آتش‌بس با مرد دیوانه!

سید عبدالعظیم موسوی

نظریه «مرد دیوانه» نیکسون به‌طور ویژه در تاکتیک‌های جنگی، بسیار به کار آمده است. این نظریه یکی از دلایل پیروزی‌های مکرر ترامپ در انتخابات‌های ریاست‌جمهوری آمریکا است. و صد البته در جنگ‌ها و تجاوزات، به ویژه تجاوز اخیرش به ایران.

اساس این نظریه این است که سیاستمدار القا می‌کند که در جنگ، تابع هیچ منطق و چارچوب  قانونی و اخلاقی نیست. و اقداماتش هم غیرقابل پیش‌بینی و محدود به چارچوبی نیست.  به هر قیمتی، حتی نابودی خود.

این قاعده‌ای ملموس و غریزی است که در حرکات اراذل و اوباش هم دیده می‌شود. چاقوکشان خیابان‌ها که خود را مجروح می‌کنند و دیوانه‌بازی در می‌آورند؛ تا تماشاگران را مرعوب کنند و اصطلاحا لاتی‌شان را پر کنند! از همین نظریه پیروی می‌کنند.

کلیپ معروف آن لات سلطنت‌طلب را که در آمریکا میدان گرفته بود و فریاد می‌زد که: ما از اونا بدتریم! را لابد دیده‌اید. ترامپ در همه مواضع سیاسیش از این نظریه سود برد. اما این نظریه پاشنه آشیلی دارد که او تاکنون با آن برخورد نکرده بود. لذا تیغ شمشیر سیاست دیوانگی‌اش شکست. این پاشنه آشیل سطح بالای مقاومت ایران در مقابلش است که آن نظریه را از کارایی انداخت. می‌دانیم که سلطه‌طلبان بیشتر از آن که از شمشیر برای اطاعت استفاده کنند؛ از ترس از شمشیر استفاده می‌کنند. ترس از شمشیر هرگز کند نمی‌شود. اما شمشیر اگر بسیار بکار رود؛ کند و شکسته و ناکارآمد می‌گردد. بنابراین اگر کسانی از شمشیر در غلاف نترسیدند؛ شمشیر بالمآل بیرون کشیده می‌شود. و وقتی به هوا رفت؛ باید فرود آید و این هزینه دارد. این نقطه همان نقطه‌ای است که باید هزینه و فایده سنجیده شود.

ترامپ در تجاوز مشترکش با اسرائیل به ایران، با مقاومتی بی‌نظیر مواجه شد. نه تنها در چهار روزی که می‌گفت به اهدافش نرسید؛ بلکه با مقاومتی چهل روزه مواجه شد. مقاومتی نه فقط انفعالی، بلکه مقاومتی فعال. با موشک زدن‌هایی که حیثیتی برای گنبد آهنین اسرائیل و همچنین میزبانان آمریکا در منطقه باقی نگذاشت.

این‌ها همراه شد با تسلط ایران بر تنگه هرمز و فشردن گلوی اقتصاد جهان که قیمت نفت و بنزین و همه کالاها را به صورت تصاعدی افزایش داد. و تازه گزینه تنگه باب‌المندب هم روی میز بود.

در این شرایط ترامپ از نظریه مرد دیوانه، با حداکثر غلظت استفاده کرد! اعلام کرد اگر ایران تنگه هرمز را باز نکند؛ ظرف چهل و هشت ساعت، تمام زیرساخت‌های ایران را نابود می‌کند. و ایران را به عصر حجر برمی‌گرداند. با عصبانیت فحش هم داد که لاتیش را لابد پر کند. ایران نترسید و مرد دیوانه باید یا هزینه این ادعای گزاف و تهدید را پرداخت می‌کرد؛ یا عقب‌نشینی می‌نمود. او راه سومی را پیدا و انتخاب کرد. ده روز به مهلت خودش افزود. از این ستون به آن ستون که فرجی در آن نبود. وقتی برای بار سوم هم مهلت داد و ایران نهرآسید و عقب ننشست؛ مرد دیوانه روی اره‌ای نشسته بود که نه می‌توانست بلند شود؛ نه کاملا بنشیند.

لذا برای فرار از مخمصه‌ به وجود آمده، اولین طرح آتش‌بسی را که به دستش رسید؛ با هر شرایطی  پذیرفت. تا فقط از ادعای تخریب زیرساخت‌ها که هزینه جبران‌ناپذیری برای دنیا داشت؛ فرار کند. و فرار کرد.

پانزده روز مهلت گرفت که روی جزئیات طرحی مذاکره کند؛ که اگر ۳ بندش را هم بپذیرد پیروزی مطلق را تقدیم ایران کرده است.

ترامپ قطعا حتی به یک بند پیشنهاد ده ماده‌ای ایران که توسط نخست‌وزیر پاکستان تحویل ترامپ داده شد؛ پایبند نخواهد بود.

آمریکا عادت به شکست و عقب‌نشینی و پرداخت خسارت و سرافکندگی ندارد. پذیرش کلیات شرایط ایران، فقط برای فرار از مخمصهِ مهلت به پایان رسیده حمله بود. قطعا در حین مذاکرات (اگر انجام شود) نه بند پرداخت خسارت را خواهد پذیرفت. و نه تضمین برای عدم تجاوز مجدد را و نه ادامه استیلای ایران بر تنگه هرمز را … .

با این توضیحات، ملاحظاتی مهم باید مورد توجه قرار گیرد:

1ـ اگر آمریکا به خاطر استیصال، از جنگ کنار بکشد؛ اسرائیل به تنهایی آن را ادامه خواهد داد. در حالی که از این به بعد، آمریکا مثل جنگ دوازده روزه پشت اسرائیل خواهد بود. و نه کنار آن. حمله اسرائیل به لبنان، آغاز همین سیاست است.

2ـ پذیرش آتش‌بس و مذاکره توسط ایران، با توجه به سوابق پیمان‌شکنی آمریکا، این ظرفیت را دارد که بین صفوف ایران تفرقه بیندازد. دشمن به این هم دلبسته است. باید فقط گوش به فرمان رهبر بود. که هرچه را در هر شرایطی صلاح می‌داند؛ و اعلام می‌کند؛ با حفظ وحدت، اطاعت و حمایت کرد.

3ـ دلخوشی به آتش‌بس نباید ما را سست و خیالمان را راحت کند. در عین حال که پذیرش آتش‌بس، بهترین تصمیم ممکن از طرف ایران  بود.

4ـ هزینه دیوانگی ترامپ در زدن زیرساخت‌ها، برای ایران هم سنگین است. اگر آمریکا از آن فرار کرد؛ نباید پیگیرش باشیم.

5ـ استمرار جنگ بدون عمل به نظریه مرد دیوانه، صد البته به نفع ایران پیش خواهد رفت. و اقتصاد دنیا را به گروگان خواهد گرفت. فراموش نکنیم اقتصاد نه احترامی برای قدرت اسمی قائل است؛ و نه از هیمنه آمریکا می‌ترسد؛ و نه از عقب‌نشینی شرمنده می‌شود؛ نه به اطاعت از مظلوم مقاومت نشان می‌دهد. اقتصاد، رام قدرت و امنیت و مقاومت است.