی داشته باشند تا در دو یا سه سال آینده توان خرید سلاح برای فرزندانشان را داشته باشند. اگر به این موضوع توجه نکنیم، ممکن است یک ورزشکار دو، سه یا پنج سال در رشته فعالیت کند، زحمت بکشد و زمانی که به سطح ورود به تیم ملی رسید و رکوردهایش ارتقا پیدا کرد، به او بگوییم باید سلاح شخصی داشته باشی تا بتوانی صدمهای نمره را نیز به دست بیاوری.
دبیر کل فدراسیون جانبازان و توانیابان ادامه داد: در چنین شرایطی، ورزشکار میگوید من توان خرید سلاح ندارم و شما هم از ابتدا میدانستید که چنین امکانی برای من وجود ندارد، پس چرا من را وارد این رشته کردید و چند سال از عمرم را صرف آن کردم؟ این مساله میتواند باعث ناامیدی و سرخوردگی ورزشکار شود. ورزشکاران دارای معلولیت، از طریق ورزش وارد جامعه میشوند و سایر توانمندیهای آنها نیز در مسیر ورزش شناسایی میشود.
باید به مسائل مالی نیز توجه جدی داشته باشیم
نظامی تصریح کرد: یک فرد سالم اگر احساس کند در رشتهای پیشرفت نمیکند، میتواند رشته خود را تغییر دهد یا به سراغ شغل و مسیر دیگری برود اما برای یک ورزشکار دارای معلولیت، ورزش فقط یک فعالیت قهرمانی نیست، بلکه مسیر اجتماعی شدن و شناسایی تواناییهای او نیز محسوب میشود. وقتی چنین ورزشکاری با وجود تمام مشکلات رفتوآمد، امکانات و شرایط مختلف، تلاش میکند و به سطح مشخصی میرسد اما در نهایت به دلیل نداشتن تجهیزات از ادامه مسیر بازمیماند، ممکن است دچار سرخوردگی و گوشهگیری شود. بنابراین باید در هدایت ورزشکاران به رشتههای مختلف، به مسائل مالی نیز توجه جدی داشته باشیم.
